Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Aaall right

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Silly Olympics

Monty Python

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2009

Το ιπταμενο πτηνο

Καλημερα το πρωι, καλημερα και το βραδυ, καλημερα γενικως.

Χθες βγηκα(φςςςς, πςςςς, ωω, κλαπ, κλαπ, κλπ). Οχι το λεω γιατι ειχα πολυ καιρο να βγω, εννοω να βγω σε μπαρ κανονικα οχι σε πλατειες και μουφοπαρτυ, να πληρωσω και τα κερατιατικα μου σε σφηνακια(αλιμονο, για ενα κεφαλι ζουμε), να κερασω τον κοσμο τσιγαρα(αλλουνου), να παραπατησω σε λοιπους θαμωνες κανα δυο, τρεις, πεντεξι φορες(ω συγγνωμη, σας λερωσα, παρδον, ενα σφηνακι να το πιουμε?), να κερασω μπαφο τον ιδιοκτητη του μαγαζιου χωρις να ξερω οτι ειναι ο ιδιοκτητης και γενικοτερα να δημιουργησω μια πολυ ανετη ατμοσφαιρα(για την παρτη μου) και μια πολυ στεναχωρη για το πορτοφολι μου, αλλα αυτο ειπαμε δε μας ενδιαφερει, στον πουτσο μας λουλουδια, ε? Ναι.Πιο πριν τα πιναμε σ'ενα κρητικο στεκι, ουζο ηπια, ναι κωλοτρυπιδι εγινα, καλα το καταλαβατε, δεν πειραζει, καλα ηταν. Αυτο ειναι το καλο αμα εχεις να πιεις πολυ καιρο ξυδια. Σου τα σκανε, τσαααακ απο το δευτερο(τριτο) ποτηρι και ευφραινεται η καρδια σου μαζι και το κεφαλι σου. Ειδικα το κεφαλι σου. Καλημερα λοιπον, σαν τα χιονια, σαν τα πιονα, σαν αφιονισμενα πριονια, σαν λιονταρι που ναι λιωμα, σαν βγεις στον πηγαιμο για την Ιθακη να ευχεσαι να ναι μακρυς ο δρομος.

Εν τω μεταξυ καθε φορα που παω στην επιλογη "Νεα καρτελα" στον μοτζιλα(μεγαλη η χαρη του) φανταζομαι τον γκουγκλ, το ιπταμενο πτηνο, ντυμενο χοφμαν να μοιραζει καρτελες ελεσντι. Βγηκε και ο ηλιος μεσα απο τα συννεφα, σαν κυνηγημενη νυμφη, σαν τον αλεξη πισω απο τις λεξεις, να τος, αλεεξηηη ουυυ. Ξανα συννεφια, εν πειραζει, αΝγχος μεδεν, ολα καλα. Εχθες συνειδητοποιησα οτι βαρεθηκα (κουραστηκα) να ειμαι θυμωμενη με τους ανθρωποι (συριανη γραμματικη). Θελω να πω, με το να εξοργιζομαι συνεχεια μολις τους βλεπω και να τους θεωρω ολους ηλιθιους ψωλοκοπανους, απλα συγχυζομαι χωρις λογο (τζαμπα κα το κεφαλι). Εκανα και κατι σκεψεις εκει, αυτοσυγκεντρωσεις, αυτοκριτικες τετχοια πραματα και κατεληξα οτι υπαρχουν τοσοι πολλοι ανθρωποι(παμπολλοι μαλακα) που σημαινει πααααρα πολλη βλακεια (βλακεια διαφορετικη απο τη δικη μου, γιαυτο και κατακριτεα) και αρα πολυ οργη--------->Τς τς τς τς. Κατεληξα οτι θελω να αποφευγω να τους φτασω στις απαιτησεις μου(σλε ε τρε εκλεκτικ,ουι) και να κανω μια προσπαθεια να τους δω στα δικα τους πλαισια και αρα να τους κρινω με αλλο ματι. Κοιτα, κανονικα ολο αυτο ειναι πολυ περιπλοκο που σκεφτομουν, μη βλεπεις που εδω μονο ολοσελιδες εικονες δεν εχω βαλει να κανω το μπλογ βιβλιο νηπιαγωγειου, αλλα ειναι που βαριεμαι κιολας και! επιτελους βιωνω ενα ησυχο πρωινο μετα απο καιρο, που οπως ειναι γνωστο τοις πασοι(αρχαια γραμματικη) λατρευω το πρωινο αραγμα.Και αυτο γιατι οι μισοι ψωλοκοπανοι φιλοι μου εχουν φυγει για δουλειες (!) και οι αλλοι μισοι κοιμουνται! Ετσι απολαμβανω ενα ησυχο πρωινο με μουσικη, καφε, τα αγαθα της φυσης και συννεφια(σημερα για αλλαγη μ'αρεσει η συννεφια).

Θα βγαλω διπλωμα. Χαχ! θα παω σημερα να του σκασω προκαταβολη, ελπιζω να μην αρχισει παλι να μιλαει, μου βγαλε την κυστη (δεν εχω πιστη, την εχασα σ'ενα παρτυ) την αλλη φορα, μπουρου μπουρου μπουρου, συφοριασμενο. Ερωτηση. υπαρχει περιπτωση να μπορεσω να βρω δουλεια σε μικρο βιβλιοπωλειο? Εννοω οχι σε ιανους και μαλακιες αλλα σε μικρα ρομαντικ, αποπνυκτικ βιβλιοπωλεια. Ή τα 'χουν για την παρτη τους και τα δουλευουν μεχρι τα απυθμενα γεραματα παριστανοντας το γραφικο γερουληξ της γειτονιας που καθεται σε ξυλινη καρεκλα εξω απο το μαγαζι, διαβαζει καβαφη και ταχταριζει το Θανασακη απ΄το δευτερο? Με τουτα και μ'εκεινα εβγαλε και ηλιο κ'ενα τσιγαρο δε στριψαμε. Εχω και αρκετο καιρο να παω σε γιατρο, ψεμματα πηγα σ'εναν αλλα δεν ηταν κανονικη επισκεψη ξες με μπηχτες κλπ, μονο τα ακροαστικα και τα βυζια μου ειδε και μου ΄δωσε αντιβιωση. Συνεχιζω, παραυτα να βηχω σαν καναρινι που δοκιμασε ασσος αφιλτρο(τα αμπελοφυλλα) και δε θα σταματησω αν δεν κοψω το τσιγαρο(λαιμο).


Ξυπνησαν. Τωρα ειναι δυσκολα τα πραγματα. Πρεπει να φυλαω το πισι μην ερθουν και βαλουν στα μουλωχτα σαικεντελικ, ντουρουντου ντουρουντου, πριονια, νταρκιλες ολα αυτα και μου κανουν το κεφαλι κανταιφι. Ειπαμε καλη χρυση, σκαλωματικη, ο αλλος εχει χασει το μισο του εγκεφαλο απ'τα ντραγκια για καθε τραγουδι και τον ευχαριστουμε γιαυτο, αλλα οχι και ολη την ωρα. Πονοκεφαλιαζω.
Η Γ. μου κανει τσαι, ο Α. μου δωσε το κουτι με τα τριγωνα πανοραματος και ΄γω για ανταλλαγμα παω να στριψω. Ολα βαινουν καλως.

Αντε ωραια τα παμε, του χρονου παλι.

Τσαο.

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

Μπρειν Νταματζ

Χθες εγω και ο Α. πηγαμε στις Πρεσπες και γραψαμε 3 σιντι για το δρομο. Ενα σαικεντελικ, ενα του χατζιδακι και ενα που το καψαμε κυριολεκτικα.

Αυτο:

1)Ατακα απο μια σειρα.

2)Enola Gay-OMD

3)Σβηστε μας απ'το χαρτη σας-Βανδαλουπ

4)Gypsy reggae-Bregovic

5)Xaos Irak Express-Βανδαλουπ

6)Minha Galera-Manu chao

7)Merry Blues-Manu Chao

8)Denia-Manu Chao

9)Symphony No.9-Beethoven

10)Sandstorm-Darude

11)The Shire Soundtrack-Lord Of The Rings

12)Raining in Paradize-Manu Chao

13)Out of time Man-Manu Chao

14)Εντροπια-7-15

15)Love is gonna save us-Benny Bennasi

16)Το βαλς των χαμενων ονειρων-Μανος Χατζιδακις

17)On the turning away live-Pink Floyd

18)Καιγομαι-Απο την ταινια ρεμπετικο.

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Εχω την αισθηση

πως απεκτησα τικ στο αριστερο ματι.

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2009

Μπρεινστορμινγκ

Σκεφτομαι πολλα πραγματα. Ταυτοχρονα, μεμονωμενα, μπερδεμενα, ξεκαθαρα. Τρωω φρικες μετα τις ξερναω και τις κανω αναλαμπες. Τους βαζω ενα κερασακι και τις κανω φιλοσοφιες. Τους βαζω 2 κερασακια και τις κανω λογοτεχνια. Τους βαζω 3 κερασακια, βαρυστομαχιαζω και δεν κανω τιποτα. Οι δυνατοτητες μου ειναι αντιστροφως αναλογες της προθυμιας μου και η προθυμια μου πηδιεται με τον καθε τυχοντα, σαν να φοβαται μην και δεν ξαναπηδηχτει ποτε. Οπως οι ελληνες στους μπουφεδες του εξωτερικου. Γεμιζουν και γεμιζουν και γεμιζουν το πιατο λες και δε θα ξαναφανε ποτε. Κατοχικο συνδρομο. Σαν να φοβασαι πως θα στερεψει η ζωη και συ δε προλαβεις να φας ουτε μια τριχα απ'τα αρχιδια της. Αυτη θαρρω πως ειναι η εκφυλισμενη εκδοχη του να ρουφας τη ζωη. Ομως πως ρουφας τη ζωη? Μπορεις να τη ρουφηξεις με καλαμακι, μπορεις να τη ρουφηξεις με κουταλι κανοντας φφφφοφυφυφυουφ. Μπορεις και να βουτηξεις ολοκληρο το κεφαλι σου μεσα, να γινεις μουνι και να κανεις σκατα και τη λεκανη.
Μπορεις να εισαι οργανωμενος, επιπολαιος, ερωτευσιμος, κυνικος, αξιαγαμητος, εξωστρεφης και κοινωνικος λειτουργος. Μπορεις να μην εισαι τιποτα και μπορει να χρειαζεσαι εστω και εναν ακομα για να γινεις τα παντα. Μπορει μετα να κουραστεις απο τα παντα και να θες τιποτα και οταν ερθει το τιποτα να το βγαλεις στο κλαρι και να μεινεις με το πουλι στο χερι σαν προδωμενος νταβατζης. Μπορει να θες οτιδηποτε και να μην ξερεις το κατι. Μπορει να ξερεις τα παντα και να μην μπορεις να βρεις το ενα. Μπορει να βρεις το ενα και να θες το τιποτα. Μπορει να σε βρει το τιποτα και μετα να μην εχεις θελω και ξερω. Εγω εχω θελω που θελω να προσδιορισω και ξερω που θελω να εφαρμοσω.
Υπαρχουν στιγμες που θελω απεγνωσμενα να μιλησω και δεν μπορω να ξεκλειδωσω το σκαλπ μου. Υπαρχουν στιγμες που εχω απειρα να πω και δε θελω να μιλησω. Υπαρχουν ανθρωποι που μιλανε χωρις να θες να τους ακουσεις και δεν εχουν οφ. Υπαρχουν ανθρωποι που εχουν οφ και δε θες να τους το πατησεις. Εχω ενα ον που θελω να πατησω και ενα οφ που θελω να εξολοθρευσω. Υπαρχει μια αναμονη που θελω να σφαξω και ενα μετα που με κανει να νιωθω αγριμι. Υπαρχουν πειρασμοι που με διαολιζουν, τροποι γραφης που με αναβουν, ταινιες που με θυμωνουν. Υπαρχουν μουσικες που κατοικουν στις αρτηριες μου και μουσικες που παιζουν μπασκετ με τον εγκεφαλο μου. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους γουσταρω να μιλαω για ωρες και ανθρωποι με τους οποιους γουσταρω να μιλαω για μερες. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους δε γουσταρω να μιλαω καθολου. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους θελω να 'μαι και δεν μπορω. Υπαρχουν μπορω τα οποια αρνουμαι να κανω. Και υπαρχουν δεν μπορω που αγαπαω να υποστηριζω. Υπαρχει μια φουσκαλα στο ποδι μου και χιλιοι δυο διαφορετικοι τροποι να μιλησω γιαυτην.
Η διαφορετικοτητα δεν ειναι μονο επιλογες αλλα και αδιεξοδα. Τα αδιεξοδα δεν ειναι αδιεξοδα αν ξερεις να σκαβεις. Αν δε, ξερεις να σκαβεις με κουταλι ακομα καλυτερα. Αν ξερεις να σκαβεις με κουταλι, αλλα βαριεσαι να το κανεις γινεσαι σλε.
Δε μ'αρεσει να παταω το μπακσπεις. Σημαινει οτι (πολυ)σκεφτομαι αυτο που γραφω. Σημαινει οτι αυτο που μου βγαινει αυθορμητα εκεινη τη στιγμη δε μ'αρεσει και οτι πρεπει να το σκεφτω αλλιως και ξενερωνω. Δεν ξερω αν εχω δικιο ή αδικο. Δεν εχω αποφασισει. Συνηθως οταν κανω πραγματα, οτιδηποτε, απο πλυσιμο πιατων μεχρι να ντυνομαι σκεφτομαι συνεχεια στο μυαλο μου. Οτιδηποτε. Απο φανταστικους διαλογους μεχρι τα συστατικα του ζαμπον. Και καποιες φορες οταν σκεφτομαι, σκεφτομαι σαν να γραφω, αλλα μετα δε τα θυμαμαι για να τα γραψω. Αλλα ακομα και αν παω εκεινη ακριβως τη στιγμη να τα γραψω, το πιο πιθανο ειναι να κομπλαρω λες και θα χω επανελθει στην πραγματικοτητα και δεν θα εχω συνδεση με το κεφαλι μου. Επιπλεον, νιωθω συνεχεια χαμενη και αυτο δεν ειναι καλο γιατι ειμαι και κοντη και δε με βλεπουν τ'αμαξια. Γιαυτο οι στιγμες του αραγματος το πρωι -αλλα και ολες τις υπολοιπες ωρες- ειναι τοσο σημαντικες. Γιατι ειναι η στιγμη που απλα συγχρονιζεις το φανταστικο με το πραγματικο, τον εαυτο σου με το περιβαλλον, τη σκεψη σου με τα αντικειμενα. Βαζεις τον εαυτο σου σε μια ροη και κυλας αναμεσα στις ωρες και στις σκεψεις και στα χρωματα γυρω σου, οπου και αν εισαι. Η μανα μου με λεει τεμπελα.
Αν μπορουμε να 'χουμε αυτο που λεμε προδιαθεση, αυτο δε σημανει πως ειμαστε ικανοι να βαλουμε τον εαυτο μας σε οποιαδηποτε κατασταση θελουμε? Αν μπορω να ξεκινησω για κατι θετικα ή αρνητικα, μπορω να το επεκτεινω και να ξεκινησω και παιχνιδιαρικα ή θυμωμενα ή σοβαρα ή οπως να 'ναι. Τι γινεται ομως αν βρισκεσαι μονιμως σε κατασταση προδιαθεσης? Αν δεν μπορεις να συγχρονισεις τον εαυτο σου με τη συμπεριφορα σου και νιωθεις πως πρεπει να αποφασιζεις και να οριζεις τη συμπεριφορα σου καθε στιγμη? Σαν να μην υπαρχει γραφη για τη σκεψη σου. Σαν να μην υπαρχει χορος για το τραγουδι σου. Σαν να μην υπαρχουν συγκυριες για το σκοπο σου. Ενα τετοιο πραγμα σκεψου. Νιωθεις να εγκλωβιζεσαι αναμεσα σε κινησεις χεριων, σε μειδιασμα των χειλιων, στο που θα κοιτας, στο πως θα μιλας. Αποφασισε. Τι ειναι πηγαιο, τι θελει να πει το ειναι μας, οταν αποφασιζουμε να μαστε πηγαιοι μηπως απλα εκτονωνουμε αυτα που με τις εμπειριες μας και τις αποψεις που ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΑΜΕ εχουμε ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ πως τα 'χουμε αποβαλλει? Μηπως ειναι απλα απωθημενα?
Να κατι τετοια σκεφτομαι ολη μερα και δεν μπορω να βγαλω ακρη. Και οταν σκεφτομαι κατι τετοια μετα μάρεσει απλα να τα εκφραζω με 2-3 λεξεις. Με μια κοφτη φραση. 2-3 προτασεις το πολυ. Ειχα γινει αρκετα λιγομιλητη και πολυ πιο κλειστη μια περιοδο η αληθεια ειναι αλλα τωρα που το σκεφτομαι θαρρω πως εφταιγε και αυτο. Οτι απο την απροθυμια μου να μιλησω για αυτα που σκεφτομουν, για διαφορους λογους, απλα τα συνεκοπτα και οριστε. Γιαυτο απολαμβανω το πρωινο αραγμα. Γιατι δεν βιαζεται και δεν κοβεται και απλα κυλαει.


μουτσος Μπεσος.

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2009

0.9

Επεσα στην πορτα της τουαλετας γιατι ηταν κλειστη και δεν την ειδα. Εχει κλεισει η Γ. τα παντζουρια και δεν την ειδα. Οχι πως αν ειχε φως θα την εβλεπα, αλλα εκατσε και δεν ειχε. Μετα εψαχνα τον καφε που φεραμε απο το σπιτι της Γ. και δεν τον εβρισκα. Τον ειχε βαλει στη θεση του γιαυτο. Και χθες επαθα το ιδιο με τα πεδιλα μου. Τα εψαχνα να τα βαλω, βρε που ειναι, βρε εδω τ'αφησα. Τελικα τα ΄χα συμμαζεψει και αυτα γιαυτο δεν τα βρισκα.
Τελος παντων, ετοιμος ο καφες, ετοιμος ο μπαφος, η μουσικη βαραει, η Γ. κοιμαται και η μυτη μου τρεχει. Παλι καλα. Να ξεμπουκωσει απ΄το Αουρορα. Ωρες ωρες φανταζομαι το μυαλο μου να βγαζει ποδια και να τρεχει να φυγει και σημερα ειναι απο τις μερες που το βλεπω να επιστρεφει σιγα σιγα. Γαμωτο καιει ο καφες. Μουφα. Ασε που πρεπει να τον εκανα για τον πουτσο. Θα δουμε κατσε να κρυωσει. Καηκε η γλωσσα μου, ωραια.
Βρηκα μια ζακετα στο Αουρορα γαματη, μετα βρηκα αλλη μια αλλα ηταν του Β. τελικα. Μετα πορωθηκα κ ηθελα να βρω και αλλα τζαμπα πραγματα αλλα δεν, αρχιδια πηρα. Στον Πατον δεν πηγα. Ημανε Σαμοθρακη. Μου πανε γαμησε. Τους πιστευω.
Μου λειψε τοσο πολυ η μουσικη το καλοκαιρι -αν εξαιρεσεις τα 2 φεστιβαλ(βασικα το πρωτο γιατι το δευτερο ηταν τρανς και 'γω λεω πως μου ελειψε η ρεγκε, οχι πως δε μ'αρεσει η τρανς, αλλα εμενα μου λειψε η ρεγκε)- που εδω και 2 μερες ειμαι κολλημενη στον καναπε και ακουω συνεχεια μουσικη και κατεβαζω τη μια δισκογραφια μετα την αλλη. Και μεσα στην πορωση μου λεει ο ΕιτςΠι οτι δεν εχω αλλο χωρο στο δισκο και να παω να γαμηθω. Πρεπει να παρω ενα σκληρο επιτελους. Ακομα καιει ο καφες. Και οντως ειναι ψιλοαισχος. Περιεργο, τον ελληνικο τον κανω ωραιο συνηθως.
Εν τω μεταξυ αρχιζει η εξεταστικη και αν και ειμαι προθυμη ως ενα σημειο να διαβασω δεν εχω ως συνηθως ουτε υλη, ουτε βιβλια. Το μπουλο δηλαδη. Πρεπει να ξυπνησω τη Γ. σε λιγο να παμε προς τα εξω. Εχω χασει ενα σωρο κιλα με τουτα και με κεινα και χθες πλακωθηκα στο φαι και στα γλυκα να στανιαρω. Μετα πηγαμε στο βιντεο κλαμπ λιωμενες και οι 2, εγω πιο πολυ σκουπιζα σχεδον τους παγκους απ'το σουρσιμο, κατσαμε ουτε και γω ξερω ποση ωρα ωσπου βαρεθηκαμε και οταν βγηκαμε εξω βλεπουμε τις ταινιες και λεει η Γ. "Καλα δες πως φαινεται οτι πηραμε εμεις τις ταινιες. Εσυ πηρες το "χαλαρα και ψυχραιμα" και γω το γιαπωνεζικο το "Το κοκκινο κατι κατω απ'τη γεφυρα". Και δωστου χαχανα. Μετα πηγαμε σπιτι μου και ξεραθηκα στον υπνο.
Επειτα ολο κανω σχεδια για κατι, αλλα το κακο ειναι οτι εχω βαρεθει με τα σχεδια και θελω να κανω κατι επι του πρακτεου, αλλα δεν μπορω ακομα γιατι εχω εξεταστικη ειπαμε.
Παντως ευτυχως που τρεχει η μυτη μου γιατι χθες ενιωθα την παραμικρη σκονη ή μυρωδια που εμπαινε στα ρουθουνια μου να βαραει κατευθειαν στον εγκεφαλο. Περιμενω να ΄ρθει ενας κουριερ μα δε χτυπαει το τηλεφωνο και δεν εχω κινητο. Πως θα βγω απ΄το σπιτι? Μουφα. Ωραια αρχισε και ο βηχας. Πολυ τσιγαρο αυτες τις μερες. Πολυ καπνισμα. Και μπυρα. Ηπιαμε μπολικη μπυρα. Βασικα ολο μπυρες πιναμε. Και γαλα αμα βρισκαμε. Μπυρες και γαλα. Αρχισα να γουσταρω παλι το γαλα. Εχω την ψευδαισθηση οτι θα πιω ενα μπουκαλι και η ασπριλα θα καθαρισει τα μεσα μου. Να τωρα το μελετησα και θελω να πιω γαλα. Λες να πεταχτω να παρω? Θα πεταχτω ρε. Πεταχτηκα. Εσκασα στο περιπτερο με το μπλουζακι που κοιμομουν, σορτσακι, πεδιλα, απλυτο δοντι και νταγλαρισμενα ματια. Ευτυχως που με παιρνει να κανω χαριτωμενιες και μειωνονται οι υποψιες. 1,70 το γαλα.
Μισο να βαλω νταμπ ρεντιο και να στριψω. Εβαλα 2-3 σταθμους με αμπιεντ νταμπ κλπ, δε μ'αρεσε κανενας τελικα εβαλα αυτον που βαζω παντα.Με το στριψιμο δεν αντιμετωπισα καποιο προβλημα. Με τουτα και με κεινα ξεχασα και το γαλα, κατσε να πιω λιγο.
Σκεφτομουν τα φυτωρια. Εννοω τη δουλεια εκει. Να δουλευεις στα φυτωρια. Θα παω σένα φυτωριο να δω αν μ'αρεσει η δουλεια εκει. Εχω παει σε φυτωριο. Δεν εχω παει να δουλεψω, εχω παει να παρω λουλουδια. Τον ξερω αυτον που το 'χει. Αλλα ειναι στην Χαλκιδικη. Πρεπει να βρω φυτωριο πιο κοντα.
Δε θελω να χαλασει ο καιρος. Το γουσταρω το καλοκαιρι. Στ'αληθεια μ'αρεσει πολυ. Και η ανοιξη. Γενικοτερα αν εχει ηλιο καλα ειναι. Ασε που μου κλεψαν τα πραγματα στην Ιταλια και δεν εχω μακρυ παντελονι να βαλω αν χαλασει ο καιρος. Οποτε ας μη χαλασει. Νομιζω δεν εχω ουτε και παπουτσια.
Νομιζω ηρθε ο καιρος να ξεκινησω αλλο ενα βιβλιο του Ρομπινς. Χθες αρχισα κατι κειμενα του και το καταλαβα. Εβγαλε και ενα παιδικο. Το "Μπι οπως Μπυρα". Το διαβασε η Σ. και ειπε οτι εγω που ειμαι αλκοολικη θα το εκτιμησω περισσοτερο.
Ενα αλλο θεμα που σκεφτομουν, δε θυμαμαι που, ειναι η αποφασιστηκοτητα. Το αν αυτο το ηλεκτροσοκ που παθαινεις οταν αποφασιζεις κατι μετα απο διλημμα και σε σπρωχνει να κανεις κατι που νομιζεις πως θελεις πολυ, ειναι πηγαιο και αληθινο, ειναι απλα αυτο που εχεσε ενα καποιο απωθημενο που εκτονωνεται σε τολμη, ειναι ψυχεδελεια, ειναι τι? Σηκωθηκε η Γ. Της εδωσα το μπαφο να ξυπνησει. Ανοιξε τα παντζουρια και ειπε "Ωααχ (δεν μπορω να μεταφερω ακριβως το επιφωνημα) βουνο!" Κανει καφε. Ελπιζω να βγει καλυτερος απ'το δικο μου για να πιω.
Πραγματα που πρεπει να παρω:
1)Υλη
2)Σημειωσεις
3)Βιβλιο αμα λαχει
4)Τσιγκελακι
5)Σταφυλια
6)Μπυρες
7)Α και κανενα κρεμμυδι
Τελικα μπορει να μη φταιω εγω για τον καφε. Ηταν μπαγιατικος λεει. Γιατι τον φεραμε αφου ηταν μπαγιατικος? Ειχα και γω 2 μπαγιατικους.
Μου πε για τη γιαπωνεζικη. Ω Τζα, απαλευτο. Για μια που αφριζαν τα νερα καθε που 'χε οργασμο και αναβλυζαν απο μεσα της καταρρακτες και ηταν το κλημα στραβο το φαγε και ο γαιδαρος. Συμβολισμοι και ετσι. Θα το δω το μεσημερι. Για την κουλτουρα και μονο.




.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

0.9

Τα απλυτα ονειρα μας επιστρεφουν σχολαστικα στους λοφους των καταπτυστων αστερισμων μας, αλαλαζουν σαν εκκωφαντικα αδιεξοδα και σπερνουν τη γυρη τους σε ενα απροσπελαστο πηγαδι με τοπλες αμυγδαλα.

Το θεμα ειναι: Προλαβαινεις να γαντζωθεις στη φτερνα του ανατελλοντος ηλιου?

(Αυτο το μηνυμα θα αυτοκαταστραφει απ'την ντροπη του σε 5 λεπτα.)

Σάββατο, 18 Ιουλίου 2009

Prugna con cafe




Συμπαγη διαστηματα που ανα διαστηματα παλευουν με αποστηματα απο παλια αποστρατηματα σε μια βεραντα με υακινθους.
Υακινθους! Ω το αρωμα σας σαλευει τους αισθητηρες του αστραγαλου μου και ισως μια μερα να τυλιχτουμε σαν κισσος μαζι γυρω απο το ομιχλωδες και παρανοικα επικινδυνο χιουμορ του συμπαντος!

Ω. Επιφωνω! Και παω να πασσαρω το πνευμα, τυλιγμενο σε πλατια αγουροκιτρινα φυλλα κουβανεζικης μπανανας, καταδικασμενες να σαπιζουν στα εγκατα της διανοησης!

Το πνευμα δεν περασε. Ο καθενας ειχε το δικο του! Ω, η επιτομη της αυταρκειας και της αυτονομιας! Η ατλαντιδα μας, τολμω να πω μετα πολλων αμφιμβολιων!

Και υπαρχουν κατι στιγμες, ω στ' αληθεια, που διασκεδαζω τοσο μα τοσο πολυ! Μα ναι! Με μια ηλιαχτιδα ας πουμε που τρυπωνει στα δωματια τα μεσημερια σαν την ανατροφη που στη σπερνουν τσιπ τσιπ τσιπ σε κομματακια υπουλα σαν το ουζο! Ααααχ τοοο οουυύζοοο....

Και θα συνεχισω θαυμαζοντας ως το ζενιθ του θαυμασμου, ως το τελος της φασολιας του τζακ, ως την ανατριχιαστικη στιγμη που μια μελωδια φτανει στην ψυχη σου, ενα συγκροτημα που φτανει στην πηγη, πινει νερο, πλατσουριζει τα ποδια του, λουζεται, σε πιτσιλαει και στο τελος παιρνει για να μοιραζει στους περαστικους. Οι κονγκος. Μου γαργαλανε την κεντρικη αρτηρια του ειναι μου. Φυσανε υπαρχω στο κορπους της βαβυλωνας του μυαλου μου που καμια φορα επιστρεφει τοσο αποτομα στην πραγματικοτητα που τρανταζεται και ταλαντευεται και ησυχαζει. Μαλλον (ανω τελεια) ρεμπελιαζει. Τρανο παραδειγμα, νατο [ Ειμαι το λινκ πατα με! ]! Μα δες αυτο! [ εμενα! ] Ακου στα 4:δεκακατι! Και μετα που αλλαζει τη μελωδια και τα γαμαει ολα! Γινεσαι ή δε γινεσαι ευτυχισμενος ανθρωπος μετα απο αυτο? Ημανε παρουσα, το διαβεβαιωνω! Μα το οσοπο, το ουρητηριο των αλπεων, αυτο ειναι το ουρανιο τοξο που φωτισε τα ηλιοκαμμενα προσωπα μας μετα απο τις ατυχιες μας! Το καρπουζι που δροσιστηκε στο ποταμι για να το φαμε μετα απο το τουρλου που μας σερβιρε η συμπαντικη ενεργεια στο πηγαινε και στο ελα του ταξιδιου μας! Αααααχ τη δροσια του να 'χεις!

Απλα δες. Οσο αναζητω τη μοναξια, αλλο τοσο δεν την ανεχομαι. Καμια ανοχη που λενε στα μιντια, καθως ακουσα προσφατα. Καμια ανοχη. Ανοχη καμια. Καμια. Ανοχη. Μ'αρεσει να μοιραζομαι, μα τις παραφουσκωμενες με φετα και γιαουρτι κοκκινες πιπεριες φλωρινης! Γιατι αν δε μοιραζεσαι τι σκατα ηρθες να κανεις σ'αυτο τον σουρεαλιστικα γαμημενο και απο πολλες πλευρες κωμικο πλανητη? Καλυτερα να κλειδωνοσουν σε μια σπηλια με κοχυλια και φτερωτες βενταλιες και αυτοφωτα βιβλια. Απλο ειναι, θαρρω.

Και εχουν βουλωσει τα αυτια μου και ειναι ολα, σαν την κραυγη που χτυπιεται σαν φλιπερακι στο κεφαλι σου. Ξερεις, μια αδιορατη ενοχη, κατι απροσδιοριστες τυψεις, μια εμφανη αλλα ωστοσο με τακτ μεγαλωμενη ανησυχια. Το τακτ του πολιτικου. Πολιτικο τακτ. Σας μερσω. Ειστε επιβητορας με το γαντι. Τα ρεστα μου, τα βλεπω. Μιλαω με ελκηθρα. Η φωνη μου τραβιεται απο ενα ταρανδο και τσουλαει στον παγο. Στον παγο. Παγο. Ωραιο βιβλιο, τω οντι. Το δοντι. Αχ.

Τι δυνατα που ειναι η μουσικη! Τι προκλητικα και θρασυτατα που εισβαλει μεσα μου και με ανσηκωνει στις μυτες των ποδιων μου και με βγαζει απ'το μαγικο καπελο του μαγικου μαγου! Σερβιρεται με αφθονο ηλιο. Στιρντ νοτ σεικντ. Μα ακου μουσικη!
[ Πατα με! ] Απιστευτο.Και τουτονα τον ειδα! Αχ τι στρογγυλες και μυτερες στιγμες! Ενα τεραστιο παρκο που κανει χουλα χουπ για 10 μερες.

Που κυλανε (κυλαω>κυλω) σαν φαντασμα απο διπλα σου, αερικο, μυρωδικο. Μυρωδια φρεσκοψημμενου τι? Δε μαντευεις? Ολουθε. Πουθε. Απ΄τη Βαβυλωνα. Νοτ. Chant down Babylon!
Και γυρανε οι τροχοι της σκεψης, παρασυρομενοι απο τους τροχους 4χ4 για ανεση και στυλ. Πολυ στυλ, σου λεω! Και επειτα φανταζεσαι να ακολουθουσες αυτην την πορεια? Η ασφαλτος ειναι καυτη, καλυτερα το χωμα. Φα καλντο. Ε?

Αιθερες και κυμινο, μια δοση καρυ και χιλιαδες κρουσματα αγαπης στα τραμπολινα της αλασκας. Μπουμ! Αν μπορεις να γελας γινεσαι τα παντα! Αν μπορεις να γελας, να γελας δυνατα, αφορητα, ανυπακουα, αυθορμητα, πρασινα, υστερικα, χορευτικα, γαληνια, πειθηνια, ενθυμια, χαχα τι λες μωρε μαλακα. Γελα και γελα και γελα, γελα με τη ψυχη σου, με την ακοη σου, με την οραση σου! Γελα μυριζωντας και γελα γευοντας! Μποντζορνο ρρρροτοτοΤΟΜ!

Η αισθηση της συνενοχης. Της κυνηγημενης ασφαλειας. Της εν σπερματι λυπης. Μα δεν ειναι απιστευτο, θελω να πω εμενα με ξαφνιασε, να βλεπεις τα ματια του μπροστινου οδηγου μεσα απο το μπροστινο καθρεφτακι. Θα λεγα πως ειναι σχεδον προδιαγεγραμενο. Σαματις και δεν ειμαστε κοκκοι μαυρου καφε πασπαλισμενοι σε σορμπε παγωτο σοκολατας? Ε?

Νιωθω πως το κεφαλι μου θαλασσοδερνεται, αλλα μετα ξεσπαει η ποιηση, να βλεπεις και φτανει στη Σομαλια, αγναντι οι πειρατες, το κανονι σας κυριε, παρακαλω. Και σαν να σου κανουν μασαζ, απομακρυνει το τοπι του πειρατη,εκσφεντονιζοντας ειρηνοποιους μπαφους και αφθονη μουσικη να ρεει. Να ρεει τοσο που καμια φορα να παραγεμιζεις και να πνιγεσαι και να χαχανιζεις ενω φτυνεις το νερο που σ'επνιξε. Χαχ!

Και να νιωθεις πως επιτελους μετα απο τοσο καιρο εχεις ξανα τη διαθεση να γραψεις. Σαν να εχεις την ορεξη να γελασεις με την ψυχη σου! Να ξεδιπλωθεις, να κυλιστεις, να τυλιχτεις, να χοροπηδηξεις, να δειξεις τον κωλο σου, να χορεψεις μεχρι να απογειωθεις και να προσγειωθεις, ωσπου να πεις "μ'αρεσουν οι τηγανητες πατατες με μαρμελαδα παπαγια!". Α ναι σου λεω! Δεν εχω λογο να σου πω ψεμματα. Τις ιδιες αμαρτιες πληρωνουμε, αλλωστε!
Ζεστο ή κρυο? Φα φρεντο ή φα καλντο? Δεν μπορω να σταματησω. Νιωθω σαν να εχω καταπιει ολες τις καβες του κοσμου και των περιξ και τωρα να ξερναω αδιακοπα, ανελεητα, ευτυχως παρανοησαμε. Ευτυχησαμε και επινοησαμε.

Πωπω ψοφια ειμαι, σου λεω.

Τσαο!






Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2009

------>






Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Οχριδα, Μπιτολα, Εγω


Οι λεξεις ειναι πυγολαμπιδες και εκολαπτομενα πυροτεχνηματα.



Ξεκινανε σαν μια φωτεινη ομιχλη και καταληγουν κροτοι και ξεσπασματα.



Κουβερτες και σκεπασματα.



Αγανακτισμενοι οδοστρωτηρες και καταραμενοι μπακαληδες.



Αφρος απο τη λυσσα νηπιου και δολοφονικος μεσηλικος καθωσπρεπισμος.



Λογικη συμβιβασμου και παρανοηση.



Αφορισμος και ενοραση.


Δαγκωνουν τα χειλια τους και φτυνουν φυματικο αιμα, στα μουτρα του εν τοις ουρανοις πατερα τους



και στην ποδια μιας αλφα αλφα αφυδατωμενης μυτης.



Σαδοφεμινιστικα αλογακια της παναγιας και σοφτ πορνο για ηλικιες 0-5. Περιεχει μικρα κομματια. Μην το καταπινετε.




Γινεται το "Αυτο!Αυτο!Αυτο ειναι!" που εψαχνες.



Διστακτικη ανακουφιση και επιζητουμενη απελευθερωση.



Μπορει το χωμα μου να μολυνει τα φυτα σου? Ποσο τα 'χεις τα ροδακινα?



Α μα δε χαμογελας! Χαμογελα ειδαλλως θα φερω τις λ..λεε...λεξεις!




Φουρτουνιασμενα Επειδη, αλλοπροσσαλοι τοπικοι προσδιορισμοι, σαφρακιασμενες επικινδυνες γιαγιαδες παροιμιες, γνωση ισα με απεναντι και αδεια, κουφια, ελεεινα και τρισαθλια κεφαλια.



Θα φερω τις λεξεις.



Υπερπροστατευτικες κοντομανικες μπλουζες, κομμενες με ψαλιδι στο λαιμο για φαση αφασια και περπατας ξυπολητος, ηδονιζεσαι αλλα που 'σαι.



Δεν ξερεις τι σου γινεται.



Γιαυτο δεν ερχονται ουτε οι λεξεις. Μονο τα ζωωδη, απ'τις πατουσες ορμωμενα αισθηματα



Τα σταφυλια της κοντης και το ανιδιοτελες "μου".



Ιπταμενα φωτογραφικα αλμπουμ, χαμόγελα, δασοκομοι, ιπποκομοι, νοσοκομοι. Και με πονουν οι ωμοι.



Εκρηκτικοι μηχανισμοι και μηχανικες εκρηξεις. Λαμπαδες για το καλοκαιρι, βοηθεια μας! Κυαλια να βλεπουμε τα σωψυχα μας να γελαμε. Με το λ παχυ παρακαλω να ναι το γελιο απυθμενο.



Τι? Τιριτιτι? Τι?



Εγω δεν εχω κορδελες καρδια μου. Εχω ενα λεμονι, ενα σπορο και ενα σπορο και μια σοκολατα με πιπερι.



Και φυσικα κουρτινες. Για αρχη, μεση και τελος. Το δεκατιανο χρεωνεται στον κυριο με το γκρι. Εκλεισε. Παρακαλω πεταξτε τα σκουπιδια σας στον μπροστινο σας και καντε τον αδιαφορο.





Σάββατο, 13 Ιουνίου 2009

Ενα ποστ πηχτρα στους συμβολισμους




Σηκωσε το βλεμμα του που 'χε πεσει στο πατωμα, το σκουπισε και το πεταξε πανω δεξια. Προσπαθησε να εστιασει αλλα ενα τσουρμο απο υπεροπτικα και αγριεμενα καραμελωμενα ποπκορν, τοσο αηδιαστικα ασφαλη -ή μηπως εγκλωβισμενα και ως εκ τουτου υπεροπτικα και αγριεμενα?- μεσα στη πορτοκαλοκαφε τους κρουστα, διεσχιζε εκεινη τη στιγμη το δρομο. Οταν καθαρισε ο ουρανος και μυρισε ο τοπος ολος σαπουνι Μασσαλιας προσπαθησε αλλη μια να συγκεντρωθει σε εκεινο που του ειχε τραβηξει εξαρχης την προσοχη. Ενα μπλε φτερο, στο μπλε ουρανο που επεφτε στη μπλε θαλασσα. Και σκεφτηκε την αρμονια, την ισορροπια και την προσαρμογη. Και περιμενε μια κινηση που να επιβεβαιωνει τις σκεψεις του, ωστε να εγκριθουν και να μπορεσει να τις εκδωσει μεσω της συμπεριφορας του, αλλα το φτερο δεν επεσε ποτε. Απλα παρεμεινε ενα μπλε φτερο στο μπλε ουρανο που επεφτε στη μπλε θαλασσα. Και αυτος δεν μπορουσε να αποφασισει αν αυτο ηταν η επιβεβαιωση ή αν επρεπε να περιμενει και αλλο μεχρι το μπλε φτερο στο μπλε ουρανο να καλει σαλτο μορταλε και να πεσει επιτελους στη μπλε θαλασσα που εν τω μεταξυ ειχε βαρεθει και ειχε αρχισει να γινεται μαυρη απ'το κακο της. Και επειτα, ουτε εγω ξερω αν τελικα επεσε το φτερο γιατι με τρελανε η μυρωδια απο τα ποπκορν και πηγα να φαω σπανακορυζο.



Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

Γραμματεας σε μπλε χωριο

Σημερα, δηλαδη χθες αν σκεφτεις οτι εχουν περασει 12, πηγα να παραστησω τη γραμματεα για τις ευρωεκλογες σ'ενα χωριο κοντα στη φλωρινα. Πηγα για τα λεφτα, για να τη φαση και γιατι δεν ειχα και τιποτα αλλο να κανω και αυτο το αποδεικνυει και το γεγονος οτι δεν ψηφισα και οτι απο κει και περα δεν παρακολουθησα την πορεια των εκλογων. Του δε ποιντ. Το χωριο ηταν πιτα στους δεξιους. Ενδεικτικα, απο τους 412 ψηφους (τρομερο νουμερο, συγκριτικα με τα αλλα χωρια του νομου, οπου ο μεσος ορος ηταν 200 και αν), χώρια απο του πασοκ και των λοιπων κομματων- το θεμα μας ειναι οι δηλωμενοι δεξιοι- οι 224 πηγαν στη νδ, 23 στη χρυση αυγη (πιπερι!) και 18 στο λαος (φτου κακα). Το διανοεισαι? Μιλαμε για 23 ψηφους στη χρυση αυγη! 23 ανθρωποι ενστερνιζονται ή εστω πλησιαζουν τις αποψεις αυτες. Προσπαθω να φερω προσωπα στο μυαλο μου και να φανταστω ποιος απ'αυτους μπορει να τους ψηφισε. Βεβαια μονο υποθεσεις μπορω να κανω καθως ποτε δεν ξερεις αλλα και γιατι αναμεσα σ'αυτη τη φασιστοθαλασσα καποιος ψηφισε τροτσκικιστες! Που θα μου πεις και αυτοι φασιστες ειναι, αλλα ειπαμε εδω μιλαμε για τους δηλωμενους. Παρ'ολο που η διαδικασια ειναι απιστευτα κουραστικη (ξυπνησα 5 το πρωι και γυρισα σπιτι 11 το βραδυ), τεινω να πιστευω οτι τα λεφτα δινονται για καλυψη ψυχικης οδυνης. Νομιζω οτι περισσοτερες ηταν οι φορες που θελησα να ουρλιαξω μ'αυτα που ακουγα, παρα μ'αυτα που παθαινα. Μου ηταν πιο ευχαριστο να ελεγχχω 10 ταυτοτητες τη φορα, παρα να καθομαι και να ακουω τις συζητησεις των δεξιων αντιπροσωπων και των δεξιων μελων της εφορευτικης επιτροπης (οι οποιες-μα τα χιλια μανταρινια δεν το πιστευω!- αφορουσαν κατα κυριο λογο τους ξενους). Περα απο αυτο υπηρξαν και στιγμες γελιου (σλε: Ονομα συζυγου ταδε? εκλογεας: Τι?? Που τη θυμηθηκες αυτη? Σβηστη! Σβηστη να μη τη βλεπω!) ή το γεγονος οτι μαθαινα απο τη διπλανη μου για καθε ονομα που της υπαγορευα το αν εχει προβατα, με ποιον ειναι παντρεμενος, και τι παιζει γενικα με τη φαση του. Δυστυχως το κινητο κανει εναν εκνευριστικο θορυβο οταν τραβαει φωτο και ετσι δεν μπορεσα να αποτυπωσω στιγμες οπως : γιαγια σταυρωνει καλπη για γουρι, γιαγια ριχνει το ψηφοδελτιο στα σκουπιδια αντι για την καλπη κλπ κλπ.

Ατακες: Γιαγια φευγοντας :Αξιος ο Καραμανλης! Και λεβεντοπαιδο!
Η διπλανη μoυ προς απαντηση στη διαβεβαιωση του αντιπροσωπου της νδ οτι
θα ρθουν αλλοι 100 τουλαχιστον: Μακαρι! Ποιος δεν το θελει?
Παπας:Ντροπη που τις εβαλαν σημερα που ειναι η επισημη μερα για την ιδρυση της εκκλησιας. Οι εβραιοι! Οι μασσονοι!
Μπατσος: Εχετε μεσο? Γιατι μπορω να σας γυρισω με το περιπολικο.
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΧΧ Λε Κοπ ντε πουα!

Γενικοτερα, αν και αντι να βγαλω γουστα με τους δεξιους, περισσοτερο σπαζομουν (ισως και επειδη δεν μπορουσα να πω τιποτα λογω της θεσης μου(γελαστε ελευθερα),περα απο κατι μπηχτες που πετουσα,πιστευω θα το ξαναεκανα ειδικα σε χωριο οπως αυτο που η φαση ειναι πιο στενη και σε κερνανε συνεχεια καφεδες,χυμους, μπυρες και κοψιδια.

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Sle and the nature. Now the brain as well.


Ολο καπνιζω. Μονο καπνιζω. Νομιζω πως καμια φορα σκεφτομαι, αλλα ειναι μια πραξη ασυνειδητη, αναγκαια, διακριτικη και πιο πολυ τρανταχτη. Τοσο τρανταχτη που καταληγει αναιπαισθητη.



Και δε θυμαμαι τι σκεφτομαι. Σαν να του αρκει η ολη διαδικασια και τα συμπερασματα να περισσευουν. Αγοραφοβικο μυαλο,



που τρεμει μηπως καποιος το ακουσει να μιλαει ή να σκουζει ή να εξηγει και οποιον βλεπει να τρεκλιζει ή να τρεχει προς τα πανω του ή να προσπαθει να του μιλησει,



τον αποπροσανατολιζει, ωστε σε καμια περιπτωση να μη μαθει τι λεκτικα ή εικονικα κεικ φτιαχνει και ποσα αυγα καταπινει αμασητα για να δυναμωσει.



Κανεις να μη μαθει γιατι αν ειναι τρελα, τοτε τι γινεται? Πως αποκαλυπτεις τη λογικη σου σ'ενα κοσμο αλογο που εχει αυτοχριστει αντικειμενικοτατος κριτης εγκεφαλικων διεργασιων?



Εγκεφαλικοι μπατσοι και μπογιες ασυναρτων σκεψεων.



Μονο καπνιζω.


Να βαρυνει και αλλο το στηθος και ισως να καταφερω να εστιασω εκει την προσοχη μου.



Αντιβαρο?



Ολο καπνιζω.


Και στην πορτα του μυαλου μου εχει ενα Ν. Ντροπη. Γιατι ΠΡΕΠΕΙ να 'μαι ενταξει και ηδη ετοιμη.


Αν οι απαιτησεις των αλλων μας πνιγουν, οι δικες μας, μας ευνουχιζουν. Κλειτοριδεκτομη.



Αναστολη.



Καταστολη.



Μονο καπνιζω, ολο καπνιζω.




Κανεις να μην εχει προσβαση στο κεφαλι μου.



Αλλα να 'χω την απαιτηση να με πιστεψεις.




Εσυ,ο εκεινος, ο παραπερα, η πισω και ο διπλα.



Πισσα να μαυρισει την καρδια μου. Αν ειναι φωτεινη καιει ρευμα. Αν ειναι μαυρη παραγει.


Βραδινο ηλεκτρικο. Μονο καπνιζω, το ξερεις?



Και σαν σκεφτομαι να σου πω, δεν ξερω τι να σου πρωτοπω. Πως να συμμαζεψεις,



ενα κεφαλι ανω κατω, που τα 'χει σπρωξει ολα κατω απ'το χαλι?



Μονο οσα βλεπει η πεθερα. Εγω ας ζησω και στη βρωμα.



Για σενα θα καθαρισω. Για μενα θα καπνιζω. Μονο θα καπνιζω.
Ολο θα καπνιζω.