Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

I'm back (Fuck).

Επεστρεψα στη γαμοχωρα.

Επεστρεψα και στη σκατοπολη.

Γαμω την Ελλαδα μου.


Νεες παραλαβες απο αυριο(?):
  1. I hate Greece/Je deteste Grece.
  2. Φωτογραφιες απο το ταξιδι.
  3. Προσωπικες εξομολογησεις.

Και διαφορα ακομα.(Ναι ξερω, δε βλεπετε την ωρα!)

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2007

Ευχες.

Καλα Χρωστουμενα και Ευνουχισμενο το Νεο Ετος!

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2007

Το μυαλο μου και μια μπυρα.

  • Ψεκασα ολο το κεφαλι μου με αποσμητικο,αντι για λακ.Ευτυχως δεν εκανα το αντιστροφο.
  • Τα ταμεια της Δ.Ε.Υ.Α.Φ για να πληρωσω το νερο κλεινουν 13:30 κ εγω ξυπνησα 14:00. Και δεν εχω αλλη προθεσμια.
  • Χτυπησα το κεφαλι μου στον τοιχο,το συνοδεψα με ενα "ΑΟΥ" και ετσι οι Ιαχωβαδες που μου χτυπησαν το κουδουνι καταλαβαν πως ειμαι μεσα και δεν ανοιγω επιτηδες και συνεχισαν να χτυπανε επιμονα το κουδουνι για 5 λεπτα.Στις 10 το πρωι.
  • Συζητουσα στις 6 το πρωι για το Γριβα και για τις οργανικες διαταραχες με αποτελεσμα να δω στον υπνο μου πως με κυνηγουσε για να με σκοτωσει μια γκομενα σε μια μπανιερα.
  • Εμαθα πως οι χρονιες ημικρανιες μου και οι πονοκεφαλοι μου μπορουν να γιατρευτουν με διατροφη και γω συνεχιζω να τρωω κρεας 6 φορες τη βδομαδα.(Οι κυνοδοντες μου μεγαλωνουν επικινδυνα).
  • Εξω το 'χει στρωσει για τα καλα και γω συνεχιζω να φοραω σταρακια με κινδυνο να κρυωσω,να φαω τουμπα και να κοκκαλωσουν τα δαχτυλα μου.
  • Εχει περασει ενας μηνας και ακομα δεν εχω παει να παρω τα λεφτα απο εκει που δουλευα.
  • Ειναι ακομα Τεταρτη.......

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2007

Κουφο #3


Και μαζι της και το λεξικο του Μπαμπινιωτη.

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2007

Κουφο #2



Λογω τι???? Χα,χα.....Σε γελασανε! Ολοκληρα νεα μετρα βγηκανε και συ ξεπουλας?? Κρατα τα σου λεω τα υαλικα σου, θα σου χρειαστουν!

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2007

Νομιζες σε ξεχασα?

A good man is hard to find

Only strangers sleep in my bed

My favorite words are good-bye

And my favorite color is red

[Τ.W]


Και αν βρεθει? Και αν εχει ηδη βρεθει αυτος ο "καλος" αντρας? Πως το καταλαβαινεις? Και αν νομιζεις πως το ΄χεις καταλαβει αλλα κανεις λαθος? Πως ξεχωριζεις το σωστο απο το λαθος? Ειναι ο "καλος" αυτος που θα ερθει και θα ταραξει εστω και την υποτιθεμενη ισορροπια σου? Και αν αυτος ειναι απλα η αφορμη επειδη ουτως η αλλως η ισορροπια ειναι υποτιθεμενη αλλα εσυ θες να νομιζεις οτι αυτος στα αλλαξε ολα? Αξιζει να το ρισκαρεις? Η συνεχιζεις αυτο που εκανες? Και μπορεις να συνεχισεις αυτο που εκανες? Η εχεις πεσει απο το σχοινι? Μπορεις να σηκωθεις? Η πρεπει να αλλαξεις κατευθυνση? Το προσπαθεις με ρισκο να πληγωθεις και πανω απ'ολα να πληγωσεις ή συνεχιζεις να βαζεις strangers in your bed? Τελικα μαλλον δεν μπορεις να εισαι ποτε σιγουρος. Το θεμα ειναι αν θα τολμησεις ή αν θα ανοιγεις την πορτα μονο σε ξενους. Μονο σε ατομα που δεν προκειται-και απο δικη σου επιλογη και απο δικη τους ανικανοτητα- να σε "πλησιασουν".

Δυσκολο να απαντησω.

Μεχρι τοτε good-bye.






Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

Ασχολιαστο.

Σκηνικο:Αδεια κουτακια απο μπυρες στον παγκο.

Υδραυλικος:Εισαι Καλων Τεχνων και κανεις καποια εργασια?

Εγω: Οχι ειμαι ............ και κανω κεφαλι.


Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2007

Το συμπερασμα της μερας.


Νομιζω οτι απο το πολυ καθησιο,εχει αλλαξει σχημα ο κωλος μου.

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2007

...Και υστερα ηρθες και μ'ελυσες.

Στη διαδρομη Θεσ/νικη-Φλώρινα(3 ωρες) διαβασα το βιβλιο του Κωστακη Αναν με τιτλο "...Και υστερα ηρθες και μ'ελυσες". Διαβαζα ουτως η αλλως τα κειμενα του στη Βαβελ με θρησκευτικη ανεπαρκεια αλλα αυτο το βιβλιο ηρθε και (με) εδεσε στην πεποιηθηση που ειχα οτι ο Κωστακης ειναι απο τα λιγα-ελαχιστα- ατομα που με κανουν και γελαω οταν τα διαβαζω και ας συνοδευονται τα χαχανητα μου με σχολια του τυπου "Τι διαβαζει αυτη και μας πρηζει?". Και δεν ειναι μονο το χιουμορ του που σε κραταει κολλημενο αλλα και οι απιστευτα εξυπνες ιστοριες του. Δηλαδη απορω που τα βρισκει ο πουστης. Με λιγα λογια το βιβλιο μετραει απιστευτα.Χελ για...

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2007

Όπως έστρωσες χρυσό μου.


Θα 'θελα ώρες ώρες να μην είχα τόσο γερή μνήμη. Για την ακρίβεια θα 'θελα να είχα μνήμη χρυσόψαρου. Να μη θυμάμαι όσους με έχουν πληγώσει και όσους έχω πληγώσει.Να ξεχνάω σε 3 δευτερόλεπτα τα πράγματα που έχω κάνει και έχω μετανιώσει και αυτά τα οποία μετάνιωσα που δεν έκανα.Να διαγράφω τις άσχημες στιγμές,τις βαριές κουβέντες,τις πόρτες που κάνουν θόρυβο καθώς κλείνουν. Να διώξω από το μυαλό μου θλιμμένα πρόσωπα, να σβήσω τα λόγια που είπα πάνω στο θυμό μου, να κλείσω τα αυτιά μου στα λόγια που δεν είπαν οι άλλοι πάνω στο θυμό τους. Να αρχίζει η κάθε μέρα σαν να μην υπήρχε χθες και σαν να μην πρόκειται να υπάρχει αύριο. Θα ΄θελα να μη θυμάμαι. Θα'θελα να ξεχνάω.

Όχι.

Αν δε θυμόμασταν δε θα μασταν αυτό που είμαστε τώρα.Δίχως παρελθόν, δεν υπάρχει παρόν. Αν δε μάθεις από τα παλιά δεν μπορείς να λειτουργήσεις στο τώρα. Θα είσαι ευάλωτος, δίχως όπλα. Θα γίνονται τα ίδια λάθη αεναώς και θα λες "γιατί?". Ό,τι σε πληγώνει,ταυτόχρονα σε διδάσκει.

Το οτί είμαι ανεπίδεκτη μαθήσεως αυτό είναι άλλο θέμα.

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2007

Κουφό #1


Μπορεί να μην το φοράω,αλλά τουλάχιστον ξέρω να το γράφω!
Με ένα -α- χαρακτηρίζει άριστα αυτές που το φοράνε. :)

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2007

Άιντε.


Δεν είμαι γκρινιάρα,απλά μ'ενοχλούν πολλά πράγματα και το λέω.

Εσείς είστε γκρινιάρηδες που γκρινιάζετε συνέχεια οτί γκρινιάζω!

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

Στασιμότητα.

Κυριακή απόγευμα.Σβησμένα φώτα.Στασιμότητα.Ανησυχία.Η μαγεία της μοναξιάς. Η μαγεία του να χαθείς στην κατάθλιψη μιας ταινίας όπως οι Ώρες ή η Αιώνια Λιακάδα ενός καθαρού μυαλού.Και μόλις τραβήξεις τα μάτια σου από την οθόνη να νιώσεις τη μοναξιά να σε αγγίζει,να διαπερνάει τα ρούχα σου,να τη μυρίζεις,να τη βλέπεις. Να βλέπεις τον εαυτό σου σε ένα μισοσκότεινο δωμάτιο.Να διακρίνεις τα χρώματα πίσω από τα σκοτεινά έπιπλα. Στασιμότητα.Και μια ξαφνική αλλαγή διάθεσης.Ένα χαμόγελο.Ένα ευχαριστώ στη μοναξιά. Η πληρότητα που σου προσφέρει η μοναξιά όταν τη χρειάζεσαι δε συγκρίνεται με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ατόμων.Αυτή η γαλήνη.Αυτή η ασφάλεια που σου προσφέρει το φυσικό απογευματινό ημίφως και η απαλή μουσική.Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει ζωη πέρα από σένα.Στασιμότητα. Και όσο παραμένεις στη φανταστική σου ατμόσφαιρα παίρνεις δυνάμεις για να μοιραστείς τη ζωή σου.Η συνειδητοποίηση της μοναξιάς σου σε γεμίζει χαρά και διώχνει το φόβο.Τίποτα δεν μπορεί να εισβάλλει στον κόσμο σου. Είναι καλύτερο και από χόρτο,καλύτερο και από όλα τα τζιν του κόσμου,καλύτερο απο σεξ,φαί,έρωτα,αγάπη. Είναι η μόνη στιγμή που έρχεσαι πρόσωπο με πρόσωπο με τον εαυτό σου. Η μόνη στιγμή που τον αντικρίζεις στα μάτια και βλέπεις μέσα του.Όπως λένε οι Τζέιμς ή όπως λέει ο Ρόμπερτ Φίσερ ή όπως το ζεις εσύ.Είναι η πληρότητα πριν την απελπισία.Είναι η λάμψη στο σκοτάδι σου.Είναι η στασιμότητα.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

Ανωριμότητα.


Διλήματα.Μπερδέματα.Αποφάσεις.Βιαστικές.Της στιγμής.Τι είναι λάθος,τι σωστό? Διχάζεσαι.Μπερδεύεσαι. Βιάζεσαι.Σκοντάφτεις.Διαλέγεις.Στην τύχη.Για να ξεμπερδεύεις. Δίχως λογική. Μετανιώνεις.Θες να γυρίσεις πίσω.Τα κάνεις χειρότερα.Δίλημμα ξανά.Προβληματίζεσαι. Αγανακτείς.Σκέφτεσαι.Τα περιπλέκεις.Τα αναλύεις.Τα κάνεις χειρότερα.Κάνεις λάθη,όλο λάθη,πολλά λάθη.Συνεχίζεις.Το αποφεύγεις.Το βρίσκεις μπροστά σου.Αγχώνεσαι.Αδιαφορείς.Τσατίζεσαι.Αποφασίζεις.Βιαστικά.Τα χάνεις.Το ξεχνάς.Το θυμάσαι.Στο θυμίζουν.Απ'την αρχή.Τρέχεις.Λαχανιάζεις.Αδιέξοδο.

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

Τσοπάνα Rave

"....Δεν έχω ούτε ένα γκαζμά να σκάψω το λάκο μου....."
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!!!!!





music player
I made this music player at MyFlashFetish.com.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

Διαγραφή


Οι άνθρωποι δεν είναι σαν τους φακέλους του υπολογιστή.Δεν μπορείς να τους διαγράψεις και να τους στείλεις στον κάδο ανακύκλωσης και να τους επαναφέρεις όταν τους ξαναχρειαστείς ή αν ο φάκελος με τον οποίο τους αντικατέστησες εμφανίσει ιό.

'Οταν αποφασίσεις να διαγράψεις κάποιον το κάνεις οριστικά.Ο άλλος δεν εναι σούστα να χοροπηδάει από τον κάδο στον φάκελο και τούμπαλιν. Δεν είναι σκύλος να επιστρέψει μόλις του ξαναπροσφέρεις φαγητό.Κατά πόσο όμως μπορείς να διαγράψεις κάποιον? Όταν διαγράφεις κάποιον, όσα ζήσατε,είπατε,ήπιατε δεν παύουν να υπάρχουν στο μυαλό σου και να κόβουν βόλτες. Το μόνο που καταφέρνεις είναι να εμποδίσεις τη συνέχεια.

Γιατί?

Επειδή αυτοί που διαγράφουν φοβούνται.Φοβούνται να ξαναζήσουν τις άσχημες στιγμές ή είναι σίγουροι πως θα υπάρξουν τέτοιες.Αυτοί όμως που διαγράφουν βρίσκουν λακούβες στο δρόμο τους. Και πρέπει να 'σαι 4χ4 για να μπορέσεις να τις προσπεράσεις χωρίς να "βρεις". Πολλές φορές όμως δεν υπάρχει επιλογή. Ο άλλος ΠΡΕΠΕΙ να φύγει. Πρέπει να φύγει για να έρθεις εσύ στα κανονικά σου. Πώς ξέρεις οτί πρέπει να φύγει και δε θα το μετανιώσεις? Απλά το ξέρεις. Ή νομίζεις πως το ξέρεις. Όταν όμως πάρεις την απόφαση δεν μπορείς να την αναιρέσεις. Μετά την απομάκρυνση απ'το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται που λέει και η μάνα μου κάθε φορά που που ο πατέρας μου τη ρωτάει "Γιατί σε παντρεύτηκα?".

Τι σημαίνει όμως διαγράφω κάποιον?

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007


Πάει, μαράθηκε και η ορχιδέα μου. Μα τι άχρηστη που είμαι....

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Injecting Room

Το injecting room είναι ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος όπου οι εξαρτημένοι μπορούν να κάνουν ενέσεις ηρωίνης υπό την επίβλεψη ειδικευμένου προσωπικού. Βρίσκεται στο Όσλο στην Νορβηγία.

Υπάρχουν πολλά επιχειρήματα για να υποστηρίξει κάποιος μια τέτοια ενέργεια.Οι χρήστες κάνουν χρήση σε καθαρό χώρο και με αποστειρωμένες βελόνες.Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος αναμετάδοσης επικίνδυνων ιών όπως HIV και ηπατίτιδα. Σαφώς και οι χρήστες δε βιώνουν την εξαθλίωση που θα βίωναν αν έκαναν χρήση σε κάποιον δημόσιο χώρο.Επίσης, ο χώρος αυτός τους κρατάει μακριά από τα επικριτικά βλέμματα. Ναρκομανής δε σημαίνει και αλήτης και ο χώρος αυτός αυτό βγάζει προς τα έξω.

Όμως, πιστεύω πως ένα τέτοιο εγχείρημα είναι λάθος.Το γεγονός οτί μειώνεται ο κίνδυνος να πάθει ο χρήστης Aids δε σημαίνει οτί δεν κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του. Αν αυτοί οι κοινωνικοί φορείς που επικροτούν τη δημιουργία αυτών των χώρων θέλουν να βοηθήσουν, νομίζω οτί έχουν διαλέξει το λαθος δρόμο.Γιατί εδώ δε μιλάμε για χόρτο που πίνει και η κουτσή Μαρία αλλά για ηρωίνη. Να βοηθήσουν τους χρήστες να ξεκόψουν,όχι απλά να το κάνουν καθαρά. Γιατί στην ουσία όλο αυτό το εκπαιδεύμενο νοσηλευτικό προσωπικό γίνεται συνένοχος στο θάνατο και ας προσφέρουν στους χρήστες καλύτερες συνθήκες ζωής. Το ερώτημα μου είναι λοιπόν, αυτοί οι χώροι βοήθουν στο να "σωθεί" ο χρήστης ή στο να πεθάνει με αξιοπρέπεια? Γιατί αν ο στόχος τους είναι ο δεύτερος γουέλ ντον.

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007




Καλώς τα δέχτηκα.....Τι τα 'θελα τα βουνά???

Είπε και η άλλη στα ζώδια οι Λέοντες να μέινουν σπίτι.....Και σιγά να μην έβγαινα με τέτοιο κρύο.

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

Αθήνα 2007(π.Χ)


Αυτή τη βδομάδα πήγα για τέταρτη φορά στην Αθήνα και ενισχύθηκε η άποψη που είχα ότι είναι μια τρισάθλια πόλη. Απελπιστικά άσχημη,μίζερη και καταθλιπτική. Δεν είναι τυχαίο ότι από τις 6 μέρες που ήμουν εκεί βγήκα μόνο μια φορά για βόλτα το πρωί και άλλες 2 για ένα φεστιβαλ(για το οποίο είχα παέι κιόλας).Απαπαπα δεν ξαναπάω. Δηλαδή απορώ πως αντέχουν να μένουν εκεί άνθρωποι.....

Επίσης, 4 πράγματα που παρατήρησα αυτή τη φορά στην Αθήνα:

1)Οι οδηγοί είναι ακόμα χειρότεροι από όσο θυμόμουν.

2)Πρέπει να ναι νέα μόδα να κοτσάρουν όλες οι Κηφισσιώτισες νεαρές ένα φιογκο στα αριστερά της κεφαλής τους.

3)Οι φασίστες έχουν λυσσάξει και δε συμμαζεύονται.

4)Ο γύρος συνεχίζει να είναι μια σταλιά και έτσι εμείς οι βόρειοι οι συνιθισμένοι σε XL μερίδες δε χορταίνουμε με τίποτα.

ΠιΕς: Γιατί τρέχουν συνέχεια αυτοί οι άνθρωποι???????

"Είναι άσχημη πόλη η Αθήνα,κρύβει μια ανέκφραστη οδυνηρή αλήθεια..."

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2007

Να σας ρίξω?

Θα σας ρίξω.

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρισμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων
και θα πεθάνω μια βραδυά σαν όλες τις βραδυές
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων

Για το μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφάξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά
ήταν μια λόξα νεανική μα τώρα έχει περάσει

Μα ο εαυτός μου μια βραδυά μπροστά μου θα υψωθεί και λόγο ως
ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει
κι αυτό τ' ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθιά στις μακρυνές Ινδίες
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Καββαδίας.

Ε τι? Μόνο εγω θα μιζεριάζω?

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

Στοπ!


Ε, λοιπόν δεν ξανάρχομαι σ'αυτή την πόλη ,όχι για σκ, ούτε για ημερήσια! Τέρμα! Αι στο διάλο!

.

Αν και πάντα πίστευα ότι όλα είναι σχετικά στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα κάποια πράγματα δεδομένα και απόλυτα. Για άλλα το παραδεχόμουνα και για άλλα έκανα το σημίτη, τουτέστιν τον Κινέζο. Πλέον και αφού πήρα το ξεσκονόπανο και έδιωξα αυτά τα πράγματα από τις γωνίες στο πίσω μέρος του μυαλού μου, δηλώνω οτί τίποτα δεν είναι δεδομένο. νοθινγκ.ναντα.νιχτς.Μη με ρωτήσεις γιατί.Βαριέμαι να σου πω. Όχι πως είχες καμιά όρεξη να μάθεις. Εσύ είσαι πιο βαρεμένος και από μένα... Ενιγουει. Φακ οφ και ταρν αραουντ.

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2007


Χτύπησε το ξυπνητήρι. Άνοιξα τα μάτια μου μετά από ένα τέταρτο και κύλησα από το στρώμα στο πάτωμα. Παρακάλεσα τα πόδια μου να σταθούν όρθια και αυτά με πήγαν στο σαλόνι. Έβαλα το συνηθισμένο σιντι να παίζει και το χέρι μου αυτενεργώντας πάτησε το ον στην καφετέρια. Σύρθηκα ως την τουαλέτα και αφού με μπουγέλωσα πήρα τις σακούλες από τα μάτια μου και πήγα να πάρω κρουασαν και γάλα για τα κορνφλεικς( Δεν είχα κορνφλεικς, αλλά νόμιζα πως είχα κ έτσι έμεινα με το γάλα). Ο ήλιος έπαιρνε μάτι μέσα από την κουρτίνα καθώς ξαναέβαζα πυτζάμες. Πιπινκγ τομ του φώναξα και από την ντροπή του έφυγε και τώρα βρέχει. Όλα αυτά δεν είναι παρά ένα βαρετό πρωινό.

Κανονικά θα έπρεπε να είναι έτσι:

Δεν έχω ξυπνητήρι.Ξυπνάω όποτε αποφασίσει η κύστη μου. Σήμερα με ξύπνησε ο από κάτω. "Γεια ήρθε ένα πακέτο για σένα και το φέρα στην πόρτα σου να μην κουράζεσαι. Σου πήρα επίσης και κρουασαν και γάλα ΚΑΙ κορνφλέικς."Τον ευχαριστώ με ένα ευγενικό πλην βαρεμένο ύφος .Ανοίγω το πακέτο. Το ξανακλείνω για να δω τον αποστολέα. Το ξανανοίγω. Σακουλάκια,σακουλάκια,σακουλάκια. Χαμογελάω. Ο σκύλος μου ο ειδικά εκπαιδευμένος έχει ήδη καθαρίσει το σπίτι και έχει βάλει πλυντήριο.Το σπίτι μυρίζει φαγητό.Ξαφνικά εμφανίζεται κάτω από το μπαλκόνι μου ο Μάνου Τσάο και μου κάνει καντάδα. Παράλληλα οι Ταιγκερ Λιλις μου κάνουν μασάζ(και οι 3) γιατί πιάστηκα την προηγούμενη μέρα που δεν έκανα τίποτα. Με παίρνει ο ύπνος και την επόμενη μέρα με ξυπνάει το ξυπνητήρι.Ανοίγω τα μάτια μου μετά από ένα τέταρτο και κυλάω από το στρώμα...........

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2007

Κωλοιπτάμενα Παλιοσίδερα,


Σταματήστε να πετάτε πάνω από το σπίτι μου!!!!!!

Άμα ήθελα να σας δω/ακούσω θα ερχόμουν στην παρέλαση.....

Σκάστε γαμημένα!
Άντε μην πάρω τη σφεντόνα μου και τρέχετε να κρυφτείτε μετά.
ΑΝΤΕ @%$Υ^$@#^#!&$#.


Παρασκευή, 26 Οκτωβρίου 2007

ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΤΑ ΙΔΕΩΔΗ

Τα εθνικά τα ιδεώδη
χάπια της αποχαύχωσης
που τα πλασάρουν οι εμπόροι σε χαύνους καταναλωτές
πατρίδα έννοια συνώνυμη με την απάτη και τη βία
οι νταβατζήδες της μιζέριας μας υμνούν τα όσια της φυλής
Εκπαιδευτήριο φονιάδων ναός του παραλογισμού
ένα σκοτάδι οπλισμένο που στόχο βάζει το μυαλό
χωρίς ανθρώπινη ουσία μια παγωνιά ασφυκτική
οι ένοπλες δυνάμεις είναι τα δόντια των αφεντικών
Η μοναξιά μου η χακένια σα βαθμοφόρος μ' απειλεί
με πειθαρχείο ή με τρελάδικο κι έτσι σαλτάρω απ' τη σκοπιά
έχω ένα όπλο λαδωμένο και σφαίρες έχω αρκετές
αντί μονάχα στο κορμί μου γιατί δεν ρίχνω και σ' αυτούς

Ωχρά Σπειροχαίτη.


Ταιριάζει στο κλίμα των ημερών....

No Name..


but


Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Ο μαλάκας.


Υπάρχουν πολλές κατηγορίες ανθρώπων. Όλες αυτές οι κατηγορίες καταλήγουν να είναι μια στο τέλος. Η κατηγορία του μαλάκα.Ο μαλάκας παίρνει πολλές μορφές. Προσαρμόζεται στις καταστάσεις και αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες. Ο μαλάκας είναι η παρέα σου, ο γείτονας σου, οι φίλοι σου,οι συμφοιτητές σου,ο γκόμενος σου,αυτός που έκανες ουαν ναιτ σταντ,ο μπουχέσας,οι φασιστές,ο σκύλος σου.

Παρόλο που υπάρχουν πολλές ενδείξεις για το ποιος μπορεί να είναι ο μαλάκας κάθε φορά, ο μαλάκας καταφέρνει και κρύβεται σαν την τρίχα στο φαγητό που την καταλαβαίνεις μόνο όταν τη βάλεις στο στόμα σου και τη μασουλήσεις.Και τότε παίρνεις κυριολεκτικά μια γεύση του μαλάκα.

Όλες οι κατηγορίες ανθρώπων-ο φιλικός,ο συνετός, ο συμπαθής,ο "ώμος για να κλάψεις", ο ηλιθιος, ο βλάκας- αργά ή γρήγορα παίρνουν τη μορφή του μαλάκα.Απλά και μόνο επειδή όλοι είναι φύσει μαλάκες.Ίσως δεν το κάνουν πάντα επίτηδες. Άλλωστε δεν μπορείς να πας ενάντια στη φύση σου.

Ο φίλος/η:Δεν ξεχνάει ποτέ να σε πάρει τηλέωνο στα γενέθλια σου.Ξεχνάει να σε πάρει όλες τις υπόλοιπες μέρες.

Η παρέα:Σε παίρνει για τα αστεία σου,το κέφι σου,για να γίνετε κουρούμπελο και να γουστάρετε.Δε σε παίρνει στα σοβαρά.

Ο άνθρωπος σκύλος:Είναι πάντα δίπλα σου μέχρι να του βάλει μια μέρα κάποιος άλλος φαί στο μπολάκι του.

Ο γκόμενος:Υπάρχει κάποιος που να αξίζει κάτι παραπάνω από σεξ?

Ο ηλίθιος:Αυτός είναι ούτως ή αλλως μαλάκας.

Και υπάρχει και μια φίλη που πίνει μπάφους κάθε μέρα και μέχρι τέλη Οκτωβρίου θα κάνει μπάνιο.Αυτή είναι μαλάκας με την καλή έννοια."Που 'σαι ρε μαλάκα! Τι λε ρε μαλάκα! Ρε μαλάκα σοβαρέψου κλπ".

Και υπάρχει και ένας άλλος φίλος που τον λέω μαλάκα, αλλά ουσιαστικά δεν είναι μαλάκας απλά μου υπενθυμίζει χωρίς να το λέει πόσο μαλάκας είμαι εγώ κ γι'αυτό κ μόνο είναι μαλάκας.

Δεν είμαι μισάνθρωπος.Απλά βλέπω τους ανθρώπους όπως είναι. Μαλάκες δηλαδή.

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Υβρεοπομπή

Υβρεοπομπή

Φοίβος Δεληβοριάς

Ανήκω κι εγώ στη σωρεία των ανθρώπων
Που βλέπουν το στρατό σαν κάτι άχρηστο εντελώς
Μα ωστόσο διδάχτηκα και επηρεάστηκα
Απ΄ το τάγμα το ανέστιο των υβριστών. Λέω

Υπάρχει μία σκοτεινή κοιτίδα στο Έθνος
Που δύναται λεοντόκαρδα ν΄ αντιπαρατεθεί
Σους έξωθεν κίνδυνους
Σε Φράγκους κι Αγαρηνούς
Και αυτή είναι η Ελληνική υβρεοποιία.

Φαντάσου μια στιγμή μιαν ολονύχτια παρέλαση
Να σχίζει όλη την Εγνατία οδό
Και αντί για ονόματα
Διαιρέσεις σε σώματα
Να ΄ναι συντεταγμένη με αυτό τον τρόπο:

Τα μουνιά καπέλα, οι πάρε τ΄ αρχίδια μου
Οι την Παναχαϊκή μου και τα χεζοβολιά
Να ακολουθούν τα παινεμένα μουνόπανα
Του κώλου τα εννιάμερα κι οι γάμησέ τα

Ακόμα πιο μπροστά να είναι οι μαλακοκάβληδες
Οι φτωχομπινέδες κι οι πουτάνας γιοι
Με τύμπανα πιο κει οι ηρωικοί κλαπαρχίδηδες
Τα μαλακιστήρια κι οι κλασομπανιέρες.

Τα κωλοτρυπίδια να βαράνε τις σάλπιγγες
Και τα μυγοχέσματα να δίνουν εντολές
Να ρυθμίζουν με σφυρίχτρα το εν-δυο οι μικροτσούτσουνοι
Το πόδι να βαράνε οι το στανιό μου μέσα

Να υπάρχει ένα μεσαίο μέρος με ύβρεις κοινότοπες
Οι άντε και γαμήσου οι παλιοπούστη και λοιπά
Και αντί για ιερατείο να προπορεύονται οι βλάσφημοι
Που αυτά που λεν΄ δεν είναι για να τ΄ αναφέρω.
Τέλος μπροστά μπροστά κι εν είδει παραστάτη
Αγκαλιά η πουτάνα και το γαμώ τα παιδιά
Και μελαγχολικός κρατώντας τίμιο λάβαρο
Ν΄ ανοίγει την πομπή ο εθνικός μαλάκας.

Απόψε που σου γράφω μπαίνω στον μήνα τον ένατο
Στο θάλαμο το ημίφως μου σκεπάζει την ψυχή
Σε θέλω, σε σκέφτομαι κι απλώς ονειρεύομαι
Σε σένα να τελειώνει αυτός ο κάτω κόσμος.

Εγώ που δε βρίζω, που αυτοπεριορίζομαι
Που ψάχνω μες τη γλώσσα μιαν αρχαία πηγή
Δυο χρόνια απ' το χρόνο μου αφήνω τον κόσμο μου
Και ζω στο πίσω μέρος της δημιουργίας

Πληγές, βωμολοχίες κι αλλήλοταπεινώσεις
Κάτω απ΄ τη μπότα ενός επινοημένου διοικητή
Κι εγώ ο αόρατος στη βάση του δόρατος
να κλαίω και να γελάω με την πομπή της ύβρης.
Αρκετά αστείο βιντεο...

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2007

Νο Name.

Χαζεύοντας τα έργα του Bansky έπεσα πάνω σ'αυτό:


και έχω να πω πως ρε Σ. σ'αγαπάω ρε φιλενάδα....

Και ξες γιατί? Γιατι εγω κρατάω τις μπογιές και συ το πινέλο..... Και η όαση θα βγει μόνο αν τα ενώσουμε....

Υ.Σ: Μάντεψε τι βρήκα όταν γύρισα σπίτι.....Παπαπαπαπαπαπαπαπαρασκευά ρε μαλάκα! (Θα πάρω όλο το κουτί φεύγοντας!) Πέρα από την πλάκα όμως μ'επιασε στομαχόπονος....ΠΟΝΑΩ ΡΕ!

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007

Ωχου....


Αλλά θα μου πεις πάντα έτσι δε γίνεται?


Κάθε φορά το ίδιο...Και κάθε φορά με πειράζει ρε γαμώτο. Και ας έχει γίνει πλέον συνήθεια...


Ίδιες καταστάσεις,ίδιες μαλακίες...


Αλλά γιατί συνεχίζω? Δεν ξέρω... Ίσως γιατί δε μπορώ να σταματήσω...


Μάλλον πιο σωστά γιατί δεν προσπαθώ να το βελτιώσω.


Αλλά και πάλι δεν υπάρχει τρόπος.Δεν υπάρχουν οδηγίες, κάποιο εγχειρίδιο βρε αδερφέ.


Μα τι λέω. Ακούς τι λέω? Φυσικά και δεν υπάρχει τρόπος.


Το μυαλό μου το λειψό τα φταίει όλα.Σχεδόν όλα.


Αλλά δε βαριέσαι... Ας προσπαθήσω να το ξεχάσω μέχρι την επόμενη φορά.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2007

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2007

It's been seven hours and fifteen days
Since you took your love away
I go out every night and sleep all day
Since you took your love away
Since you been gone I can do whatever I want
I can see whomever I choose
I can eat my dinner in a fancy restaurant
But nothingI said nothing
can take away these blues
`Cause nothing compares
Nothing compares to you
It's been so lonely without you here
Like a bird without a song
Nothing can stop these lonely tears from falling
Tell me baby where did I go wrong
I could put my arms around every boy I see
But they'd only remind me of you
I went to the doctor n'guess what he told me
Guess what he told me
He said girl u better try to have fun
No matter what you'll do
But he's a fool
`Cause nothing compares
Nothing compares to you

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Ε μα!

Αποφάσισα να δημιουργήσω κάτι έντονο....
.....να ταράξω τα νερά της ζωής μου.....
να αναλογιστώ,να διαλογιστώ,να συλλογιστώ......

Αλλά μετά με πήρε ο ύπνος στον καναπέ και όταν ξύπνησα ήταν ώρα για τζιν.
Από Δευτέρα.


Γιατί όλοι παραπονιούνται ότι δε συμβαίνει ΤΙΠΟΤΑ, ότι όλα μένουν ΙΔΙΑ, ότι υπάρχει ΡΟΥΤΙΝΑ και ότι θέλουν κάτι ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ???

Και ερωτώ.....Υπάρχει περίπτωση να 'ρθει το συγκλονιστικό μόνο του?? Να χτυπήσει την πόρτα και να σου πει "Γεια, είμαι αυτό που θα σου αλλάξει την καθημερινότητα,να μπώ?"?

Μόνοι μας δημιουργούμε τις καταστάσεις...Αν κάθεσαι ολημερίς στον καναπέ λογικό είναι να μιζεριάσεις και να καταντήσεις μπρόκολο.

Γιαυτό λοιπόν σταμάτα να γκρινιάζεις και να μου σπας τα νεύρα γιατι δε σε φταίει κανείς αν φυτοζωείς....Άιντε μην τα πάρω.....Γκετ ε λάιφ...

Πώς να σου γυρίσουν τα μυαλά σε χρόνο ντε τε:

  • Χαμηλώνεις όλα τα φώτα.
  • Παίρνεις κόκκινη Murphies ή Mc Farland ή τζιν(με τόνικ ή χωρίς).
  • Βάζεις το σιντι Drukqs από Aphex Twin.
  • Κάθεσαι στον καναπέ κοιτώντας το άδειο σπίτι.

Και μια γεύση:



Και να φανταστείς δεν μ'αρέσει καν αυτή η μουσική...

Υ.Σ:Αυτό είναι βίντεο κλιπ,όχι μαλακίες

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2007

Ρε, ΧΕΣΤΗΚΑ για το Χριστόδουλο!


Ο Χριστόδουλος το ένα και ο Χριστόδουλος το άλλο.

Ο Χριστόδουλος δήλωσε αυτό και οι γιατροί εκείνο.

Τον χάνουμε,τον βρίσκουμε.

Απευθείας σύνδεση.

Ρεπορτάζ.

Θα τα καταφέρει ή θα μας αφήσει (στην ησυχία μας)?

Τους 3 γνωστούς μου που πέθαναν φέτος από καρκίνο και τους άλλους 2 που διαγνώστηκαν με την ασθένεια δεν τους έδειξαν. Η ταλαιπωρία ΑΥΤΩΝ των ανθρώπων και ο θάνατος τους δεν ήταν αξιοσημείωτος...

Λες και ο μαλάκας είναι ο μόνος που πάσχει.

Λες και ο μαλάκας είναι ο μόνος που υποφέρει.

Χαλαρώστε.

Οι τόσοι που πεθαίνουν δε σας νοιάζουν ε?

Αλλά βέβαια ο μαλάκας κατέχει και μια θέση...

Μαλάκες....

Χεστήκαμε και η βάρκα έγειρε και πέσαν τα σκατά στη θάλασσα.

Τουλάχιστον ρε μαλάκες ο Χριστόδουλος έχει άριστη μεταχείριση. Για ξεγκαβωθείτε να ξεκαυλώσουμε και μεις...

Υ.Σ: Πφφ..

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

Ενώ άκουγα Red Sparowes,

μου ρθε φλασιά...

Το να μην απολαμβανεις αυτο που κανεις καθε στιγμη ειναι σαν να ξερεις οτι ενα κομματι τελειωνει πχ στα 7 λεπτά και εσύ κοιτας τα λεπτα που περνάνε λέγοντας πως δε θες να τελειώσει και πως θα το ξαναβάλεις και ουσιαστικά δεν το ακούς καν....

(Η ικανότητα μου στη σύνταξη σήμερα είχε ρεπό,όποιος κατάλαβε καταλαβε...)

(Παρατηρώ επισης πως μου λειπουν καποιοι τόνοι...)


Και η πηγη της εμπνευσης μου===>

Red Sparowes
-Alone and Unaware:

Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2007

Το Πρότυπο.

Ο Θανάσης(Παπακωνσταντίνου ντε), θέλει να μου μοιάσει...

Απόδειξη?

Το τραγούδι του με τίτλο "Αερικό" με τον χαρακτηριστικό στίχο "....Σαν αερικό θα ζήσω...."

Θανάση μου το ξέρω ότι με θαυμάζεις.Μόνο φτύσε με μη με βασκάνεις...Θενκς...

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

Λοιπόν,

μπλογίδιο της πλάκας μια συμβουλή έχω να σου δώσω ως δημιουργός σου....

Ποτέ μη μιλάς σε γνωστούς! Μόνο σε άτομα που δεν ξέρεις...

Ακους? Ακούω να λες.....

Οπότε?

Σήμερα πήγα στο καφέ Κρις(Cafe Chris).

Σήμερα που πήγα στο καφέ Κρις μελαγχόλησα.

Σήμερα που πήγα στο καφέ Κρις και μελαγχόλησα σκέφτηκα διάφορα.

Σήμερα που πήγα στο καφέ Κρις και μελαγχόλησα,σκέφτηκα διάφορα, αλλά δεν κατέληξα πουθενά.

Τουλάχιστον (ξανά)ήπια....


Υ.Σ:"Τα είχα όλα μια φορά μα ήθελα παραπάνω,τι να τα κάνω τώρα πια απόψε που σε χάνω"...Αφιερωμένο..(Μούχλα όχι σε σένα!)

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

"Hello darkness ,my old friend I've come to talk with you again......"


Αχου,δεν την παλεύω....

Νομίζω,

πως ένα νεύρα.

Νομίζω πως έχω πολλά νεύρα..

Νομίζω πως πρέπει επειγόντως να ανάψω ένα τσιγάρο.

*θα μπορούσα βέβαια να σπάσω και κανά πιάτο,κανά καθρέφτη,την τηλεόραση που μου είναι άχρηστη ούτως η άλλως....γουατεβερ...*

Από την άλλη θα μπορούσα να φερθώ ώριμα εστιάζοντας στο πρόβλημα.

*Αλλά τότε το πιάτο,ο καθρέφτης και η τηλεόραση θα κατέληγαν σε συγκεκριμένα κεφάλια..*

Το βρηκα! Θα πιω ενα τζιν τονικ! (ε?)
Να πάρετε τα ψέμματα,τις δικαιολογίες,την υποκρισία και τις μαλαγανιές σας και να τις βάλετε στον κώλο σας υπόθετο.


Αι γαμηθείτε με τράγο μπινέδες.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

Πάλι ξέχασα να σκεφτώ.

Πες μου Κάτι...

-Πες μου κάτι αληθινό.Σαν την ερημιά αυτού που απαγχονίζεται,σαν τη ροή απ'τα ρουθούνια του πυγμάχου και σαν την κούραση στα πόδια μου.

-Πες μου κάτι αφόρητο.Σαν τη φράση "ξέρεις τι έχω κάνει εγώ για σένα;",σαν την αμηχανία στους ανελκυστήρες και σαν την απουσία του νοήματος.

-Πες μου κάτι δυνατό.Σαν τις αδυναμίες μας που φτάσαν ως στα νύχια,σαν τα λουλούδια του κάμπου και σαν καρτέρι των ληστών στο Δήλεσι.

-Και τώρα πες μου κάτι ψεύτικο.Σαν τα ψόφια δάχτυλα που 'σφίξα στο χέρι,σαν τον ήλιο του χειμώνα και σαν την ορκισμένη αγάπη της.

Θανάσης Παπακωνσταντίνου.

Αυτη ειναι η μαλακια..

Σε αναγκαζουν να φυγεις και μαζι μ'αυτους αφηνεις πισω και ατομα που αξιζουν.

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

Η Σ. για μενα..

Ζητησα απο τη φιλη μου τη Σ. να κανει ενα μπρεινστορμιν για μενα.Να γραψει ο,τι της ερθει στο μυαλο για το ατομο μου(πσσσ)..Μετα απο 2 μπυρες μου παρεδωσε το παρακατω:


"Κ.
αν και θα ηθελα να πω....[τα ευκολως εννοουμενα παραλειπονται]...αδυνατω....

Η Κ. λοιπον καπνιζει σαν φουγαρο(με τη συναινεση της μαμας),πινει τον Αλιακμονα σε ποτηρι σαμπανιας και το απολαμβανει,ξεχναει που ειναι και που βρισκεται και τρελαινεται,μετα θυμαται και μιζεριαζει.Ανθρωπος απειρα μελαγχολικος,αδιανοητα ειρων και φρικιαστικα χαβαλες.Σε ανεβαζει και σε τρομαζει.

Τρεχει,παιζει και προβληματιζεται ανησυχητικα πολυ. Αλλα μ'αρεσει.
Ξερεις τι ειναι να ζηλευεις καποιον και ταυτοχρονα να στεναχωριεσαι γιαυτον? Μαλλον γινομαι υποκειμενικη γιατι την αγαπω. Ακυρο...

Και συνεχιζω..Εχει κομπλεξ και ταυτοχρονα απιστευτη αυτοπεποιηθηση..Εχει βαθος και ρηχη ματια σε οτι αφορα αυτην,εχει ανησυχιες και ερωτηματικα και μια τρελη ματαιοτητα για τα παντα.Τωρα που τα γραφω συνειδητοποιω οτι δεν υπαρχει μια Κ. Η Κ. αλλαζει αναλογα με το κλιμα, τη δυση του ηλιου, τους ανθρωπους γυρω της,το ποση μοναξια την τριγυριζει,το φως στο παραθυρο της...Περιεργα πραγματα...Διαθεση θα μου πεις..Κυκλοθυμια θα σου πω και θα χω και δικιο...

Και τι ελεγα? Α ναι,ξερει να ξεχωριζει το μαυρο απο το ασπρο και να σε πειθει οτι το ασπρο ειναι μπλε.Εχει την ικανοτητα να ακουει και να συμβουλευειτους παντες εκτος απο τον ιδιο της τον εαυτο..Ερωτευεται κεραυνοβολα και ξενερωνει σαν Φαντα...Σε δευτερολεπτα...

Σιχαινεται το δηθεν και μαλλον γιαυτο σε τρομαζει,γιατι ειναι αληθινη μεχρι αηδιας..Εχει ονειρα τρελα..Να ταξιδεψει στον κοσμο και να τον γυρισει ανακουρκουδα. Εμπνεεται στον εκκκωφαντικο πανικο και στην ακρα του ταφου σιωπη..Λατρευει τη μοναξια της μεχρι να τη σιχαθει και να την πεταξει απο το παραθυρο.Θελει το χωρο της...για να τα κανει μπουρδελο ΜΟΝΗ ΤΗΣ. Αναγνωριζει τα λαθη της και αυτοτιμωρειται..Με το να κλεινεται στον εαυτο της,στο μικρο της καβουκι..Ωρες ωρες πιστευω πως της αρεσει εκει...

Τρωει σαν γουρουνι(και δεν παχαινει @#!%%$@) και μαγειρευει σαν τη Βεφα.Μιααμμμ.. Καταχρησεις επι καταχρησεων..Τικ με τα μαλλια κια τα χαρτακια..Ανησυχο πνευμα. Στριβει οταν διαπιστωνει οτι κατι δεν της αρεσει..Και καλα κανει.. η οχι... μπορει και να το παιδευει πολυ.. Φοραει λουλουδατα φορεματακια και ταξιδευει στον κσομο της αμεριμνη.Γελαει σαν τον Bob και σαν μικρη ορκα και σαν χοιρος που τον σφαζουν και....γελαει δυνατα και εντονα βασικα...οπως θελει να ειναι η ζωη της..

Αφαιρειται και κοιταει το κενο..Νιωθει πως η σιωοη ειναι οικειοτητα και πειθει και εσενα..Φωτογραφιζει τα παντα μεχρι να τα φτυσει η ψηφιακη και να γεμισει η μνημη του κινητου...Μιλαει πολυ αλλα σπανια αποκαλυπτει αυτα που σκεφτεται..Αυτοσαρκαζεται αλλα προσεχε..Μονο αυτη εχει το δικαιωμα να το κανει..Σαν πολυ θαρρος δεν πηραμε στο κατω κατω??? Λατρευει τη φυση και κυριως τη θαλασσα..Αυτη την εμπνεει,την ηρεμει και παιρνει τους προβληματισμους της μακρια.. Διαβαζει με μανια οτιδηποτε δε γραφει απο πισω ΟΕΔΒ και δεν εχει ιλουστρεσιον φυλλα..και μετα γραφει για να βρει καπου διεξοδο και εχει ταλεντο ιντιντ. Τρομαζει στη σκεψη του προγραμματος και της υπευθυνοτητας και τελευταια εχει ενα θεμα με τις αραχνες...Λιαζεται στον ηλιο και παιρνει το χρωμα της σοκολατας αυτης που λιωνει και κοχλαζει για να γινει φοντου.Ο,τι και να σου λεει το βλεμμα της κρυβει μια θλιψη..

Φιουυ και αλλα τοσα..και καπου εδω αναρωτιεμαι..μηπως τελικα δεν την ξερω καλα? Θα μου περασει.."

Ταδε εφη Σ.

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

Συμπέρασμα.

Η μάνα μου όταν νευριάζει και φωνάζει μοιάζει με εξαγριωμένο τσιουάουα που γαβγίζει..

Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2007

You Were A Little Devil This Year

You Were 90% Naughty, 10% Nice

Not only are you on Santa's naughty list...
You kind of scare him - and all the reindeer.
So you won't have a full stocking. You couldn't care less!

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2007

Κρουαζέρια στη Βαλτική Θάλασσα..

Ελσίνκι: Το Ελσίνκι είναι πολύ ωραίο.Ανοιχτό,πράσινο..και κρύο..Ο Αύγουστος εδώ είναι σαν την άνοιξη στην Ελλάδα.Ευτυχώς όταν πήγα είχε ήλιο. Στο λιμάνι είχε ακόμα χιόνι,φαντάσου!!

Τσιγάρα(Μarlboro):4,30 ευρώ.(Και δεν είναι καν η μάρκα μου!)

Φωτογραφία από το καραβάκι στο λιμάνι.


Η "Λαική Αγορά" στο λιμάνι με φρούτα,ψάρια,γούνες,κοσμήματα από κόκκαλα τάρανδου και άλλα..Ευτυχώς είχε πολύ καλό καιρό..



Φωτογραφία από το καραβάκι..Τώρα αυτό το συγκεριμένο δε θυμάμαι τι είναι..Σπίτι,εκκλησιά?? Κάτι θα 'ναι.. Κατα μήκος επίσης της θάλασσας βρίσκονται κατά δεκάδες οι σάουνες.Καίγεσαι μέσα και μετά ρίχνεις και μια βουτιά.. Σε παγωμένα νερά εννοείται!



Αγ.Πετρούπολη:Δε μου άρεσε καθόλου. Μίζερη,άδεια,στενάχωρη, ένα τίποτα..Μπλιαχ. Και να φανταστείς αυτή είναι η βιτρίνα της Ρωσσίας.Δε θέλω να ξέρω πως είναι στις άλλες πόλεις..Το μόνο ωραίο εδώ ήταν τα κανάλια...Επίσης απαγορευόταν να κατέβεις μόνος σου από το πλοίο.Έπρεπε υποχρεωτικά να είσαι με γκρουπ.




Ορθόδοξη εκκλησία σε μπαρόκ στυλ..Λιτή και απέριττη, καθόλου φορτωμένη, φτιαγμένη από φτηνά και καθόλου δυσεύρετα υλικά.. Είναι αυτό που λέμε "Έεεεχει ο Θεός...".





Τάλιν:Πολύ όμορφη πόλη.Έχει ό,τι μ'αρέσει.Πράσινο,πέτρα και σοκάκια. Τουλάχιστον στην παλιά πόλη. Ευχάριστη,ηλιόλουστη και πράσινη.Απλή.

Θέα από το πλοίο..









Τουλάχιστον έχουν αυτογνωσία....


Όποια πέτρα και αν σηκώσεις...


Καταπληκτικά δρομάκια...Αααχ..

Φωτογραφία από το ανοιχτό μουσείο, το οποίο σαν μουσείο δεν έλεγε και τίποτα αλλά η φύση εκεί ήταν καταπληκτική..


Στοκχόλμη:Λοιπόν αυτήν την πόλη την ερωτεύτηκα..Μπορω να πω οτί έρχεται δεύτερη για μένα μετά την Βαρκελώνη..Είναι πανέμορφη,καθαρή και ζωντανή. Οι άλλες πόλεις αν και ωραίες ήταν ξενέρωτες. Η Στοκχόλμη έχει παλμό. Απλά τέλεια..

Τσιγάρα(Marlboro):6 ευρώ(!!!!!!!!!!)

Θέα από το πλοίο.





Στενάκι στην παλιά πόλη.Απλα υπέροχα....

.................................................................................








Κοπεγχάγη:Λίγο πολύ αδιάφορη. Αν και πολύ όμορφη με χάλασε η ζωή εκεί. Πολλοί αλκοολικοί και πολλή βρωμιά.Γενικά όταν περπατούσα στο δρόμο δε μου έβγαζε ωραίο συναίσθημα..Με χαλούσε που πόλη και άνθρωποι δε συμβάδιζαν. Ίσως φταίει και η κούραση που δεν την απόλαυσα τόσο ή που δε μου άφησε ωραίο φίλινγκ. Δεν ξέρω..


Τσιγάρα(Marlboro): 4,50 ευρώ

Ωστέ ετσι λοιπόν είναι ο καθαρός ουρανός..Ε βέβαια όταν όλοι χρησιμοποιούν ποδήλατα...



Από τη γέφυρα στο κανάλι..


Απαγορεύεται το αερόμπικ??







Σε μια πλατεία..


Θέα από το πλοίο.







Η περίφημη γοργόνα..













Αυτά από τη Βαλτική θάλασσα...

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2007

Mia Kalhspera....

Auth th stigmh grafw apo Kopegxagh... Mia kalhspera perasa na pw..Parapanw den me pairnei giati oi xrewseis xtypane kokkino... Thn Trith pou tha gurisw tha exw kai tis fwtografies tis opoies kai tha fortwsw... Auta..

Κυριακή, 19 Αυγούστου 2007

Έξω βρέχει αβέρτα... Χύνει ο ουρανός ο πούστης... Ίσα που ψήνομαι να κατέβω στη μέση της πλατείας και να στέκομαι μέχρι να γίνω μούσκεμα...

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2007

Γιατί δεν έρχεσαι γαμώ το κέρατο μου?


Αυτές τις μέρες τριγυρνούσαν στο λειψό μυαλό μου κάτι σκέψεις, οι οποίες δημιούργουσαν κάποια συναισθήματα,τα οποία με τη σειρά τους ήθελαν να γίνουν λέξεις. Και ενώ ήμουν έτοιμη να τα ικανοποιήσω και να τα βγάλω από μέσα μου θυμήθηκα ένα τραγούδι το οποίο λέει ακριβώς αυτό που εγω σκεφτόμουν, ένιωθα και ήθελα να εκφράσω. Δε χρειάστηκε λοιπόν να βάλω το προαναφερθέν λειψό μυαλό σε λειτουργία και απλά κάνω copy paste το τραγούδι, το οποίο κατα την ταπεινή αλλά ισχυρή-τρομάρα μου-άποψη μου δεν είναι μόνο ερωτικό αλλά μπορεί να ερμηνευτεί και αλλιώς.

Αλκίνοος Ιωαννίδης-Γιατί δεν έρχεσαι.

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή

πίσω απ τα μάτια πίσω απ της ζωής το βέλο

κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε το ξέρω

νεροποντή που περιμένω μια ζωή

Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να ‘ρθει να ουρλιάξει
πόσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο να ανεβεί και να τον κάψει

Γιατί δεν έρχεσαι

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ


Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει
Όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ το ποτό
Απ το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει
Κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σαν χιόνι
Και ανατινάζει του μυαλού μου το βυθό

Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να ‘ρθει να μας πνίξει
Σ ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς
Ότι δεν γίναμε ποτέ να μη το δείξει
Ναι ‘ναι γιορτή και η αγκαλιά της να ανοίξει
Στην ανηφόρια της καμένης μας ζωής

Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Απ της ψυχής μου το ιερό ως της ζωής μου το μπουρδέλο
Στήσε μια γέφυρα να πάω και να ‘ρθω
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
Κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω

Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2007

Η επιστροφή

Και τι να λέει? Τα ίδια σκατά. Τα ίδια, απλά. Ίσως να φταίει και ο αέρας της πόλης δεν ξέρω,αλλά με το που πατάς το πόδι σου στην πόλη ρε γαμώτο όλα σου ΄ρχονται χλαπ στη μάπα. Ό,τι έδιωξες στις διακοπές ξανάρχεται στην κεφάλα σου το λεπτό που βλέπεις την πρώτη πολυκατοικία.Θλιβερό..Μετά σου λέει πάνε διακοπές να ξεχαστείς.Μάλλον πάνε διακοπές να αναβάλλεις τη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων θα έπρεπε να λέγεται..

Ε και τι να λέει?

Μίζερη η πόλη.Σκοτεινή και μίζερη. Μπλιαχ. Βασικά όμως μήπως δεν είναι η πόλη,αλλά η πόλη Σου. Δηλαδή και σε νησί να έμενα, πάλι γυρνώντας τα ίδια θα ένιωθα πιστεύω. Οπότε? Τι μένει?? Να ταξιδεύω συνεχως. Γαμάτο????? Τι γαμάτο ρε μαλάκα θα μου πεις και θα 'χεις και δίκιο. Αυτό δε γίνεται. Το ξέρω ρε, μη μου κάνεις τον έξυπνο. Άσε με στην ουτοπία μου.. Άσε με να ονειρεύομαι ότι μπορώ να αναβάλλω αεναώς τις υποχρεώσεις και τα προβλήματα μου..

Ε άσε με ντε!

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

Kiwi

Αφιερωμένο σε όσους τολμούν να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους...


Γαμώ

Γαμώ τη βαρεμάρα που με δέρνει.

Γαμώ τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού.

Γαμώ τα δέντρα τους θάμνους και τα περιστέρια που μοιάζουν με κοτόπουλα.

Γαμώ το φελέκι μου.

Γαμώ την άμμο όλου του κόσμου.

Γαμώ τα γαμημένα κωλοκολλήματα που μου κολλάνε το ήδη κολλημένο κωλομυαλό.

Γαμώ τις αστικές συγκοινωνίες μαζί με τους λεωφοριατζήδες και τους επιβάτες.

Γαμώ την περίοδο που έρχεται και μου γαμάει την γαμημένη ψυχολογία μου.

Γαμώ τη ψυχολογία μου.

Γαμώ τις διακοπές που εχουν ημερομηνία λήξης.

Γαμώ τον έρωτα.

Γαμώ ξανά τον έρωτα γιατί μου την έδωσε.

Γαμώ για τρίτη φορά τον έρωτα μπας και καώ και μου φύγει.

Γαμώ την κοινωνία μου μέσα, έξω και ανάμεσα.

Γαμώ τη ζέστη, τα κουνούπια και τις μύγες και τις μέλισσες και τις αράχνες που μπαίνουν μέσα στη φούστα μου.

Γαμώ όλους τους γαμιάδες κάγκουρες που μου γαμάνε την ησυχία μου.

Γαμω ό,τι κινείται και αναπνεέι και ας είναι και μαύρη γάτα.

Γαμώ τα μπαλάκια του τένις που μου ρχονται στο κεφάλι στην παραλία.

Γαμώ και την παραλία.

Γαμώ τον εγκέφαλο μου που γουστάρει ένα μαλάκα.

Γαμώ και τον ίδιο το μαλάκα.

Γαμώ και τη μαλακισμένη που γαμάει ο μαλάκας.

Γαμώ την πουτάνα μου.

Γαμώ τις ψεύτικες υποσχέσεις.

Γαμώ την αχαριστία.

Γαμώ και την υποκρισία.

Γαμώ και τους τραγόπαππες.

Γαμώ και όσα κεριά άφησαν αγάμητα οι τραγόπαππες.

Γαμώ τους μπάτσους που ήδη γαμιούνται στη μαλακία.

Γαμώ τους εφιάλτες.

Γαμώ τους πόζερους γουαναμπι οτιδήποτε.

Γαμώ αλλά δε δέρνω αλλά γαμιέσαι και συ που το παίζεις γαμιάς και μπήχτης και άντε και γαμήσου στην τελική.

Γαμώ!

Γαμώ!

Γαμώ!

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΑΤΥΧΙΑ ΜΟΥ.

ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ!!!!!!!!!!!!

#@^$@#^%#$^#^@#^@!$#&^*@&^(^#($%*$

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2007

Για το γαμώτο,ρε γαμώτο!


Το λοιπόν,παρατηρούσα τις προάλλες τις αντιδράσεις κάποιων ανθρώπων, τον τρόπο που αμύνονται,τον τρόπο που υπερασπίζονται τον εαυτό τους, τον τρόπο που προσπαθούν να ξεφύγουν από μια άβολη κατάσταση και κατέληξα στο ότι η πλειοψηφία τρέμει και μόνο στην ιδέα ότι θα σπάσει το τείχος του εγωισμού που έχει γύρω της.


Και ερωτώ. Τι αξίζει ποιο πολύ;Ο εγωισμός μας ή όλα αυτά που μπορείς να κερδίσεις ρίχνοντας τον;Οεο;


Έτσι λοιπόν μόνο και μόνο για το γαμώτο εγώ προσωπικά έσπασα πολλές φορές το τείχος(καλά δε το ισοπέδωσα κιόλας) και είδα ότι αυτά που κέρδισα ήταν περισσότερα και καλύτερα από αυτά που κέρδιζα όταν κουκουλωνόμουν με τον εγωισμό μου. Συνειδητοποίησα οτί το να μη φοβάσαι να ρισκάρεις δεν είναι κακό και συνήθως βγαίνεις κερδισμένος.Η τουλάχιστον δε βγαίνεις περισσότερο ζημιωμένος από όσο ήσουν. Και για να αναφέρω και κάτι κοινότυπο "Καλύτερα να μετανιώνεις για πράγματα που έκανες,παρά για πράγματα που δεν έκανες". Όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά μετά θα σε τρώει η περιέργεια του τι θα είχε γίνει εάν......


Στην τελική, τι είχαμε τι χάσαμε...

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2007

I've got some kind of hate


Your gun stands frozen in front of me
tryin' to set my destiny.
You look at me with your wet eyes, sayin'
sorry for all your pathetic lies,
There's no other way you think,
but to utterly erase my memory n' blink
to the new day without a me,
just you with your friends n company
cryin' over my dead body
n regret for all the shit you told about me,
your shortie,yeah that's me lyin'
on the rotten fruits that fell down on my coffin
somewhere, i don't know, I've lost my roots.
I lay naked lettin' my soul escape n wait
for a wonder to happen, but no, this is the real thing,
this is my perfect shitted destiny.

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2007

Εγώ,το wannabe αερικό

-Ωραιότατο το φορεματάκι σας.
-Βρίσκετε;
-Φυσικά,είναι πολύ..πολύ..
-Πολύ τι;
-Πολύ εσείς, βεβαίως βεβαιώς.
-Πολύ εγώ.
-Ναι, ναι εσείς.
-Και τι είμαι εγώ;



Εγώ είμαι ένα αερικό.Παιδιώθεν.Είμαι δηλαδή ένα κακοποιό πνεύμα που πειράζει αθώους, όχι χωριανούς, αλλά αστούς(που να τρέχω κάθε 3 και λίγο στην ύπαιθρο με τέτοια οδικά δίκτυα) και τους αφήνει μελανά ίχνη γνωστά και ως ματσουκιές.Ουδεμία σχέση έχω με τη Μαύρη Μαγεία,άλλωστε το μαύρο δεν είναι και το χρώμα μου, άλλα κατοικώ ανήσυχα και ωραία στον αέρα βγάζοντας περίεργους ήχους και κάνοντας τις πόρτες των μικρών αστών να σκούζουν..Απλά καθημερινά πράγματα..Έχω περίεργη μορφή η οποία αλλάζει ανάλογα με τη διάθεση μου.Ας πούμε σε τσακίρ κέφι βγάζω στρας και λαμποκοπάω ολόκληρη σαν το Φλωρινιώτη.Σε περιόδους κατάθλιψης παίρνω ένα γριζόμαυρο χρώμα και έτσι τη νύχτα δεν ξεχωρίζω πάρα μόνο αν μου δώσεις πολύ σημασία.Γενικά όμως μοιάζω με καλοκαιρινό αεράκι... Τα μάτια μου ευθύνονται για τη βραδινή ψύχρα και την πρωινή δροσιά και τα χέρια μου καμιά φορά μακραίνουν(βλ.τιραμόλας), ώστε να μη δυσκολεύομαι στις "δουλειές μου"....Μπορώ και πετάω και έτσι σας κουτσουλάω για την πλάκα μου και εσείς το παίρνετε για γούρι και τύχη...Πφφ αφελείς άνθρωποι...Η αλήθεια είναι ότι μια φορά κόντεψα να αγγίξω το φεγγάρι αλλά μετά πείνασα και γύρισα να βρω κανένα φρούτο,κανένα καρπό έστω καμιά αράχνη...

Τα μπασταρδεμένα ξαδέρφια μου,δηλαδή τα ξωτικά προήλθαν από τη συνεύερεση γνησίων αερικών με τουρίστες.Κανείς φυσικά δεν τα ήθελε, γιαυτό και τα βγάλαμε ξωτικά που σημαίνει "έξω από 'δω". Πάρτε πόδι δηλαδή.Αυτά κρύβονται σαν ηλίθια στα βουνά και στα λαγκάδια και φοράνε κάτι ριγέ κάλτσες.Μεταξύ μας πολύ κακόγουστες.. Το λοιπόν, τα ξωτικά ντρέπονται πολύ για την εμφάνιση τους-όχι αδίκως- και γιαυτό φοράνε εκείνους τους τεράστιους σκούφους για να κρύβουν τη φάτσα τους.Βέβαια κάποτε ένα περιστέρι μου είπε πως φοβουνται τους ασφαλίτες γιαυτό και κρύβουν τα πρόσωπα τους..Ενδέχεται..

Πάντως εμείς τα αερικά είμαστε σαφώς ανώτερα και μην ακούσω το αντίθετο από κανέναν γιατί το πρωί θα ξυπνήσει ξεσκέπαστος και με το χαλάκι της πόρτας κατουρημένο.. :)