Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

Παρακληση

Σε ποιον? Ποιος μπορει? Ποιος θελει και ποιος διατιθεται? Ο Μπουκοφσκι λεει κανεις εκτος απο σενα. Ρε Τσαρλς, εξηγησε μου ομως πως, γιατι το βρισκω κομματι δυσκολο. Η φραση "βοηθαω ολους τους αλλους εκτος μενα" ειναι κλισε,αλλα δεν μπορεις να αρνηθεις οτι ειναι και αληθινη. Ελα, μην το αρνεισαι.Ετσι ειναι. Ο φοβος? Ε ναι, υπαρχει αλλα μην τα ριχνουμε και ολα εκει. Ναι ειμεθα κοτες αλλα δεν ειναι μονο αυτο. Δεν μπορει να ειναι μονο αυτο. Δε θελω να ειναι μονο αυτο(αν και θα με βολευε). Προς το παρον εικαζω πως φταιει το γαμημενο το δισεκτο. Μη το γελας καθολου. Απο τοτε που μπηκε ολα σκατα μου πανε. Γαμησε τα,σου λεω σιτ εντ φρομσιτ.
-δεν ειμαι εμο-
Ειμαι τοσο γκαντεμω αυτο τον καιρο που αν υπαρχει η αδερφη ψυχη που λενε, τοτε η δικια μου ειναι σιγουρα αδερφη. Νιωθω το μαυρο συννεφο πανω απο το κεφαλι μου να με φτυνει και η ομπρελα μου εχει χαλασει. Νιωθω να πεφτω απο ελικοπτερο και το αλεξιπτωτο αντι να ανοιγει,να χορευει τσαμικο. Σπλατς. Επεσα.
Ελεγα λοιπον, οτι δεν αρκει να δεις το ποτηρι μισογεματο για να πανε τα πραγματα καλα. Η να φυσηξεις τα κερακια στην τουρτα, η να θελησεις κατι πολυ για να στο χαρισει το συμπαν. Ας παραδεχτουμε επιτελους τους νομους του Μερφι. Κατι ηξερε ο ανθρωπος.
(Αυθυποβολη:Το να γραφεις μπαρουφες για να αναβαλεις το πλυσιμο των πιατων)


Περπάτησα πάρα πολύ
και τα φτερά μου τα 'χω χάσει.
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη
καν' την ψυχή μου να πετάξει...
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,ένα αεράκι να μας πάρει...
Φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...
Είναι η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει.
Μα εσύ που έχεις το κλειδί
έλα και πες μου το "γιατί"...
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει,το όνειρό μου ξαποσταίνει...
Νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...
Έχω ένα κόμπο στο λαιμό
και μια θηλιά που όλο στενεύει
Έλα και κάνε μουσική την τρέλα που με διαφεντεύει...
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς,τραγούδησέ τες να χαρείς...
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...

11 σχόλια:

Σκορπίνα είπε...

Καλημέρα...Κάνω ποδαρικο??
Ωχχ...

Σε νιώθω αλήθεια...
Νομίζω΄ότι απ'όταν μπήκε ο χρόνος, αλλά κυρίως απ'όταν μπήκε αυτός ο κωλομήνας τιποτα δεν πάει καλά...
Μα τίποτα σου λέω...
Απαπαπαπα...
Φτου Φτου!Μακριααααααααααααααααά..Κάποιος να διώξει τον κακό το πνεύμα!!

Φιλάκια!

Βάσκες είπε...

Γράψ΄τα και ας το πλύσιμο. Δεν είναι μπαρούφες...

mimidenisi είπε...

Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει,το όνειρό μου ξαποσταίνει...
Νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...

na pws

aerostatik είπε...

ψάχνει κανείς για αερόστατο ?

Xavier είπε...

Καλά τα λες, αλλά ο Αλκίνοος δε βοήθησε ποτέ κανένα. Οι Motorhead από την άλλη...

panoptis είπε...

καλησπέρες λέω...
και πακεταρισμένο ένα χαμόγελο δώρο φέρνω.
και τα δώρα ξέρεις δε χαρίζοντε.

:)

Love and Poison είπε...

Να αλλάξεις λογοτέχνες που διαβάζεις και τραγουδοποιούς που ακούς...

Stilvi είπε...

χεσε με παλι με γαμησες με το τραγουδι που εβαλες...να περιμενεις αντιποινα!

Sanity Loss Era είπε...

@Σκορπινα,

Ασε ρε φιλεναδα... Ελα να κανουμε συλλογο.

@Βασκες,

Αν αφησω το πλυσιμο, θα με φανε οι κατσαριδες και δε λεει ρε φιλε..

@μιμη,

Μα πως?

@Αεροστατο,

Εγω απεγνωσμενα!

@Χαβιερ,

Διαφωνω.. Ω,ναι..

@πανοπτη,

Make my day!

@Λοβ εντ ποιζον,

Και να γινω σαν τα μουτρα σου???

@Στιλβη,

που να δεις και το επομενο...

(Περιμενω..)

(χιχι)

Ghostdog είπε...

Το κείμενό σου συνειρμικά, μου θύμισε έναν μονόλογο από μια ταινία που είδα πρόσφατα, και που το εν Πάτραις κοινό θα δει σύντομα...
"Δεν μπορεί, κάτι κάνουμε λάθος...
Δεν βλέπεις που όλα τα πουλιά εμάς κουτσουλάνε;"

Υπομονή, επιμονή και....καθαριότητα(για τους άντρες μισή, για τις γυναίκες ολόκληρη...αρχοντιά!).

Sanity Loss Era είπε...

@Γκοστντογκ,

Και στραβος ειναι ο γυαλος και στραβα αρμενιζουμε.