Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Sle and the nature. Now the brain as well.


Ολο καπνιζω. Μονο καπνιζω. Νομιζω πως καμια φορα σκεφτομαι, αλλα ειναι μια πραξη ασυνειδητη, αναγκαια, διακριτικη και πιο πολυ τρανταχτη. Τοσο τρανταχτη που καταληγει αναιπαισθητη.



Και δε θυμαμαι τι σκεφτομαι. Σαν να του αρκει η ολη διαδικασια και τα συμπερασματα να περισσευουν. Αγοραφοβικο μυαλο,



που τρεμει μηπως καποιος το ακουσει να μιλαει ή να σκουζει ή να εξηγει και οποιον βλεπει να τρεκλιζει ή να τρεχει προς τα πανω του ή να προσπαθει να του μιλησει,



τον αποπροσανατολιζει, ωστε σε καμια περιπτωση να μη μαθει τι λεκτικα ή εικονικα κεικ φτιαχνει και ποσα αυγα καταπινει αμασητα για να δυναμωσει.



Κανεις να μη μαθει γιατι αν ειναι τρελα, τοτε τι γινεται? Πως αποκαλυπτεις τη λογικη σου σ'ενα κοσμο αλογο που εχει αυτοχριστει αντικειμενικοτατος κριτης εγκεφαλικων διεργασιων?



Εγκεφαλικοι μπατσοι και μπογιες ασυναρτων σκεψεων.



Μονο καπνιζω.


Να βαρυνει και αλλο το στηθος και ισως να καταφερω να εστιασω εκει την προσοχη μου.



Αντιβαρο?



Ολο καπνιζω.


Και στην πορτα του μυαλου μου εχει ενα Ν. Ντροπη. Γιατι ΠΡΕΠΕΙ να 'μαι ενταξει και ηδη ετοιμη.


Αν οι απαιτησεις των αλλων μας πνιγουν, οι δικες μας, μας ευνουχιζουν. Κλειτοριδεκτομη.



Αναστολη.



Καταστολη.



Μονο καπνιζω, ολο καπνιζω.




Κανεις να μην εχει προσβαση στο κεφαλι μου.



Αλλα να 'χω την απαιτηση να με πιστεψεις.




Εσυ,ο εκεινος, ο παραπερα, η πισω και ο διπλα.



Πισσα να μαυρισει την καρδια μου. Αν ειναι φωτεινη καιει ρευμα. Αν ειναι μαυρη παραγει.


Βραδινο ηλεκτρικο. Μονο καπνιζω, το ξερεις?



Και σαν σκεφτομαι να σου πω, δεν ξερω τι να σου πρωτοπω. Πως να συμμαζεψεις,



ενα κεφαλι ανω κατω, που τα 'χει σπρωξει ολα κατω απ'το χαλι?



Μονο οσα βλεπει η πεθερα. Εγω ας ζησω και στη βρωμα.



Για σενα θα καθαρισω. Για μενα θα καπνιζω. Μονο θα καπνιζω.
Ολο θα καπνιζω.

2 σχόλια:

theorema είπε...

Όλο καπνίζεις ε? Θέλεις να γίνουμε φίλες?...

Sanity Loss Era είπε...

Ποσα μου δινεις??? Μπα σε καλο μου χιουμορ που το 'χω...