Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

HIV και AIDS. Μηπως μας δουλευουν?




Διαβαζοντας το Ζενιθ Φεβρουαριου-Απριλιου επεσα σε μια συνεντευξη της Μαριας Παπαγιαννιδου, πρωην ασθενη του AIDS. Καλα διαβασατε. Πρωην. Αρχικα την προσοχη μου τραβηξε ο τιτλος του βιβλιου της "Αντιο AIDS", για το οποιο γινοταν λογος, και ειπα "Τι σκατα?". Διαβαζοντας τη συνεντευξη της εμεινα μαλακας αλλα δεν καταλαβα και πολλα και ετσι μπηκα και στο σαιτ της. Ειχα ακουσει για κατι κομπινες γυρω απο το AIDS αλλα ποτε δεν ενδιαφερθηκα και δεν ασχοληθηκα με το συγκεκριμενο ζητημα και γενικα με το θεμα AIDS. Οταν ομως διαβαζεις οτι δεν εχει αποδειχθει επιστημονικα οτι ο ιος HIV συνδεεται με το AIDS -αν θεωρησουμε πως υπαρχει ιος HIV, καθως δεν εχει απομονωθει- και πως το 94% των θανατων των ασθενων του AIDS (οπου AIDS δεν ειναι μια ασθενεια αλλα ενα συνολο γνωστων ασθενειων) προκληθηκαν απο το ΑΖΤ, ενα απιστευτα τοξικο φαρμακο που καταστρεφει ολοκληρες αλυσιδες DNA και που χορηγειται στους ασθενεις του AIDS και το οποιο κατασκευαζεται απο την ιδια εταιρεια που το '70 κατασκευαζε τα poppers, δεν μπορεις παρα να φρικαρεις και να θες να το πεις σ'ολους.

Το σαιτ της Μαριας Παπαγιαννιδου ειναι αυτο. Διαβαστε την ετικετα "Πως ξεκινησαν ολα" αλλα μετα απο απο το παρακατω λινκ.

εδω το λινκ που αναλυει την απατη του AIDS και τη φαρμα-καρτελ.


Αν και τα 2 κειμενα ειναι πολυ μεγαλα, πραγματικα αξιζει να τα διαβασετε.











Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Καλη φαση


Καποτε ειχα κανει ενα κολαζ που μεταξυ αλλων ειχε και μια φραση που ελεγε κατι φιλοσοφημενο οπως "Οταν βρεις το θαρρος να κανεις ενα μικρο βημα θα ακολουθησει ενα μεγαλυτερο". Τελικα η μαλακια ειχε δικιο. Δεν ανεβηκα στο γαμημενο το πλοιο, εμεινα εκει που ηθελα, ειμαι ακομα εκει και δεν το 'χω μετανιωσει καθολου. Και το να μη μετανιωνω εγω, ειναι πραγματι αξιοθαυμαστο. Βιωνω τοσο εντονα συναισθηματα και καταστασεις που εχει καθαρισει το μυαλο μου. Η ζωη εδω περα ειναι μια τεραστια ηλεκρικη σκουπα που ρουφαει ολη τη σκονη απο μεσα μου. Πολλη χαρα φιλε.

Καλα ειναι!






Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

0.4




Η ωρα ειναι 2:19 στις 4:15 φευγει το πλοιο και εγω ακομα δεν εχω αποφασισει αν θα επιβιβαστω ή οχι. Αν και ειμαι συνηθισμενη στα διλημματα, ή μαλλον στο να χω διλημματα, αυτη τη φορα θα μου ηταν πιο ευκολο να ξεσκατισω τη βασιλισσα ελισαβετ παρα να αποφασισω. Εχω ενα σφιξιμο στο στηθος το οποιο θελω να ξερασω και ενα ριγος ολουθε που αν και κατα πασα πιθανοτητα ειναι απο τα ξυδια, με γαμαει ακομα περισσοτερο. 2:33. Μολις γυρισε η Σ. και ο Α. και βαλαν στα τερματα σαι τρανς. Μ'αρεσει τρελα η σαι αλλα αυτη τη στιγμη το σφιξιμο προκαλει στην ψυχολογια μου περισσοτερα εφε απ'οσα ο γιου ρεκεν στα κομματια του. Τρεμω ολοκληρη απο το αγχος, θελω ειτε να κλαψω με λυγμους ειτε να ξεκωλωθω στο γελιο, οτιδηποτε για να νιωσω κατι ακραιο. Δεν ξερω αν φοβαμαι και τι φοβαμαι αν φοβαμαι και δεν ξερω τι πρεπει να πιστεψω. Εχω κουραστει απο την αναποφασιστηκοτητα μου και την αδρανεια που αυτη προκαλει και το μονο που θελω ειναι να ηρεμησω και να νιωσω γαληνη. Τι αναπνοες γιογκα εκανα, τι μπαλετο χορευα σαν το αρουγκανο σένα ξωκλησι, τι σκαρφαλωμα εριξα, τιποτα. Δεν μπορω να ηρεμησω αν δεν αποφασισω.

Ολη τη γαληνη που ενιωσα χθες στο κρεβατι του, οταν απο τη μια στιγμη στην αλλη μου εδιωξε το σφιξιμο, θα μου την ξεκωλιασει η επιστροφη, αν επιστρεψω.

Και νιωθω πως θα λιποθυμισω μολις σηκωθω. Και νιωθω πως το αγχος θα με καταβαλλει τοσο πολυ που θα παρανοησω και τοτε αυτα που κανω στα ενδοξα μεθυσια μου θα μοιαζουν με καρτ ποσταλ απο την ντιζνειλαντ.

Και δεν αντεχω αλλο.

2:48

Και η Σ. ειναι κοκκαλο και χορευει τρανς και γω θελω να την σηκωσω στον αερα και να χορεψω μαζι της.

Και δεν μπορω.




Κυριακή, 5 Απριλίου 2009

11880



-Θεση ταδε, πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Μηπως ξερετε ποτε εγινε η νυχτα των μακριων μαχαιριων και αν οντως λεγεται ετσι?
-Δεν υπαρχει καταχωρημενη αυτη η πληροφορια.
-Α.
Ο παοκ ποσο ηρθε?

-Θεση ταδε, πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Θα σας πω. Ξερετε αν εχει κανενα τρανς παρτυ σημερα στην Αθηνα?

-Θεση ταδε,πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Μπορειτε να μου πειτε αν αποχωρησε ο Δογης απο την αεκ? Γιατι εχω τον πατερα μου με καρδια.







Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

0.3





Πανω στους ωμους μου ισορροπει μια αδεια μπαλα -καποιοι το λεν κεφαλι- που με το ζορι γραφει αυτην την προταση. Ειναι πιο αδρανες απο και απο κεφαλι χουλιγκανου, πιο κενο και απο το πορτοφολι μου, πιο στεγνο και απο σαλιο χασικλη. Σαν να παθε ο εγκεφαλος καταθλιψη. Αν δε βρω το ον, μπορει να με καλωδιωσουν. Αν δε βρω το ον, μπορει να με κωλωδιωσω εγω.