Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Ποδια

ανεβηκε στο δεντροσπιτο της, καθισε μπροστα και εριξε τα ποδια της απ'την ακρη. τα τραβουσε η γη με το ζορι και ηταν προφανες. ηταν καθετα, αβουλα, σαν υπνωτισμενα. δε λυγιζαν και δεν κλαιγαν. ηταν σαν μμμμμμ αθωα? ισως και αθωα. σαν να μην ειχαν επιγνωση του τι τα τραβαει αλλα σαν να μη τα νοιαζε ταυτοχρονα. ηταν στραμμενα σχεδον καταναγκαστικα προς το εδαφος, με μια αφελεια προκλητικη, με μια αγνοτητα ερεθιστικη. σχεδον στεναχωριοσουν με τους φυσικους νομους μολις εβλεπες τα ποδια της. ηθελες να σπρωξεις τη γαμπα της με το δαχτυλο σου για να δεις αν αναπνεουν ή αν απλα ηταν βυθισμενα σε κατι που εσυ δεν καταλαβαινες. στην ανεμελια. που και που τα εβλεπες να τριβουν το ενα τ'αλλο, να τεντωνονται τα δαχτυλα, να κουνιουνται μπρος και πισω απο το γονατο και κατω, ενω τα μπουτια ηταν ακουμπισμενα ατσαλα πανω στο ξυλο. και θυμωνες. θυμωνες που περνουσε καλα. αυτη η προσωπικη και ασυνειδητη χαρα σου προκαλουσε οργη. οργη που ειναι κατι εξω απο εσενα αυτα τα ποδια. οργη που εσυ καθοσουν σταυροποδι τοσο καιρο και δεν ειχες τριψει ουτε μια φορα τα δαχτυλα σου αναμεσα στην κουβερτα. κανεις δε σου πε οτι γινεται και σενα δεν πηγε ποτε ο νους σου. και τωρα εξοργιζοσουν. εξοργιζοσουν που καποιος ευχαριστιοταν με τον εαυτο του. θυμωνες που εβλεπες τοσο βαθια μεσα τους.που το βλεμμα σου τρυπωνε το δερμα της και ετρεχε μεχρι το μυαλο της και ενιωθες αυτο που δεν μπορουσες να ανεχτεις. την επιγνωση του αλλου οτι υπαρχει και αναπνεει και το γουσταρει. που υπαρχει μεσα απο τις δικες τις κινησεις και χωρις εσενα. εξοργιζοσουν με αυτες τις μικρες κινησεις που σου θυμιζαν οτι υπαρχει εαυτος και εκτος απο σενα. που υπαρχει κατι που δεν ειναι δικο σου και δεν μπορεις να το κανεις δικο σου. σκεφτηκες οτι παντα προσπαθουσες να χωρεσεις καπου αυτο που ξερεις, χωρις να το ανακαλυπτεις. περιμενες παντα να χωρεσεις σενα περιβαλλον και δε δημιουργουσες το δικο σου. και τωρα ησουν εξοργισμενος. κακο του κεφαλιου σου. να ξεθυμανεις.

6 σχόλια:

aerostatik είπε...

που χάθηκες ρε sanitas ?

ο αποτέτοιος είπε...

αυτή η ερεθιστική αγνότητα κάτι μου έκανε..

(και μη μου πείτε να πάω να ξεθυμάνω..)

Stilvi είπε...

αι στο διάολο μας κάβλωσες πρωί πρωί!!

melancholic είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
melancholic είπε...

δεν υπάρχει κάτι από τους άλλους που να μας ανήκει (ούτε και οι σκέψεις τους)

Sanity Loss Era είπε...

αεροστατο,

σε ενα λιβαδι απο συννεφα και τριμμενη σοκολατα.

αποτετοιε,

τοτε να πατε να γαμηθειτε. (με την καλη εννοια).

στιλβη,

ομοιως με τον αποπανω αποτετοιο.

μελανχολικ,

ναι. συμφωνω.