Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

Ωπ

Τελικα ειναι η δεν ειναι τοσο απλο? να νιωθεις τα παντα τοσο πανοραμικα, τοσα απλα, τοσο απτα,τοσο ουσιαστικα και κατα τοσο βαση ανουσια που να το βρισκεις πολυ ανοητο το να τα περιγραψεις. να νιωθεις πως μπαινεις σε μια κατασταση περα απο αυτη που εισαι. πως μπαινεις σε μια διαδικασια να περιγραψεις αυτο που θεωρεις αυτονοητο. Αλλα αυτονοητο οχι με την εννοια της κυνικοτητας και του παντογνωτισμου αλλα με την βεβαιβοτητα που σου προκαλει το απειρο, με την αμφισβητηση που σου προκαλει η γνωση. να θεωρεις ολα αυτα που συμβαινουν στον ανθρωπο τοσο προβλεψιμα παρανοικα. Να μην λαμβανεις ολες αυτες τις πτυχες των ανθρωπων σαν προβλημα, σαν κατι που παρεκκλινει, γιατι αυτο που παρεκκλινει το φτιαξαμε εμεις. να γνωριζεις με καποιο τροπο οτι ολα αυτα που ζουμε και βιωνουμε δεν ειναι ουτε σωστα ουτε ασχημα απο μονα τους. ειναι πως θα το δεις. και εχουμε την ταση να απορροφομαστε απο τον εαυτο μας. να βλεπουμε μονο εμας ως μοναδα και να ξεχναμε οτι και για τον αλλο ετσι ειμαστε εν τελει. ολα αυτα τα συναισθηματα που μεσω της ανιαρης ζωης μας παμε να τα θαψουμε η να τα βγαλουμε καπως αλλιως καταπιεζοντας τα ο καθενας με τους δικους του φραγμους(τους φραγμους ομως οχι αυτους που εχει φτιαξει ο ιδιος μεσα απο μια εσωτερικη διαδικασια, μεσα απο το ζυγισμα πραγματικοτας, κοινωνιας, συναισθηματων και θελω,αλλα με τους φραγμους μεσα στους οποιους προσπαθει να στριμωχθει. σε φραγμους που προσπαθουν να χωρεσουν τοσο κοσμο) ειναι απλα διαδικασιες που δεν ειναι καθολου παραλογο να περναει ενας ανθρωπος και κακως προσπαθει να τις ερμηνευσει μονο με τα κοινωνικα κατασκευασματα. ισα ισα αυτο πιστευω πως ειναι το προβλημα μας. οτι δε μαθαινουμε οσο περναει ο καιρος. δε λαμβανουμε ουσιαστικη γνωση της παραγματικοτητας ξεκινωντας απο τα απλα και καταληγοντας στα συνθετα, οτι απλα ονομαζουμε και δινουμε λυσεις, κοιτωντας μονο το δεντρο και οχι το δασος.θαρρουμε πως ολα ειναι τετριμμενα γιατι δεν εχουμε προσπαθησει να τα ερμηνευσουμε καπως τελειως διαφορετικα. και με το διαφορετικα δεν εννοω μεσα στα ηδη υπαρχοντα πλαισια. γιατι τοτε μπαινει παλι σα μετρο συγκρισης το ιδιο πραγμα. ουτε για ακροτητες και αντιθεσεις μεσα στο ιδιο τετραγωνο. δεν ξερω βασικα για τι μιλαω. δεν εχω το πως αλλα εχω μαθει να σκεφτομαι οτι υπαρχουν πολλα πως. εχουμε πολυ αργους ρυθμους. δε γινεται να συγχρονιστουμε τοσοι ανθρωποι γιαυτο δεν μπορει να υπαρξει ενας 'καλυτερος' κοσμος. ποσα διαφορετικα πραγματα βλεπει ο καθενας, ποσες διαφορετικες εμπειριες ζει καθε δευτερολεπτο της ζωης του, ολα αυτα σε επηρεαζουν. ας μην πνιγομαστε σε μια κουταλια νερο. δε μ'αρεσει να κρινω. το θεωρω πολυ ευκολο. το προσεξα και στην τηλεοραση. μου φανηκε πως το εχουν παρακανει. και αυτο γιατι πιστευω πως ταυτιζουν το δυναμισμο με την κακια και την αλαζονεια με την υπεροχη. ο καθενας θεωρει τον εαυτο του καλυτερο, αλλα το θεμα ειναι, ειναι αυτος καλυτερος ουσιαστικα? προσπαθω να κρινω τον καθενα αναλογα με το περιβαλλον του και τις καταστασεις αν και σε μερικα θεματα, οπως ας πουμε για το πως ειναι γενικα ο πληθυσμος ενος μερους, χρησιμοποιω και γενικευμενες εκφρασεις. νιωθω σα να δικαιολογουμαι και μαλιστα με πολυ για τον πουτσο λογο. σαν να πρεπει να εξηγησω τα αυτονοητα. αναρχικος για μενα μπορει να ειναι καποιος που ειναι τελειως μονος του σε καμια βουνοκορφη ας πουμε. ειδαλλως θελωντας και μη βασιζεις, τον εαυτο σου σε καποιες αλλες διαδικασιες(εκτος αν παιρνετε απειρα ναρκωτικα, που και παλι καλα κανετε) ,οχι ασχημες ουτε καλες. και τα δυο. ολα. αυτο ειναιι . εκθετεις τον εαυτο σου σε μια αλλη πραγματικοτητα. αυτη της υπαρξης ενος αλλου πλασματος ιδιου αλλα τοσο ξενου. και μονο αυτο σου αλλαζει την ολη υπαρξη σου. οποτε. το ολα και το τιποτα. το ιδιο πραγμα. η αρχη και το τελος. ουρομπορος. γιαυτο δεν μπορω να γραψω για να επιστρεψω και σαυτο που ελεγα στην εβδομη σειρα(χα!). γιατι ολα μου φαινονται πιθανα.γιατι συμβαινουν ολα. αν μπω σε μια διαδικασια να περιγραψω ας πουμε κατι δε θα μπορω γιατι εκει που θα γραφω θα σκεφτομαι 'μα οχι υπαρχει και η αλλη πλευρα', ή 'και ομως μπορει να μην συμβαινει παντου αυτο και εφοσον ο καθενας σκεφτεται με διαφορετικο τροπο και εχει διαφορετικη αντιληψη του κοσμου ακομα και λογω φυσικης διαπλασης, δεν μπορω να τους εξαιρεσω ολους αλλα και τοτε δε θα μπορω να γραψω κατι συγκεκριμενο'. εκει ειναι που αποφασιζεις να μπεις σε ενα μονο τριπακι που τελικα πρεπει να συνδυαζει περισσοτερα γιατι αλλιως πνιγεσαι απο τις αλλες σου φυσικες αναγκες και ετσι προσπαθεις να κανεις τη συμπεριφορα σου, τη σκεψη σου , τη γνωση και ενα ενα το καθε πραγμα που σε χαρακτηριζει αλλα και που ουτε εσυ γνωριζεις γιατι καθε στιγμη χτιζονται και εξελισσονται, να συγκλινουν στα συναισθηματα σου και να ανταποκρινονται στο τωρα και αν το καταφερεις μπραβο, εχεις βρει την ισορροπια σου ( συμφωνα με τους τωρινους μου υπολογισμους γιατι σε λιγο μπορει να αλλαξω γνωμη.)

συνεχιζεται(ή οχι)

6 σχόλια:

ο αποτέτοιος είπε...

δηλαδή γάμησέ τα.

αυτοπροσώπος είπε...

Δεν σε βλέπω φιλικά

Sanity Loss Era είπε...

αλλα καθολου αφησε τα.

Σεισάχθεια είπε...

καλά επικοινωνείς με τον αφαλό σου??
γράφεις τέτοια κείμενα εν μέσω εξεταστικής περιόδου?
πως να τα διαβάσω η έρμη που έχω καεί απ τη βαρεμάρα και το(λέμε τώρα) διάβασμα?
ωραία πάντως. και καλώς μας ξανάρθες.
:-))

melancholic είπε...

χελ όου!
γράφεις αν είναι λύσιμο. Αλλιώς στα τέτοια σου.
οι λέξεις σε βάζουν στο τριπάκι, με την ψεύτικη σιγουριά τους. Αλλά όλα ρόλοι δεν είναι; Ή μήπως όχι;
σι γεια

Sanity Loss Era είπε...

ποια εξεσταστικη?? εγω 2 βδομαδες 3, ποσες ειναι τωρα, μονο ξυδια πινω. σαν να μαι διακοπες νιωθω! αυριο τελειωνω. δινω τα 2 τελευταια! οχι πως εχει καμια διαφορα απο τα 2 πρωτα!


μελανχολικ, ναι ρε συ αυτο κανουν γιατι παντα δειχνουν το συγκεκριμενο τα μπασταρδα, αχ πολυ μπερδεμα.

εσυ ο αυτοπροσωπος ποιος εισαι και του λογου σου?