Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Να Γελας?




Ψαχνοντας ενα κειμενο που ειχα γραψει, βρεθηκα να διαβαζω καποια παλαιοτερα ποστ μου. Τοτε που καθομουν και 'γραφα κατεβατα για τη μερα μου, που διηγιομουν την καθημερινοτητα μου κλπ. Καμια σχεση δηλαδη με αυτα που γραφω τωρα. Και σκεφτομαι τωρα η σκεπτομενη.

Τι αλλαξε σινς δεν?

Σοβαρεψα? Μπα. Τις ιδιες μαλακιες που εκανα τοτε και γελουσατε (δε ντρεπεστε λιγο, λεω εγω) τις ιδιες κανω και τωρα. Ακομα πεφτω στους μπροστινους μου στο δρομο γιατι ειμαι αφηρημενη. Ακομα ριχνω τραπεζια σε μαγαζια, ακομα βριζω στο δρομο τους οδηγους που πανε να με πατησουν, ακομα μου ρχονται ειδοποιητηρια διακοπης ρευματος κλπ κλπ κλπ.

Βαρεθηκα? Δε θα το λεγα.

Θα σου πω εγω διψασμενε για κουτσομπολιο αναγνωστη τι αλλαξε.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ
Και αυτο ειναι μαλλον που με τρελαινει. Ακομα και αν οι παρεες,τα στεκια, οι γκομενοι και οι συνηθειες μου αλλαζουν ολα παραμενουν ιδια στο γαμημενο μου εγκεφαλο. Και αυτο συνεπαγεται διαφορα. Διαφορα πραγματα τα οποια επαναλαμβανονται και επαναλαμβανονται και απλα που και που σταματουν για χαρουμενες διαφημισεις με γιαουρτια.

Κρισεις καταθλιψης,ατελειωτες ωρες στο σπιτι, περισσοτερες καταχρησεις(ισως να 'ναι και οι ιδιες απλα οταν εισαι αλλιως τις βιωνεις αλλιως), καθαρισμα του σπιτιου(!!!!), ορεξη για τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα.

Ισως απλα τοτε να 'χα την ταση να τα ωραιοποιω,ωστε να γελαω και γω. Ισως εδω να επικεντρωνομουν μονο στα θετικα. Ισως να λεω και μαλακιες, που κατα πασα πιθανοτητα λεω, αλλα μην ενοχλειστε, τελειωνω.

Τι να σου πω για την καθημερινοτητα μου? Δεν εχει νοημα για μενα. Οχι το να σου πω για αυτην, αλλα αυτη η ιδια.

Υπαρχουν καταπληκτικες στιγμες για τις οποιες θα μπορουσα να γραψω σεντονια. Για το 3ημερο μου στην Αθηνα πχ αυτο το πσκ, που περασα γαματα. Η για σημερα ας πουμε που το μπαιγκον μου, αρχισε να με γαργαλαει μεσα σε ενα καφε και εγω απ'το γελιο επεσα στο πατωμα. Να οριστε, ειδες? Αστειο περιστατικο! Σλε γιατι δε γελας?

ΣΛΕ ΓΕΛΑ
Σλε δεν αποκρινεται

ΣΛΕ ΓΕΛΑ ΜΗ ΣΟΥ ΓΑΜΗΣΩ
Σλε χασμουριεται

ΣΛΕ ΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ

Σλε γαμιεται

Υ.Γ: Αλλα τι περιμενεις απο ενα ατομο που εχει βαλει στο ριπιτ απο το απογευμα το χελπλες απο νιλ γιανγκ?






12 σχόλια:

Spy είπε...

Nα σας πω εγώ τι περιμένω;

Περιμένω να βγείτε από την πρίζα γιατί πρέπει να βάλουμε και σίδερο...

Kαι ηλεκτρική...

Kαι πλυντήριο...

(είδατε τι ωραία που είναι η καθημερινότητα όλων;)

Sanity Loss Era είπε...

Σπαι,

ειπαμε καθαρισα μια φορα το σπιτι γιατι δεν ημουν καλα, μη το κανουμε και συνηθεια!

L' Aesthéte Soleil είπε...

Ηelpless? Αμάν helpless καταστάσεις. Τραγελαφικές! Νά σαι καλά!

MASTERPCM είπε...

Τελικά όπως η ίδια ομολογήσατε (βλέπε, από πάνω) είστε απολύτως... φυσιολογική. Ναί. Τελείως.

Το ¨φυσιολογική" δεν ορίζεται από τα λεξικά (βλέπετε οτι λεξικό γουστάρεται) αλλά σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία του καθενός μας.
Άν κάτι είχε αλλάξει σε εσάς θα ήταν θέμα συζήτησης αν θέλατε. Όλα καλά όμως.

Οι ψυχανεμικοί τύποι (σε αυτόν τον τύπο σας εντάσω) είναι οι καλύτεροι... με τις άσπρες και τις μαύρες τους μέρες και νύχτες...

Θα έχετε προσέξει υποθέτω πως ότι ζείτε, το ζείτε στο maximum... όλα ή τίποτα, στη χαρά και στη μαυρίλα.

Γκάζια... πολλά, μονίμως. Όταν βαριόμαστε όμως βλέποντας το αδιέξοδο της καθημερινότητας να πλησιάζει σαν το τέλος ενός δρόμου, κοντοστεκόμαστε και καίμε το repeat, μέχρι το μάτι μας να βρεί σοκάκι για νέες διαδρομές...
(Το "βαριόμαστε", σημαίνει πως εμπίπτω σε παρόμοια κατηγορία).

Έπεσα πάρα πολύ έξω;

Sanity Loss Era είπε...

Λεσθετσολελ,

γαμησε τα.

Μαστερπισιμ,

η μαλακια ειναι οτι το ματι μας δε βρισκει νεα σοκακια. Και αν βρει καμια φορα, θα ειναι ετσι χωμενο στο δρομο που θα πρεπει να κανουμε μανουβρες τυπου τρανσπορτερ για να το βρουμε.

MASTERPCM είπε...

Κομμάτι της μαγείας και της ιδιοσυγκρασίας μας, είναι και η ανζήτησή του... άλλωστε όλα τα μάτια δεν μπορούν να δούν τα ίδια σοκάκια.

Sanity Loss Era είπε...

Μαστερπισιμ,

και αν ξερουμε ποιο σοκακι θελουμε να ακολουθησουμε? Αν το χουμε σταμπαρει ρε παιδι μου, αλλα δε γινεται να παμε? Η μαλλον γινεται με μεγαλο αντιτιμο? Τοτε τι?

spyros1000 είπε...

ρε συ,χαλαρωσε λιγο,θα παθεις καμια μελαγχολια,δες την ζωη με ωραιο ματι...

MASTERPCM είπε...

Καλή μου, από το να υποθέτω πως θα ήταν αυτός ο "δρόμος", αφού γνώριζα το σοκάκι... προτίμησα να το ακολουθήσω, φοβούμενος σαφώς το κόστος... αλλά πείτε μου αλήθεια, τι πραγματικά αξίζει και δεν αντιστοιχίζεται σε βαρύ αντίτιμο;
Μάλλον τίποτα. Δεν ξέρω τι θα μου κοστίσει τελικά, μα δε το μετανοιώνω. Τουλάχιστον δεν θα πεθάνω με υποθέσεις και ερωτηματικά, εσείς θα έχετε τους λόγους και το βλεπετε έτσι.

Να είστε καλά.

spyros1000 είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΣΑΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ....

http://spyros1000.blogspot.com/

Sanity Loss Era είπε...

Σπυρε,

η μελαγχολια καλη ειναι. Τιποτα αλλο μην παθω. Δεν το λεω εγω. Οι γυρω μου που με πρηζουν γτ ανησυχουν.

Μαστερπισιμ,

Ναι ολο και καποιο λογο θα 'χω...

ο αποτέτοιος είπε...

δεν θα σχολιάσω το ποστ (άλλωστε τι να πω, ότι σκεφτόμαστε τα ίδια πάλι, αηδία καταντήσαμε), θα εκφράσω μόνο την απέραντη εκτίμησή μου για την κοματάρα του γιάνγκ.