Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2009

Ξερεις κατι?



Τσιμπηθηκα και ξυπνησα με κατι ματια ορθανοιχτα, πιο ανοιχτα και απο ανοιχτα, τοσο ανοιχτα που ημουν μεσα στο οπτικο μου πεδιο. Και ημουν γυμνη. Καμια προστασια. Γυμνη και να ουρλιαζω. Ποιος ουρλιαζει? Αυτος που αγανακτει. Λοιπον, εγω ουρλιαξα οπως σου ειπα. Ουρλιαξα τοσο δυνατα, που καθαρισε η φωνη μου και σταματησε να κανει σαρδαμ. Τοσο δυνατα που γεμισε το κεφαλι μου οξυγονο και βγηκε στην επιφανεια. Τοσο δυνατα που -στ'αληθεια ετσι εγινε- αιωρηθηκα για λιγο. Ουρλιαζα και ουρλιαζα και οσο ουρλιαζα, κοιτουσα και οσο κοιτουσα καταλαβαινα και οσο καταλαβαινα ουρλιαζα. Και οταν σταματησα να ουρλιαζω αρχισα να μαζευω ρουχα. Πολλα ρουχα σου λεω. Καταστημα ολοκληρο.

Και τωρα ξερεις κατι?

Πρεπει να τα συνδυασω μεταξυ τους.

Και ξερεις και κατι ακομα?


Δε βλεπω την ωρα.





4 σχόλια:

ο αποτέτοιος είπε...

ωραία

(πάντως στην εικόνα ντυμένη φαίνεστε..)

Spy είπε...

Πάει η πιστωτική...

manetarius είπε...

καλοφόρετα!

Sanity Loss Era είπε...

Ματακηδες...