Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

Να Γελας?




Ψαχνοντας ενα κειμενο που ειχα γραψει, βρεθηκα να διαβαζω καποια παλαιοτερα ποστ μου. Τοτε που καθομουν και 'γραφα κατεβατα για τη μερα μου, που διηγιομουν την καθημερινοτητα μου κλπ. Καμια σχεση δηλαδη με αυτα που γραφω τωρα. Και σκεφτομαι τωρα η σκεπτομενη.

Τι αλλαξε σινς δεν?

Σοβαρεψα? Μπα. Τις ιδιες μαλακιες που εκανα τοτε και γελουσατε (δε ντρεπεστε λιγο, λεω εγω) τις ιδιες κανω και τωρα. Ακομα πεφτω στους μπροστινους μου στο δρομο γιατι ειμαι αφηρημενη. Ακομα ριχνω τραπεζια σε μαγαζια, ακομα βριζω στο δρομο τους οδηγους που πανε να με πατησουν, ακομα μου ρχονται ειδοποιητηρια διακοπης ρευματος κλπ κλπ κλπ.

Βαρεθηκα? Δε θα το λεγα.

Θα σου πω εγω διψασμενε για κουτσομπολιο αναγνωστη τι αλλαξε.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ
Και αυτο ειναι μαλλον που με τρελαινει. Ακομα και αν οι παρεες,τα στεκια, οι γκομενοι και οι συνηθειες μου αλλαζουν ολα παραμενουν ιδια στο γαμημενο μου εγκεφαλο. Και αυτο συνεπαγεται διαφορα. Διαφορα πραγματα τα οποια επαναλαμβανονται και επαναλαμβανονται και απλα που και που σταματουν για χαρουμενες διαφημισεις με γιαουρτια.

Κρισεις καταθλιψης,ατελειωτες ωρες στο σπιτι, περισσοτερες καταχρησεις(ισως να 'ναι και οι ιδιες απλα οταν εισαι αλλιως τις βιωνεις αλλιως), καθαρισμα του σπιτιου(!!!!), ορεξη για τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα.

Ισως απλα τοτε να 'χα την ταση να τα ωραιοποιω,ωστε να γελαω και γω. Ισως εδω να επικεντρωνομουν μονο στα θετικα. Ισως να λεω και μαλακιες, που κατα πασα πιθανοτητα λεω, αλλα μην ενοχλειστε, τελειωνω.

Τι να σου πω για την καθημερινοτητα μου? Δεν εχει νοημα για μενα. Οχι το να σου πω για αυτην, αλλα αυτη η ιδια.

Υπαρχουν καταπληκτικες στιγμες για τις οποιες θα μπορουσα να γραψω σεντονια. Για το 3ημερο μου στην Αθηνα πχ αυτο το πσκ, που περασα γαματα. Η για σημερα ας πουμε που το μπαιγκον μου, αρχισε να με γαργαλαει μεσα σε ενα καφε και εγω απ'το γελιο επεσα στο πατωμα. Να οριστε, ειδες? Αστειο περιστατικο! Σλε γιατι δε γελας?

ΣΛΕ ΓΕΛΑ
Σλε δεν αποκρινεται

ΣΛΕ ΓΕΛΑ ΜΗ ΣΟΥ ΓΑΜΗΣΩ
Σλε χασμουριεται

ΣΛΕ ΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ

Σλε γαμιεται

Υ.Γ: Αλλα τι περιμενεις απο ενα ατομο που εχει βαλει στο ριπιτ απο το απογευμα το χελπλες απο νιλ γιανγκ?






Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

Μονολογκ






Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008

Αληθινη ιστορια




Φουντες παππου,φουντες. Που να καταλαβεις....

Μας βλεπεις εδω χαχανιζουμε χωρις λογο, γυρναμε τσιγαρα, λες τι κανουν αυτα τα παιδια τοσες ωρες?

Φουντες παππου, φουντες..

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

Ονλι Ταιμ




Χθες το βραδυ ξεκινησε για τη σλε, μια περιοδος, που μονο μια φραση μπορει να τη χαρακτηρισει ευστοχα:
"Σουηδια γιναμε".

Τα παραπονα σας στο συμπαν και το επικινδυνο χιουμορ του.

Αι ρεστ μαι κεις.

Τα ρεστα μου, τα βλεπω.

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2008

Παθετικ



Οσο τραβαω την πριζα, τοσο το baygon προσπαθει να κρατηθει και να διωξει τα κουνουπια μακρια. Αλλα ισως τελικα να μην μπορω να ζησω χωρις αυτα. Η ισως να χρειαζομαι πιο δυνατο αντικουνουπικο.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

Μεσημερι στο Μπαλκονι


Σλε: Ενα φλιτζανι καφε φορεσε το αρωμα του και βγηκε για σεργιανι στη βεραντα.


Γ: Το μοναδικο πραγμα που του αρεζε ηταν τα χρωματα και τα αρωματα.


Σλε: Τοσο ρηχο και κενο ηταν που το μονο που κοιτουσε ηταν η αμιμητη μυρωδια του, ενω γυρωτου υπηρχαν τοσα πραγματα να θαυμασει.


Γ: Και ξαφνικα το μικρο φλιτζανακι αρχισε να στροβιλιζεται παρασυρομενο απο αιθερες μακρινους και αερικα πασπαλισμενα με αστεροσκονη.


Σλε: Καφε σταγονες πεταχτηκαν προς ολες τις κατευθυνσεις, ενω η μυρωδια του καφε χαθηκε σιγα σιγα αναμεσα στο καυσαεριο.


Γ: Γιατι χαθηκαν τα μυστικα σου και τα τοσα αρωματα σου?, ρωτησε ενα λιλιπουτειο κοριτσακι με τα μικρα παραμυθενια ματακια του σπαρμενα με απορια.


Σλε: Το φλιτζανι εμεινε να κοιταει με μεγαλυτερη απορια γιατι ποτε ως τωρα δεν ειχε ενδιαφερθει να ψαξει σε βαθος αυτες τις αρετες του, ωστε να τις εκτιμησει αναλογως.


Γ: Μεσα του ομως μια φλογιτσα τοσο δα μικρη, σαν τη χαμενη του σιωπη, ψιθυρισε στ'αυτι μια λεξη μαγικη....Ο ηλιος! Εκει θα εβρισκε τη χαμενη του στολη!


Σλε: Κοιταξε απο ΄δω κοιταξε απο 'κει μα ηλιος πουθενα! "Μηπως μπορεις να μου πεις που μπορω να βρω τον περιβοητο ηλιο?" ρωτησε ενα τσαλακωμενο κουτι καπνο.


Γ: Ζωγραφισμενο απο θυμο το προσωπο του Κυριου Καπνου στραφηκε κατα την Ανθρωπουπολη. Εκει θα βρεις την απαντηση που ζητας....σ'αυτους τους λιγους που δεν εχασαν τη θολη τους μνημη και νιωθουν ακομη τη ζεστασια της Κυριας Ηλιαχτιδας. Σ'εκεινους τους λιγους που το καυσαεριο γκριζαρισε τα σπιτικα τους, οχι ομως και τα βλεμματα τους.


Σλε: "Παραξενα πραγματα" αναλογιστηκε το φλιτζανι. Προκειμενου ομως να ανακτησει τη μυρωδια του, ηταν διατεθειμενο να κανει τα παντα. Αυτο που δε συνειδητοποιουσε ομως ειναι οτι δεν αρκει να περπατας, αλλα να νιωθεις το χωμα απο κατω σου.


Γ: Καθως προχωρουσε σερνοντας τα βηματα του, προβαλαν μπροστα του τα πρωτα σπιτια της Ανθρωπουπολης, σκεπασμενα απο αχνη σκια. Κατα εναν παραξενο τροπο ενα αισθημα θλιψης πλημμυρισε το φλιτζανι. Απο που θα ξεκινουσε και αραγε τι θα συναντουσε?


Σλε: "Δε γαμιεται?" σκεφτηκε. Ας προχωρησω και οπου με βγαλει. Κανεις δεν ειπε οτι η ζωη ενος περιπλανητη ειναι ευκολη. Και επειδη ρωτωντας πας στην πολη ρωτησε μια πινακιδα STOP προς τα που ειναι το "Φως".


Γ: Εκεινη αποκριθηκε: Ο γεροντας της πολης ο "Αρχων" φυλαει καλα κρυμμενο το φως σε ενα μπαουλο. Τα ματια της πινακιδας γεμισαν με δακρυα. Τα δακρυα παγωσαν διχως να κυλουν.. Ο κοσμος εχει χασει τη μνημη του, δεν υπαρχει καμια φλογα που να μπορει να ζεστανει τη σκληραδα που εχει σμιλεψει τα προσωπα τους.


Σλε: "Σκατα!" φωναξε το φλιτζανι. Συνεχισε ενα περπαταει ωσπου..."Ωχ!". Μια μυρωδια περασε απ'το χερι του και μεσα του. Μια μυρωδια οικεια που σχεδον τον....αναψε! Βρισκοταν μπροστα απο ενα καφεκοπτειο, οπου χιλιαδες θηλυκοι κοκκοι καφε του εστελναν προκλητικα το αρωμα τους!


Σλε+Γ: Μπηκε μεσα μαγεμενος απο τα οιστρογονα των καφεδων! Οι θηλυκοι κοκκοι τον μετετρεψαν σε σπορο και τον πεταξαν στο δρομο! Ενα πουλι τον αρπαξε και τον μετεφερε στην Ολλανδια οπου 2 τζιβαδες τον εστριψαν σε ενα coffee shop. Το φως βρισκοταν στα ματια αυτων που την επιναν. Το φλιτζανι ειχε ολοκληρωσει το σκοπο του!



Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2008

Συνειδητοποιηση





[...] Ταξιδευα μ'αυτη την αργη, αυτη τη μοιραια ταχυτητα.

Σηζαρ Λονζανο.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2008

Δεικτης



Θες να μαθεις πως ειναι να κανεις μαλακιες? Κοψε το δεικτη σου τοσο ωστε να πονας καθε φορα που ακουμπας κατι και ασε το αιμα να τρεχει. Λερωσε ο,τι πιανεις. Λερωσε και σενα. Ασε το αιμα να στεγνωσει τοσο ωστε να μη βγαινει οσο και αν το τριψεις. Τοσο που να εχει κρυφτει στις γραμμες του δαχτυλου σου και το σαπουνι να ειναι ανικανο να διωξει το λεκε. Και αν εχεις κανει καλη δουλεια με το κοψιμο, ολο και καποια μολυνση θα 'χεις παθει. Ετσι ειναι. ΜΑΛΑΚΑ.

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2008

Nada


Οταν τρομαζω απο την υπερβολικη σιωπη,αναβω 2 φωτα. Ενα πρασινο και ενα κοκκινο.Και το φως του αποροφητηρα. Kανουν ωραια ατμοσφαιρα με τον μπεζ τοιχο και το ξυλινο πατωμα. Kαι βαζω μουσικη. Νταουνιαρικη. Και καμια φορα μαγειρευω.Παντα καπνιζοντας ταυτοχρονα.Και πινω.Και κοιταω τον εαυτο μου στο τζαμι. Ισως και να χορευω. Ισως και οχι. Ισως απλα να περπαταω. Και να παραπαταω.Και βριζω. Απο μεσα μου απο εξω,δεν εχει σημασια. Και σκεφτομαι οτι με σιχαινομαι. Και περιμενω. Η φαντασια μου οργιαζει οταν βρισκεται σε κατασταση αναμονης. Ειδικα οταν δεν περιμενω τιποτα. Οταν δεν υπαρχει τιποτα ειναι η καταλληλη στιγμη για να δημιουργησεις. Eιναι σαν να εχεις ενα ασπρο φυλλο χαρτι. Ειναι τοσα πολλα αυτα που μπορεις να γραψεις. Για την ακριβεια ειναι τοσα που στο τελος μπερδευεσαι και δε γραφεις τιποτα. Οπως οταν θελεις να ασχοληθεις με πολλα πραγματα. Χορος, διπλωμα,σχεδιο,πανεπιστημιο. Και τελικα δεν κανεις τιποτα.Απλα καθεσαι και βλεπεις τις ατελειωτες επιλογες πισω απο ενα τζαμι αστικου με ακουστικα στα αυτια να απομακρυνονται απογοητευμενες και ανεκπληρωτες.Το τιποτα κατεχει εξεχουσα θεση στη ζωη μου. Οχι παντα. Ας πουμε προχθες το πρωι με περιτριγυριζε το ολα αλλα το βραδυ ειχε κανονισει εξοδο και εμεινα με το τιποτα και τους πορτισχεντ να μου λενε "γκιβ μι ε ριζον του λοβ γιου". Αι μωρη που θες και λογο. Και περναει η ωρα. Η μερα, η εβδομαδα, ο μηνας, τα χρονια. Τα χιονια. Και ωσπου να πεις "μαλακας" εχεις γινει εσυ ο ιδιος. Για αδιευκρινιστους λογους. Και για να χουμε καλο ρωτημα αυτοι οι λογοι διευκρινιζονται ποτε? Και αν ναι απο ποιον? Υπαρχει καποιο εγκληματολογικο τμημα στον εγκεφαλο μας που ειναι αρμοδιο για τετοιου ειδους λογους? Και αν ναι γιατι την εχει δει δημιοσιουπαλληλικι και δεν κανει τιποτα? Τι ειναι τιποτα? Τι ειναι ολα? Τι ειναι κατι και τι μερικα? Πως οριζουμε το ποσό σε τετοιες καταστασεις? 700 γρ μερικα. Να τ'αφησω?

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2008

Ε και τι?


Υπαρχει μια ωρα της ημερας που καθεσαι νηφαλιος, με μυαλο τοσο καθαρο οσο και αδειο, σε μια νιρβανα, οχι απο τις καλες, που εχεις ορεξη να σκεφτεις αλλα δε δυνασαι. Κοιτας απο το παραθυρο. Ε και τι? Τιποτα. Ενα βουνο, το απαλο φως του ηλιου που πεφτει ωραια και γραφικα οπως κανει καθε μερα. Ενταξει οταν θα χειμωνιασει θα σου λειπει και θα αναπολεις,αλλα προς το παρον ειναι το ιδιο. Ε και τι? Τιποτα. Αδειο το ψυγειο, θα σε φαει το ντελιβερι και η λεσχη. Δε γαμιεται, καλο ειναι και το πανέ. Και κατι δουλειες που πρεπει καιρο τωρα να γινουν αλλα μενουν ξεχασμενες και κοντευουν να γινουν απο μονες τους ποστ ιτ να γεμισουν το σπιτι ή να πανε μονες τους ξερω γω να γινουν. Βρε δε πα να γαμηθουν. Και τα μαθηματα της τελευταιας εξεταστικης αντε ξανα μανα για του χρονου. Και ενω εισαι καθισμενος τρεχεις και δε φτανεις. Ο χρονος ο μαλακας ειναι σαν αθηναιος. Τρεχει τρεχει και σταρχιδια του ξερω γω σε παταει αμα λαχει και δε δινει μια.Ε και τι? Ε να σου ειπα. Οσα σκεφτεσαι και οσα γινονται και οσα προλαβαινεις να δεις και μετα χανεσαι και μετα τα ιδια. Εγω και το baygon μου κλεισαμε σημερα ενα μηνα. Μπραβο μας. Και του χρονου. Να 'χαμε να λεγαμε. Ετοιμαζω για καποιον μια εκπληξη. Ελπιζω να αρεσει. Το ελπιζω πολυ βασικα. Ναι ρε κοπτομαι. Αι σιχτιρ,λογαριασμο θα σου δωσω? Πηγα και Συρο,πηγα και Ικαρια να 'ναι καλα η κολλητη που μ'εψησε να ξεκουνηθω, το παιζα και δυσκολη τρομαρα μου. Ωραια ηταν. Βασικα γαμιστερα ηταν μη λεμε χαζα τωρα. Ε και τι? Ε να ξερω γω τι με ρωτας και συ τωρα σου λεω ειναι ωραια φαση, να ξερω γω. Ξες αφου. Α ναι και εκει που καθεσαι αρχιζει και να βραδιαζει,οχι πολυ μη φανταστεις νωρις ειναι ακομα,αλλα εφυγε το πολυ το φως καταλαβες? Μα τι βλακας που εισαι. Σου λεω δεν εχει σκοτεινιασει τελειως απλα δεν πεφτει πια το φως. Μηπως θες και φωτογραφια ρε μαλακα? Μα τι γαβ που εισαι. Τελος παντως, εχουν τρυπησει και οι καλτσες δε νομιζω να 'χω κ αλλες. Ε και τι? Οχι νταξ απλα το αναφερω ξερω γω τωρα που το δα. Και εκει που καθεσαι ξερω γω και αγναντευεις απο το μισοκλειστο παντζουρι γιατι εχει πεσει το κουρτινοξυλο και δεν εχεις κουρτινες σκεφτεσαι οτι πεινας. Φτου γαμωτο. Και να 'σαι λεει τοσο γαματος που να μην εχεις βιολογικες αναγκες. Απλα να τρως,να πινεις,να κατουρας,να χεζεις οποτε σου γουσταρει ξερω γω επειδη σ'αρεσει οχι επειδη θα λυσσαξεις απ'την πεινα η θα σκασει τ'αντερο σου. Καταλαβες? Απλα τα πραγματα. Ναι. Ε και τι? Ε αυτο.

Υ.Γ: Α, νταξ τωρα σκοτεινιασε τελειως.

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

Δε γαμιεται?


Ανοιγω τα ματια μου.Κοιταζω το χωρο γυρω μου. Προσπαθω να θυμηθω που ειμαι και πως βρεθηκα εκει. Α, ναι. Ψαχνω για τσιγαρα. Βρισκω ενα πακετο. Δεν ειναι δικα μου. Δε γαμιεται? Αναβω ενα. Ξαπλωνω πισω. Κλεινω τα ματια μου. Γυρω μου χορευουν μαυροι ανθρωποι. Εκστασιασμενοι. Χορευω μαζι τους. Με πιανουν απ'τη μεση και με πετανε στον αερα. Ανοιγω τα ματια μου. Γαμωτο, μου 'πεσε η σταχτη. Ακουω βηματα. Κανεις. Δε γαμιεται? Που να 'ναι τωρα η τουαλετα? Σηκωνομαι. Τη βρισκω. Κοιταζω το καθρεφτη. Ο χριστος και η μανα του. Προσπαθω να διωξω με νερο τις καταχρησεις απ'τα ματια μου. Αδυνατον. Δε γαμιεται? Βαζω στο δαχτυλο μου οδοντοκρεμα και πλενω τα δοντια μου. Σε ποια περιοχη ειμαι?. Πως παω σπιτι μου? Φτυνω. Ξεπλενω. Προσπαθω να χωρεσω κατι μετεωρες τζιβες σ'ενα μαυρο λαστιχακι. Αναβω αλλο ενα τσιγαρο. Παιρνω τα αδεια μπουκαλια και τα γεματα τασακια απ'το κρεβατι και ξαπλωνω. Θα 'θελα ενα καφε, αλλα,

δε γαμιεται?

Ας ξανακοιμηθω.