Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

Η αισθηση του γυαλιου.


Ενα νοητο,γυαλινο κουτι.

Και στη μεση εγω. Προστατευμενη.Απομονωμενη. Εγκλωβισμενη.

Και γυρω μου οι σκεψεις μου να τρεχουν το γυρο του θανατου. Πρωτη στροφη,δευτερη,τριτη, και αλλη σκεψη μπαινει στο κουτι.Και τρεχουν γυρω μου. Εξαλλα.Αφηνιασμενα. Και δεν πεφτουν ποτε,δεν κουραζονται. Ο γυρος του θανατου ειναι δικος μου.

Δεν τις ακουω,παρα νιωθω τον αερα που σπρωχνουν στο λαιμο μου καθως στριβουν. Τεταρτη,πεμπτη,εκτη. Ακουραστες,αγελαστες.Σχεδον αναιπαισθητες. Σαν αερας. Σαν χαδι με το στομα.Δε μιλανε.Και ομως τις ακους οπως ακους τη συνειδηση. Η τον πονο καποιου που βρισκεται χιλιομετρα μακρια.Η τα αισθηματα.
Δε μιλανε. Σε βασανιζουν με την παρουσια τους μεχρι να σπασεις το γυαλι και να σου πουν.......Μα τι εκανες?

Γιατι τα θρυψαλλα τρυπανε τα ποδια. Τα γυμνα ποδια.




5 σχόλια:

panoptis είπε...

και άντε να το ξανακολήσεις πάλι το καταραμένο γυάλινο κουτί...

ωραίο και ευαίσθητο :)
καλή εβδομάδα...

Χρήστος είπε...

Τις απολογίες μου που το σχόλιο δεν αφορά αποκλειστικά το post αλλά τι να κάνω...;

Κάτι με έχει πιάσει και διαβάζω το blog σου. Δεν ξέρω αν είναι για να περάσει η ώρα ή απλά μου αρέσει...

Και κάθε φορά που αλλάζω σελίδα ξανα-αρχίζει αυτό το απίστευτα ενοχητικό και ανάποδο πλέιερ για "αριστερόμυαλους" (κατά το αριστερόχειρες και όχι με την ιδεολογική έννοια). Και το συγκεκριμένο τραγούδι δε μου ταιριάζει οπότε πρέπει να σκρολάρω μέχρι κάτω για να το κλείσω αφού παλέψω πρώτα με τη δύναμη της συνήθειας και πατήσω το πλέι αρκετές φορές όσπου η Παβλοφιανές μου (δυσ)λειτουργείες παραμερίσουν και εξελιχθώ στο προσαρμοστικό ών που υποτίθεται ότι είμαι... Μέχρι την επόμενη σελίδα...

Και η ειρωνία είναι ότι στην πραγματικότητα μου αρέσει αυτό το πλέιερ. Μάλλον το ζηλεύω παρά με ενοχλεί.

Νομίζω πως είναι (που κάθομαι και σε διαβάζω εννοώ) επειδή γράφεις τις σκέψεις σου, εννοώ τις πολύ προσωπικές, τις ασυνάρτητες μερικές φορές. Είναι λες και βλέπεις ένα μέρος του άλλου που υπο κανονικές συνθήκες δε θα το έβλεπες ίσως και ποτέ. Πάντα με ενδιέφεραν οι άνθρωποι. Η ψυχολογία τους, η συμπεριφορά τους, οι αντιδράσεις τους... Εγώ δεν μπορώ να το κάνω. Μάλλον φοβάμαι ή ίσως ντρέπομαι.

Επίσης λατρεύω που γράφεις τη μπύρα με "Υ". Η καινούρια ορθογραφία είναι... μειωτική. Μπίρα με "Ι"! Την μικραίνει κάπως, λες και δεν έχει αφρό...

Νομίζω πως αρκετά παραλήρισα για απόψε... Συνέχισε να γράφεις και γενικά να κάνεις αυτό που θέλεις είτε είναι να φεύγεις είτε να μένεις είτε να διαβάζεις μέσα σε ένα τρένο (μαλλον το καλύτερο) ή οτιδήποτε άλλο...

Υ.Γ. Νομίζω πως το πρόβλημα δεν είναι πως θα κολλήσεις το γυαλί αλλά το ποιές από αυτές τις σκέψεις "ξέφυγαν" για πάντα τη στιγμή που το έσπασες...

Sanity Loss Era είπε...

@πανοπτη,

το γυαλινο κουτι ειναι καταφυγιο για την αναποφασιστικοτητα. Προσφερει ασφαλεια,αλλα οι σκεψεις σε τρελαινουν ενω εσυ αδυνατεις να αποφασισεις. Το θεμα ειναι να παρεις την αποφαση αλλα να σαι προετοιμασμενος γιαυτην-ωστε να μη χρειαζεται να σαι κλεισμενος σ'ενα γυαλινο κοσμο- γιατι αν πας με γυμνα ποδια, θα κοπεις. Εδω κολλαει και το "Που πας ξεβρακωτος στ'αγγουρια".Το ριξα το επιπεδο, χαιρεται!

@χρηστο,

Δεκτη.

Με κολακευεις και εισαι τυχερος που μου πανε τα κοκκινα μαγουλα!

Για να καταλαβω. Δε σ'αρεσει το τραγουδι,αλλα καθεσαι και το ακους? Επειδη το ζηλευεις? Οριστε τι παθαινεις αμα διαβαζεις το μπλογκ μου! Εγω ξες τι κανω αντι να σκρολαρω μεχρι κατω?? Παταω μιουτ μια και καλη στα ηχεια και ησυχαζω. Αμ πως.

Το μπλογκ ειναι για μενα εκτονωση. Ξεδινω. Κατι σαν αορατος ψυχολογος, ξερω γω. Ναι,ναι κατι τετοιο.(Peeping Tom!)

Χαχαχαχαχα! Ακου λες και ειναι χωρις αφρο! ΜΠΥΡΑ,ΜΠΥΡΑ,ΜΠΥΡΑ!!

Εισαι σιγουρος γιαυτο??? Μη μου ζητας τα ρεστα μετα!!!

Το θεμα ειναι να μη θες να κολλησεις το γυαλι. Να ξεκαθαρισεις τις σκεψεις σου και να απελευθερωθεις απο το κλουβι σου.Να του δωσεις μια να γινει 1000 κομματια,να μη σε ζαλιζουν και οι σκεψεις γυρω γυρω γυρω γυρω γυρω γυρω.Ζαλιστηκα....

Χρήστος είπε...

Κι εμένα πάλι, μου αρέσουν οι κοπέλες με κόκκινα μάγουλα, οπότε όλοι ικανοποιημένοι!

Εξηγούμαι: Δε μου αρέσει το τραγούδι, μου αρέσει το player επειδή είναι "ανάποδο". Το γιατί, ερμήνευσε κάτα βούληση (ως ψυχολόγος)!

Όσο για τη μπύρα, νομίζω πως μοιραζόμαστε μια κάποια συμπάθεια. Αν και, αν έχω καταλάβει καλά, προτιμάς την κόκκινη ενώ εγώ την ξανθιά. Γιατί όπως λέω πάντα...: "Μπύρα, η πιο έξυπνη ξανθιά!" (and you can quote me on that!)

Σίγουρος, δεσμεύομαι να μη ζητήσω ούτε δεκάρα!

Καλές διαδρομές!

A. είπε...

Χμμμ, καιρό είχα να διαβάσω το μπλόγκ σου και με το που μπήκα απόψε εξεπλάγην ευχάριστα... Δεν έχω πολλά να πω, αν δεν έχεις διαβάσει το The Bell Jar (Γυάλινος Κώδων στα Ελληνικά) της Sylvia Plath διάβασέ το και θα καταλάβεις.

Αυτό μόνο. xxx