Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2007

Αλήθεια ζώ ακόμα;


Άκουσα σήμερα κάποιον να λέει:

<<Οι εργαζόμενοι ξυπνάνε κάθε πρωί την τάδε ώρα,σχολάνε το μεσημέρι την τάδε ώρα,περιμένουν να πάρουν μια βδομάδα άδεια το καλοκαίρι,3 μέρες τα Χριστούγεννα, άλλες 2 το Πάσχα και αναρωτιούνται "Αυτό είναι η ζωή;"..Ε, ναι λοιπόν αυτό είναι η ζωή!>>

Αρχικά δεν είχα λόγο να τον αμφισβητήσω.Όχι μόνο,γιατί με περνούσε αρκετές δεκαετίες και είχε "ζήσει",αλλά και γιατί φαινομενικά δεν έχει άδικο...

Εμένα όμως δε μου αρέσει η επιφάνεια...Έτσι,όχι για να το παίξω αντιδραστική,επαναστατρία κλπ προβάλλοντας ιδεές μάλλον ουτοπικές, αλλά γιατί έτσι νιώθω πως ΠΡΕΠΕΙ να είναι, θα διαφωνήσω.
Το πρόβλημα με τους ανθρώπους είναι ότι ζουν υπέρ το δέον(αυτό είναι σωστό γραμματικά,υπέρ+Αιτιατική.) συμβατικά..Δεν είπαμε να είσαι και 3 λαλούν και 2 χορεύουν,αλλά αν μη τι άλλο εδώ μιλάμε για τη ζωή Σου. Και πρόσεξε τον αριθμό.Είναι η ζωή, όχι οι ζωές.Απευθύνομαι σε σένα μικροαστέ που φυτοζωείς και Μπράβο έχεις γίνει παράδειγμα προς αποφυγίν.Εσύ λοιπόν φίλε, σπάνια απολαμβάνεις τη ζωή.Ζεις με το φόβο,τις προκαταλήψεις και τον τρόμο.Καταπνίγεις τα πάθη και τη θέληση σου και στο τέλος συνειδητοποιείς ότι όλη σου τη ζωή την έζησες συμβατικά για να είσαι ασφαλής-ή μήπως βολεμένος;- και τελικά έμεινες κλεισμένος σ'ένα κλουβί προσπαθώντας να ξεπετάξεις την αναγκαστική ζωή που σου δόθηκε, χωρίς ουσιαστικά να κάνεις κάτι.Ζεις επειδή έτυχε και ξεπετάχτηκες απ'το πουθενά και ούτε καν το εκμεταλλεύσαι...Την έχεις που την έχεις, άλλη δεν ξέρεις αν υπάρχει, οπότε....

Γιατί ρε φίλε στην τελική τι είναι η ζωή;Ένα ταξιδάκι είναι....Και ο οδηγός ,δε χαρίζει τζάμπα διαδρομές....

Περνάει η ζωή σου και εσύ δε τη χαίρεσαι..Ξέρεις τι κάνεις;Θα σου πω εγώ. Διαβάζεις 2 χρόνια.Και μετά;Πηγαίνεις πανεπιστήμιο. Και μετά; Δουλέυεις, δουλεύεις, δουλεύεις..Και μετά;Παντρεύεσαι και κάνεις παιδιά και συνεχίζεις να δουλεύεις. Και αυτό το ονομάζεις ζωή.Εύγε!

Δε θέλω να μπω σ'αυτό το τρυπάκι και πραγματικά ούτε αυτό με θέλει στα πόδια του.

Απλά θέλω να ζήσω με τέτοιο τρόπο ώστε να είμαι πρόθυμη να επαναλαμβάνω την ίδια ζωή αεναώς.

Και όπως είχε αναρωτηθεί και ο Νίτσε "Άλήθεια, ζούμε ακόμα;"

4 σχόλια:

Love & Poison είπε...

Αν έχεις κανα σπίτι στην Γαύδο και να ζήσουμε σαν αυτόχθονες, φύγαμε... Παίρνουμε αυτούς που αγαπάμε και την κάναμε...

Sanity Loss Era είπε...

@love & poison:

Πετραδάκι,πετραδάκι θα το χτίσουμε το τσαρδάκι μας στη Γαύδο..

mujahedin είπε...

Καλά τα λες, και πάνω από όλα "Παν μέτρον άριστον".. Αν και δεν πιστεύω ότι υφίσταται στην εποχή μας το ρητό. Ο κόσμος έχει επιλέξει να ακολουθεί τα άκρα..

Sanity Loss Era είπε...

@mujahedin:

Συμφωνώ απόλυτα..Τα άκρα είναι αυτά που στο τέλος μας φέρνουν στα δικά μας "άκρα"..Μια μικρούλα φιλική διόρθωση μόνο. Είναι "μέτρον άριστον" και όχι "πάν μέτρον άριστον"..