Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Οχριδα, Μπιτολα, Εγω


Οι λεξεις ειναι πυγολαμπιδες και εκολαπτομενα πυροτεχνηματα.



Ξεκινανε σαν μια φωτεινη ομιχλη και καταληγουν κροτοι και ξεσπασματα.



Κουβερτες και σκεπασματα.



Αγανακτισμενοι οδοστρωτηρες και καταραμενοι μπακαληδες.



Αφρος απο τη λυσσα νηπιου και δολοφονικος μεσηλικος καθωσπρεπισμος.



Λογικη συμβιβασμου και παρανοηση.



Αφορισμος και ενοραση.


Δαγκωνουν τα χειλια τους και φτυνουν φυματικο αιμα, στα μουτρα του εν τοις ουρανοις πατερα τους



και στην ποδια μιας αλφα αλφα αφυδατωμενης μυτης.



Σαδοφεμινιστικα αλογακια της παναγιας και σοφτ πορνο για ηλικιες 0-5. Περιεχει μικρα κομματια. Μην το καταπινετε.




Γινεται το "Αυτο!Αυτο!Αυτο ειναι!" που εψαχνες.



Διστακτικη ανακουφιση και επιζητουμενη απελευθερωση.



Μπορει το χωμα μου να μολυνει τα φυτα σου? Ποσο τα 'χεις τα ροδακινα?



Α μα δε χαμογελας! Χαμογελα ειδαλλως θα φερω τις λ..λεε...λεξεις!




Φουρτουνιασμενα Επειδη, αλλοπροσσαλοι τοπικοι προσδιορισμοι, σαφρακιασμενες επικινδυνες γιαγιαδες παροιμιες, γνωση ισα με απεναντι και αδεια, κουφια, ελεεινα και τρισαθλια κεφαλια.



Θα φερω τις λεξεις.



Υπερπροστατευτικες κοντομανικες μπλουζες, κομμενες με ψαλιδι στο λαιμο για φαση αφασια και περπατας ξυπολητος, ηδονιζεσαι αλλα που 'σαι.



Δεν ξερεις τι σου γινεται.



Γιαυτο δεν ερχονται ουτε οι λεξεις. Μονο τα ζωωδη, απ'τις πατουσες ορμωμενα αισθηματα



Τα σταφυλια της κοντης και το ανιδιοτελες "μου".



Ιπταμενα φωτογραφικα αλμπουμ, χαμόγελα, δασοκομοι, ιπποκομοι, νοσοκομοι. Και με πονουν οι ωμοι.



Εκρηκτικοι μηχανισμοι και μηχανικες εκρηξεις. Λαμπαδες για το καλοκαιρι, βοηθεια μας! Κυαλια να βλεπουμε τα σωψυχα μας να γελαμε. Με το λ παχυ παρακαλω να ναι το γελιο απυθμενο.



Τι? Τιριτιτι? Τι?



Εγω δεν εχω κορδελες καρδια μου. Εχω ενα λεμονι, ενα σπορο και ενα σπορο και μια σοκολατα με πιπερι.



Και φυσικα κουρτινες. Για αρχη, μεση και τελος. Το δεκατιανο χρεωνεται στον κυριο με το γκρι. Εκλεισε. Παρακαλω πεταξτε τα σκουπιδια σας στον μπροστινο σας και καντε τον αδιαφορο.





6 σχόλια:

tuco είπε...

...και σου 'χω πει να προτιμάς τα ελληνικά προιόντα. Πας και πίνεις μπυρίτσα ckoπcko και μετά εμείς, τα αυθεντικά ελληνόπουλα, σε "χάνουμε"...

και που είναι αυτή η Μπιτολα τέλοσπάντων?

aerostatik είπε...

όμορφα φωτογραφίζεις τα σύννεφα...

Spy είπε...

Έχω μείνιει άφωνος!

(βέβαια έχω μείνει και στα Πατήσια που ήταν χάλια, και στο Ψυχικό που ήταν μια χαρά, αλλά τέλος πάντων...)

Sanity Loss Era είπε...

Τουκο,

σε πληροφορω οτι οι γειτονες τα ελληνικα προιοντα τα εχουν στην μιση τιμη και κατω. Και αυτη η μπυριτσα αν και ελαφρια, ωραιοτατη. Τα Μπιτολα Τελοσπαντων ειναι μιση ωρα αφοτου περασεις τα συνορα φλωρινα-γιουγκοσλαβια.

Αεροστατο,

ειναι το αγαπημενο μου θεμα. Και εκει ειχε απιστευτο ουρανο.

Σπαι,

α, εμενα τα πατησια με αρεσουν. Ψυχικο δεν εχω παει.

ο αποτέτοιος είπε...

εμένα αυτά τα ποστ σας με τις φωτο και τα λόγια από κάτω με τρομάζουν πάντως.

kwlogria είπε...

Τι ωραίες φωτό ρε και τι ωραίες παρατηρήσεις! Θεά!