Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

0.9

Τα απλυτα ονειρα μας επιστρεφουν σχολαστικα στους λοφους των καταπτυστων αστερισμων μας, αλαλαζουν σαν εκκωφαντικα αδιεξοδα και σπερνουν τη γυρη τους σε ενα απροσπελαστο πηγαδι με τοπλες αμυγδαλα.

Το θεμα ειναι: Προλαβαινεις να γαντζωθεις στη φτερνα του ανατελλοντος ηλιου?

(Αυτο το μηνυμα θα αυτοκαταστραφει απ'την ντροπη του σε 5 λεπτα.)

4 σχόλια:

manetarius είπε...

Κοίτα γαμώτο... προσπάθησα να ξεφύγω από τα δικά μου άπλυτα κι έπεσα στα δικά σου... τι γκαντεμιά είν' αυτή σήμερα;

ο αποτέτοιος είπε...

τα άπλυτα όνειρά μας δεν επιστρέφουν γιατί απλούστατα είναι πάντα εδώ. απλά δεν φαίνονται συνέχεια γιατί καμιά φορά τα κρύβει η φασολιά του τζακ.

:)

(μη δίνετε σημασία είπα να προλάβω την αυτοκαταστροφή)

happypepper είπε...

MΠOYYYYYYYΜ!!!!!!!!!!!!!
(είμαι η έκρηξη!!)

Καλημέρα!

Sanity Loss Era είπε...

Ειστε ολοι, παρ'τον ενα και χτυπα τον αλλο! Καλημερα, μερα, μεραααα, μεραααα, καλημερα παιδια!