Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

Αποκοπη

Εχω να παω 2 μηνες στη Φλωρινα.
Θα ΄χουν ανησυχησει και τα φαστφουνταδικα.

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Τοσοι

μα τοσοι πολλοι κοσμοι.
Ειναι να τρελενεσαι.
(χε)

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Ο κυβος,

κατερριφθη.

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

Αραγε,







αξιζει?







Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

Πρεπει

να σταματησω να τρωω φρικες.
Εχω παχυνει.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Μπουμ

Ειναι σαν ατομικες βομβες που χοροπηδανε σαν τρελομπαλες μεσα σε ενα κλειστο δωματιο σκουος, μονο που δεν ξερεις ποτε θα σκασουν. Και που.
Και αν.

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

Ετ λαστ

Και γω εκει ψηλα να μονολογω καθε μερα το ιδιο: Δεν αντεχω αλλο, θα πηδηξω
και θα λυτρωθω απ'ολες τουτες τις ταπεινωσεις. Κι ειμαι δειλη, δειλη, που δεν το
κανω. Ωσπου ενα πρωι, 5 του Απριλη του '67 π.Χ. μασουλωντας το θλιβερο μου
σαντουιτς, ειπα: Και γιατι αφου εχω το κουραγιο να θελω να πεθανω , δε βρισκω τη
δυναμη να φυγω μια για παντα απο δω μεσα? Υπαρχουν παρα πολλα που μπορουν να
συμβουν πριν ενα αμετακλητο θανατο. Κι υστερα! Ο θαντος δε φευγει απο τη θεση
του...

Λιλη Ζωγραφου

Χαιρετε, φιλοι , γνωστοι, αγνωστοι και γνωστικοι. Λονγκ ταιμ, νο
σι που λενε, αλλα ειμαι εδω φορ ουανς εγκεν για να σας ανακοινωσω τα
καθεκαστα.

Η σ.λ.ε την κανει. Κατσε βρε, παλουκωσου, αμεσως σηκωθηκες να
φυγεις, ουρακοταγκε. Οταν λεω την κανει, εννοω οτι παραταει σχολη, σπιτι,
οικογενεια, πολη και φευγει για να ακολουθησει το μονο πραγμα που την εξιταρει
σ'αυτον τον κοσμο μετα το αρνακι φρικασε. Το δρομο.

Ναι φιλοι μου, οχι αλλη γκρινια και μεμψιμοιρια στο μπλογκ, οχι
αλλο ψυχικο τσιμπολογημα, οχι αλλη καταθλιψη, οχι αλλος αλκοολισμος. Η σ.λ.ε
ξερει τι θελει και αρνειται πια να συμβιβαζεται
με ενα τροπο ζωης που εκτος των αλλων την εχει
στειλει και καμποσες φορες στο νοσοκομειο.

Ετσι η σ .λ.ε πακεταρει το κοκκινο μπακπακ
της και συντομα κατηφοριζει. Οποιος ειναι στο δρομο
της και της εχει δωσει το τηλ του (και αυτη το
θυμαται),να την περιμενει.

(Αν καποιος εχει λογαριασμο στο couchsurfing θα θελα πολυ να μου
στειλει με μειλ το προφαιλ του. Μιλ μερσι!)

Αιντε αλανια, τα μελε!