Παρασκευή, 1 Μαΐου 2009

1,2,3 και 4



1.
Εαν τα συνορα ειναι χαρακιες στο σωμα του πλανητη, η συνηθεια ειναι χαρακια στο σωμα του εγκεφαλου. Η συνηθεια της σκεψης. Το κολλημα. Το κεφαλι σου. Το πως σκεφτεται. Η χαρακια μεσα στο κεφαλι σου που ειναι παντα εκει και δε φευγει. Ειναι χαραγμενη. Ο,τι καινουριο και να χτισεις αυτη θα ειναι παντα εκει, εχοντας χαραξει για παντα το μυαλο σου. Πως μπορεις να βγαλεις την χαρακια? Μηπως κοβωντας το μερος πανω στο οποιο ειναι? Πως το κοβεις? Πως το εντοπιζεις εξαρχης? Και εν τελει πως το κοβεις? Θες να το κοψεις? Υπαρχουν και αντενδειξεις προφανως. Οι χωρισμοι ειναι βασανο ή βαλσαμο? Πως το κοβεις? Η συνηθεια μπορει να περιγραφει με τη σχεση απαγωγεα-ομηρου. Ο συναισθηματικος δεσμος που αναπτυσσεται μεταξυ θυτη και θυματος. Ξες μωρε. Καπως ετσι. Αγαπας τη συνηθεια σου. Αλλα η συνηθεια σου εισαι εσυ. Δεν μπορεις να την κοψεις. Χαχα. Φατο.


2.
Θα περπατησω αναμεσα σε χρωματα. Χρωματα και αντικειμενα. Φυση. Καλη ειναι η φυση. Εχει χρωματα. Και η θαλασσα εχει χρωματα αλλα μονο με τον ηλιο. Και τα βραχια εχουν χρωματα σε σχεση με τον ηλιο, τη θαλασσα και τη φυση. Ο ηλιος μονος του αρχιδια χρωμα φτιαχνει. Τι μας λεει αυτο? Δεν ξερω. Κατι για αλληλεπιδραση μαλλον.


3.
Πως καταλαβαινεις αν κατι ειναι επικτητο ή φυσικο πανω σου? Αν καποιες συμπεριφορες τις εχεις μεσα σου ουτως η αλλως στο Ντιενει σου ή αν τις εχεις φτιαξει εσυ. Αν ειναι φυσικες μπορουν να αλλαξουν? Η μονο να προσαρμοσθουν? Και αν ειναι επικτητες ποσο ευκολα μπορουν να φυγουν? Αυτα, χαιρετισματα στον Γκιουλιβερ.


4.
Μια καφε πλημμυρα που μεσα της κουβαλαει τα κομματια αιωνων και τις ενοχες και τις τυψεις και κατακλυζει τα παντα στο περασμα της και εχει και κοκκινο και ρεει αφθονη και χορευει ενιοτε και τρεχει τρεχει γλιστραει και τρεχει. Αντιο.





Δεν υπάρχουν σχόλια: