Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Αλκοολ.

Λενε πως το αλκοολ ειναι για τους δειλους. Για να ξεφυγουν απο την πραγματικοτητα κλπ κλπ. Αρχιδια. Το αλκοολ ειναι το μεσο για τη ζωη. Το αλκοολ ειναι η λαμπα του ανακριτη. Ο ορος της αληθειας.Ξερνας καθε σου σκεψη,απελευθερωνεσαι,αφηνεσαι.Ισχυει οτι οταν εισαι ντιρλα λες αυτα που σκεφτεσαι και κανεις αυτα που πραγματικα θες. Ισχυει και η αλλη μερια. Ελα,παραδεξου το. Ποσες και ποσες μαλακιες εχεις κανει οταν ησουν λιωμα? Το αλκοολ μπορει να σε γαμησει. Και ειναι απο τα καλυτερα γαμησια,φιλε. Παρε την καλυτερη πιπα που σουν παρει και τριπλασιασε την ηδονη.Το κεφαλι που γερνει, τα οχταρια,το βρισιδι,οι φωνες,η αποχαυνωση,να μιλας,να πηδιεσαι, να αγαπιεσαι. Το αλκοολ παιρνει ολα αυτα που νιωθεις και τα φτανει στο επακρο. Σου λεει,αν ειναι να ζησεις κατι ζηστο εντονα.Νιωσε το μεχρι το μικρο δαχτυλακι του ποδιου(το οποιο α προπο σιχαινομαι σε ολους τους ανθρωπους).Ακομα και το να ξερνας απο αλκοολ ειναι γοητευτικο.Ξαναγεννιεσαι. Αν δε γαμουσε το στομαχι.Τι καλα που θα ταν. Αλλα ολα εχουν το τιμημα τους. Το χορτο πυρπολημενα κυτταρα και το αλκοολ αναποδογυρισμενο στομαχι και σαπιο συκωτι. Ας ειναι. Φερε μου κατι που να μου χαριζει την ιδια ζαλαδα με το αλκοολ και σου ορκιζομαι δε θα ξαναπιω. Φερε μου κατι να κανει το μυαλο μου τραμπολινο για απιστευτες σκεψεις και πεταω ολα τα μπουκαλια.Μεχρι τοτε γεια μας.

(Φιλε,αλκοολ).

Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2008

Ετσι, ξερω ΄γω.

Ισως οχι και τοσο ιδανικος.

Σιγουρα ομως αναξιος.

Ταξιδια και οριζοντες κυριολεκτικα.

Και μεταφορικα.

Σιγουρα απραγματοποιητα.

Και εκει που λες πως εβαλες τα πραγματα σε μια ταξη και ηρεμησες,να σου χλαπ στη μαπα κατι να σε χαλασει. Ενα τηλεφωνο και ενας τονος στη φωνη παραπανω, αρκουν. Αρκουν για να σε γυρισουν πισω.

Παρε να 'χεις.


(φτου)

(μου)

(μπορει και σου)



Τετάρτη, 5 Μαρτίου 2008

Παρακληση

Σε ποιον? Ποιος μπορει? Ποιος θελει και ποιος διατιθεται? Ο Μπουκοφσκι λεει κανεις εκτος απο σενα. Ρε Τσαρλς, εξηγησε μου ομως πως, γιατι το βρισκω κομματι δυσκολο. Η φραση "βοηθαω ολους τους αλλους εκτος μενα" ειναι κλισε,αλλα δεν μπορεις να αρνηθεις οτι ειναι και αληθινη. Ελα, μην το αρνεισαι.Ετσι ειναι. Ο φοβος? Ε ναι, υπαρχει αλλα μην τα ριχνουμε και ολα εκει. Ναι ειμεθα κοτες αλλα δεν ειναι μονο αυτο. Δεν μπορει να ειναι μονο αυτο. Δε θελω να ειναι μονο αυτο(αν και θα με βολευε). Προς το παρον εικαζω πως φταιει το γαμημενο το δισεκτο. Μη το γελας καθολου. Απο τοτε που μπηκε ολα σκατα μου πανε. Γαμησε τα,σου λεω σιτ εντ φρομσιτ.
-δεν ειμαι εμο-
Ειμαι τοσο γκαντεμω αυτο τον καιρο που αν υπαρχει η αδερφη ψυχη που λενε, τοτε η δικια μου ειναι σιγουρα αδερφη. Νιωθω το μαυρο συννεφο πανω απο το κεφαλι μου να με φτυνει και η ομπρελα μου εχει χαλασει. Νιωθω να πεφτω απο ελικοπτερο και το αλεξιπτωτο αντι να ανοιγει,να χορευει τσαμικο. Σπλατς. Επεσα.
Ελεγα λοιπον, οτι δεν αρκει να δεις το ποτηρι μισογεματο για να πανε τα πραγματα καλα. Η να φυσηξεις τα κερακια στην τουρτα, η να θελησεις κατι πολυ για να στο χαρισει το συμπαν. Ας παραδεχτουμε επιτελους τους νομους του Μερφι. Κατι ηξερε ο ανθρωπος.
(Αυθυποβολη:Το να γραφεις μπαρουφες για να αναβαλεις το πλυσιμο των πιατων)


Περπάτησα πάρα πολύ
και τα φτερά μου τα 'χω χάσει.
Μα εσύ που δεν πατάς στη γη
καν' την ψυχή μου να πετάξει...
Μ' ένα αερόστατο να πάμε στο φεγγάρι,ένα αεράκι να μας πάρει...
Φωτιά κι αέρας να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...
Είναι η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει.
Μα εσύ που έχεις το κλειδί
έλα και πες μου το "γιατί"...
Σε κάποια θάλασσα που ο ήλιος τη ζεσταίνει,το όνειρό μου ξαποσταίνει...
Νερό κι αρμύρα να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...
Έχω ένα κόμπο στο λαιμό
και μια θηλιά που όλο στενεύει
Έλα και κάνε μουσική την τρέλα που με διαφεντεύει...
Κι αν είναι οι νότες και οι λέξεις αφελείς,τραγούδησέ τες να χαρείς...
Μ' ένα τραγούδι να κάνουμε δική μας
τη μικρή ζωή μας...