Ρακενδυτες Σκεψεις Ενος Αερικου Τυλιγμενες σε Sanitas-Sanitas

χρονος

2010-10-13T20:08:00.005+03:00

οι γνωσεις παλιωνουν και ο καιρος ξεχναει και ξεχνιεται. τον υπαρχουμε για να μας κερναει πραγματικοτητες, να τις σουρωνει με αισθησεις και υστερα να τις πακεταρει και να τις αποστελει με λογικη. και η ρουτινα, αυτη που μαθαινουμε και στα σκυλια μας, το προγραμμα, το ρολοι, βιολογικο ή μη να δημιουργειται με, μεσω και μαζι με εμας για να προσφερει γη να πατησουμε, εδαφος να δημιουργησουμε. γινεται ο σκοπος μας και η υπαρξη μας. ειναι αστεια η υπαρξη μας. ειναι αστειο να βλεπεις τι σκαρφιζεται ο καθενας για την υπαρξη του. το πως την αντιλαμβανεται. τι ματια εχει επιλεξει να φοραει ή μηπως ακομα τον φορανε αυτα? και ειναι αστειο οταν καποιος ετσι ξαφνικα μεσα σε δευτερολεπτα τιναχτει εξω απο το γυρω του, σταθει και κοιταξει αυτο που εχει μπροστα του και αυτους που εχει πισω του. και να γινεται αυτοματα θεατης μιας παραστασης. μιας θεατρινιστικης αναπαραστασης του εξελισεσθαι του καθενος και να αντιλαμβανεται το χρονο των αλλων ανθρωπων και να απορει .ο χρονος . ο χρονος ειναι οι αποφασεις που παιρνουμε , ειναι ολο το συνοθυλευμα των πραγματων που ειμαστε, θελουμε να γινουμε, σκεφτομαστε οτι ειμαστε, μισουμε να ειμαστε, ειναι αυτα που κανουμε και αυτα που δεν κανουμε καθε στιγμη. ειναι η αυρα που εχουμε επιλεξει- ή οχι -να εκπεμπουμε και να λαμβανουμε σε καθε φαση μας. ο αορατος ευεργετης και καταστροφεας. ο γερος που ειναι ταυτοχρονα νεος. το νερο, οι υδρατμοι και ο παγος. μια αορατη σκια, μια εννοια, μια προκαταληψη, ενα τιποτα , το ολα. ο χρονος ειναι η καταρα που επιλεξαμε να αγαπαμε για να αποφυγουμε την ασυνενοησια και τη συγχυση. ο χρονος που πανω του εχουν καταγραφει ολοι οι καιροι, που το σωμα του υπαρχει με τη μορφη ιστοριων, ψυχων, ονοματων, που ειναι γεματο απο απειρους ανθρωπους σε απειρα μερη για απειρα εκατοστα του δευτερολεπτου.που υπαρχει και οταν δεν υπαρχει. ο χρονος ειναι τα παντα. ενα πεζοδρομιο, ο αερας, ενα αυτοκινητο, ενας ανθρωπος, μια γλαστρα, μια εκδρομη, ενα φαναρι, μια οδοντοστοιχια, μια μαργαριτα, ενα λιονταρι. και ειναι αυτος που δινει και του δινεται χαρακτηρας και υποσταση σε και απο καθετι που υπαρχει μεσα στα πεδια μας, μεσα στην υπαρξη μας, στο εγω μας. υπαρχει ακομα και σε ο,τι υπαρχει μονο στη φαντασια. γιατι ο χρονος ειναι φαντασια. η φαντασια του καθενος ξεχωριστα.
αλλα αλλο ηθελα να πω.

βαρυτητα ΙΙ

2010-05-05T23:24:00.005+03:00

ηταν να γινει ενα και καταληξανε δυο. στο τελος εγινε κατανοητο οτι απο την αρχη προοριζοταν απο και για πολλους. γεννηθηκα με το δαχτυλο στην πριζα. αυτο δεν ειναι κακο. το κακο ειναι συνηθισα την ταση. σαν να παθαινα διαδοχικα ηλεκτροσοκ για δηθεν αρρωστιες και απλα να περιμενα το επομενο. πως μετριεται η επιεικια? νιωθω πως δεν μπορω να κανω τιποτα αν δεν εχω μετρο συγκρισης. υπαρχει η αναγκη για παυση. να παψει να υπαρχει συνεχεια. να μπορεις να σηκωσεις το κεφαλι σου και να ξεφυσηξεις. το γραψιμο δεν ειναι λυση. δεν ειναι καν αληθινη εκτονωση. ειναι μια δηθεν διεξοδος. η πραγματικοτητα υπαρχει στις πραξεις. ισως το γραψιμο σε βοηθαει να βαλεις μερικα πραγματα στη σειρα. ισως να ναι ενας καλος τροπος οργανωσης. σα να λες δυνατα αυτο που σκεφτεσαι. ισως μεθαυριο να αλλαξω γνωμη και αυτο ειναι που με τρελαινει.
σημερα σκεφτηκα οτι υπαρχουν οι ανθρωποι που δεν αποδεχονται κατι περα απο τα παθη τους. ορνια και κυκνοι στο ιδιο κλουβι απορροφημενα,αφημενα και παντα κρεμασμενα απο μια αορατη κλωστη που ομως κρατανε με μανια. και οι ανθρωποι που ξερουν πως να ελισσονται. και τρεχουν σε παρανοησεις, σε μαγνητικα πεδια που μονο αυτοι βλεπουν σαν τα πουλια. και υπαρχουν τυποι που συνδυαζουν και τα 2. περνανε καλα και καταφερνουν αυτο που θελουν.
σκεφτομαι πολλα ενδεχομενα και πολλες αντιθεσεις πολυ γρηγορα. αυτο ειναι το προβλημα.
καταληγω στα ακρα σκεφτομενη οτι πρεπει να κρατηθω στη μεση.
η απαξιωση των παντων σε κανει να θελεις να τα κυνηγας. εφοσον ολα ειναι ιδια ή περιπου και απλα διαλεγεις τοτε δεν εχεις μετρο συγκρισης .ισως να κοιταω τα ακρα για να μην αντικρυσω την αληθεια.
ισως να ειναι ολα φυσιολογικα και εγω απλα να νομιζω οτι κατι εγινε.
ειναι πολυ ευκολο να ποκτησεις εμμονες. και για καποιους ανθρωπους μοιαζει απλα πως ετσι ειναι.λες αυτο που καταληγουμε να ειναι αυτο που αποφευγαμε ενω θελαμε αλλα με εναν αλλο τροπο?
δεν μπορω να συγχρονιστω.
οι λεξεις. γιατι χρειαζεται καθε φορα να υπονοεις δυο πραγματα-τουλαχιστον- σε μια λεξη? να θες να χρησιμοποιησεις την αρχικη εννοια μιας λεξης και για καποιον λογο να χρειαζεται να την μετριασεις καπως αλλιως.αν θες να αποφυγεις τις επεξηγησεις ή απλα να φανεις το οτιδηποτε.
ολοι νομιζουμε.
νομισματα.

βαρυτητα

2010-05-05T19:28:00.002+03:00

σκονταψαμε στο τζαμι της οικειοτητας. παιξαμε λαθος νουμερα στο τζοκερ μα λαθος εκανε και το μηχανημα και μας κερασε καποια κερματα. φυσηξα λιγο απο το ειναι μου στον αερα να δω ως που μυριζει, να δω αν ταιριαζει στο γελιο σας. η ζητηση προσαρμοζεται στην προσφορα. ας κανουμε ανατομια της σκεψης μας, ας δεσουμε τα ποδια μας να περπαταμε σαν κουτσοι. ποσο ανυποφορο ειναι το βαρος του να ξερεις. ποσο καθηλωμενη ειμαι στη συνηθεια μου. πως η ρουτινα μας τρωει την ανατρεπτικοτητα. ποσο εγωιστικα αναρχικα σκεφτομαστε ολοι για την παρτη μας. πως να εντρυφησω στο εμας χωρις να μπορω να βασισω το εγω. ποσο η σκεψη αχορταγα απωθει και ταυτοχρονα ελκυει την πραξη. ποσο θελω να γραψω.

ποταμι

2010-03-26T13:35:00.002+02:00

Το ποταμι δεν κοιμαται. ειναι σε συνεχη επαγρυπνηση, καταρασμενο να παρακολουθει την καθε αλλαγη που συντελειται στο ιδιο απο το ιδιο και απο τους αλλους. ενω καθε στιγμη κυλαει και το νιωθει, δεν μπορει να σταθει σε ενα πριν, ενα τωρα ή ενα μετα. βρισκεται διαρκως σε καθε σταγονα του, σε καθε πτυχη του χρονου, σε ολες τις διαστασεις και ταυτοχρονα σε μια αοριστια. ωσπου με τον καιρο γινεται παρατηρητης της διαρκους αλλαγης του, χωρις να ειναι σιγουρο αν παραλληλα τηρει και τα καθηκοντα ενος ποταμου. γιατι ενω αντιλαμβανεται το καθε ερεθισμα, δε δυναται να ανταποκριθει σε αυτο εξαιτιας της ιδιας του της ορμης. και πως αλλωστε, αφου δεν ειναι σταθερο, στερεο και συγκεκριμενο. αλλα κινειται.

σκονη

2010-03-19T21:43:00.003+02:00

βουαλα. η σκονη ρημαξε με το διακριτικο της θρασος ακομα και τους τερμιτες. πως τα καταφερνει. ειναι υπουλη. να τι ειναι. υπουλη. σαν και το ουζο. αλλα στο πιο ησυχο.
στο πολυ πιο ησυχο. αλλα ειναι τοσο παραλογα λογικο να ερχεται που κατανταει αποκρουστικο. σου λεει, φιλος δεν καθαρισες, λουσου το τωρα. κ ετσι μαζευεται ησυχα ησυχα, ρε πολυ ησυχα, σχεδον δεν την αισθανεσαι αν δεν εχεις αλεργια ή αν εχεις παθει ανοσια και μεχρι να πεις κουραμπιεδοσκονη εχει κανει την κατασταση αποπνικτικη και αφορητη και μετα το πρωτο φταρνισμα τσουπ σκαει και το μπουκωμα. τετοιο μπουκωμα που να θελεις να βαλεις τα κλαματα. να ουρλιαξεις, φυγε γαμημενη, φυγε, φυγε, φυγε, φυγε διαολε. αν η σκονη καλυψει τα επιπλα, θα καλυψει και το στομα σου, τα χερια σου, το σωμα σου και στο τελος την ψυχη σου. και θα γινουν ολα θαμπα και δυσδιακριτα. θολα νερα, θολα μυαλα, θολες συνειδησεις και θολες επιλογες. και οι επιλογες που δεν εχουν περαστει με αζαξ σου κρυβουν τον ηλιο και κανουν το κεφαλι σου σκοτεινο και σκιερο. η σκονη δε σεβεται τιποτα. δε σεβεται την αναγκη σου να αναπνευσεις. δεν εκτιμαει τους ρυθμους της καρδιας σου. δεν αστειευεται βρε παιδι μου. και,,, δεν ξερω για σενα αλλα εμενα αυτοι που δεν αστειευονται καθολου δε μου αρεσουν.

με λιγο ηλιο και βουνο

2010-03-03T13:12:00.003+02:00

σαν κοραλια που ξεγελανε, αλλα και συγκαλυπτουν, σαν δαιμονισμενα κρασια, ετοιμα να εκραγουν απο την ιδια τους τη σοφια, σαν ελικοπτερα που δεν μπορουν να σταματησουν να ακουν τον εαυτο τους, σαν νυχτεριδες που εχουν κοινο κωδικα επικοινωνιας. σαν να μπηκε η λιακαδα στις πτυχες που σε τσιμπολογανε και αγνοεις. σαν να κερασε ο ουρανος σφηνακια και να γεμισε η σκηνη ασφοδελους. σαν να επινοηθηκε το πιο υπεροχο πραγμα και να μην αρκουσε. σαν να μην υπαρχει τελικη πιστα και αυτη να ειναι η τιμωρια του ορειβατη. αλλος ανεβαινει με λιφτ και αλλος πλαγιαστα σαν τον καβουρα. αλλα τελικη πιστα δεν υπαρχει.ισως αυτο που σκοτωσε η περιεργεια να ειναι η ασυνειδητοτητα. ισως προσπαθωντας να το παιξει εξυπνη, μεταμορφωθηκε, τυλιχτηκε, λυθηκε, εφαγε, ξερασε και ενα σωρο αλλα ρηματα ωστε ξεχασε τι ειχε ρωτησει. δεν θα υπαρξει θα, αν δεν υπαρξει πριν. πριν, τωρα , κατι. οι ανθρωποι ειναι ικανοι να σκεφτουν πολυ, πολυ τρελα πραγματα αλλα δεν υπαρχουν λεξεις. και ειναι λογικο και επομενο.

Ματια

2010-02-14T21:56:00.003+02:00

ειμαστε πολυ εθισμενοι στο παρον. προσπαθουμε να κρατηθουμε απο πραγματα για να θυμομαστε οτι ειμαστε ζωντανοι. δημιουργουμε ενδιαφεροντα και χαρακτηρες για να χαλαρωσουμε απο τη ζωη. φοβομαστε να αναλαβουμε τη ζωη μας και την αναβαλουμε για οταν θα χουμε χρονο. ωρες ωρες θυμωνω. θελω να φωναξω οτι ολοι μου φταινε. νιωθω ολο το παραλογο που με αποτελει και σε αποτελει να με στραγγαλιζει. σα λαγος που τρεχει αναμεσα σε σφαιρες. σαν πουτανα αναμεσα σε νταβατζηδες. παιρνουμε πολυ σοβαρα εννοιες που εμεις φτιαξαμε και δε δινουμε βαση σ'αυτες που προυπηρχαν, υπαρχουν και θα υπαρχουν. οι εννοιες ουτως η αλλως υπαρχουν. τα αισθηματα του ανθρωπου δε σταματουν να ειναι τα ιδια. αλλαζει ο τροπος που εκφραζονται και ο λογος που τα γεννα. δε θα ανακαλυψω εγω την αμερικη. ουτε μπορω να ακυρωσω την ιστορια. οι ανθρωποι χρειαζονται μια βαση να βασισουν τη βαση τους. χρειαζονται συμπερασματα. δεν μπορουν να δεχτουν οτι το ενα συμπερασμα οδηγει στο αλλο. απο τη μια μου φαινεται τοσο δελεαστικο να ριξω ολο το φταιξιμο στους αλλους. απο την αλλη, εγω σε τι διαφερω? και δε μιλαω για τα ηδη υπαρχοντα πλαισια. ξερω οτι διαφερω στο οτι χαμογελαω. ακομα και η ευτυχια ειναι στρατηγικη. ισως ο ανθρωπος να μην αντεχει την παραδοχη οτι ολα ειναι στιγμιαια και ταυτοχρονα αιωνια. οτι ο καθενας επηρεαζει τον αλλο ανεπανορθωτα και για παντα. ισως αυτο να μας κανει ανεξελεκτους. μια αισθηση οτι καποιον πρεπει να εκδικηθεις. αλλα δεν μπορω. δεν μπορω να εκδικηθω κανεναν. ακομα και η καλοσυνη μπορει να αποτελεσει ανασταλτικο παραγοντα.

ισως να παραεχουμε εμπιστοσυνη στον αμφιβληστροειδη μας.

δεν ξερω τιποτα.

Κατι εγινε

2010-02-13T19:12:00.010+02:00

το αμφιλεγομενο πριν

και το εκκωφαντικο μετα

η αισθηση οτι ο χρονος μολυνεται, οτι αυτο που δεν μπορουμε να διακρινουμε

και που

κανει τσουληθρα στις νηστικες συνειδησεις των τερμιτων του εγκεφαλου μας

δεν ειναι εχθρος αλλα εμεις.

ισως να πρεπει να χανομαστε. ισως να μην αντεχουν ολοι τις απαιτησεις του τωρα.
ή τις εκδοχες.

ισως ο φοβος να μας κανει παραλογους. αυτη η οργη του σημερα.
υποτιθεται γιναμε ανθρωποι για να μη φοβομαστε τα αγρια θηρια και γιναμε οι ιδιοι τυρρανοσαυροι. και φοβομαστε ο ενας τον αλλο σαν βλακες.

ισως να οδηγουμαστε πισω. σε ενα πολυ πρωταρχικο συναισθημα. στο φοβο. οχι στην υγιη ανησυχια. στο φοβο που ακυρωνει τη φαντασια, την περιεργεια, τη δημιουργια, την εκτονωση. ισως να ειμαστε θυμωμενοι με τον εαυτο μας.

φαινομαστε αστειοι απο ψηλα. και απο χαμηλα ειμαστε σαν θηρια. εξω απ'το χορο πολλα τραγουδια λεγονται. μεσα πρεπει να χορεψεις. να χορεψεις οχι σε ηλιθιους, ανιαρους, ανοστους, ανεραστους ρυθμους που σε ωθουν στην μετριοτητα. να χορεψεις εξαλλα, επικινδυνα, γελοια, ακαταμαχητα. για να εκτονωθεις. για να βγαλεις απο πανω σου ολον τον αρνητισμο της αλογης λογικης. για να δωσεις πνοη σε καθε σημειο του σωματος σου και να το αφησεις να υπαρξει.
να υπαρξει εκει που υπαρχουν τα σωματα.
οπου και αν ειναι αυτο, ο,τι και αν ειναι αυτο.

Ποδια

2010-02-10T15:50:00.004+02:00

ανεβηκε στο δεντροσπιτο της, καθισε μπροστα και εριξε τα ποδια της απ'την ακρη. τα τραβουσε η γη με το ζορι και ηταν προφανες. ηταν καθετα, αβουλα, σαν υπνωτισμενα. δε λυγιζαν και δεν κλαιγαν. ηταν σαν μμμμμμ αθωα? ισως και αθωα. σαν να μην ειχαν επιγνωση του τι τα τραβαει αλλα σαν να μη τα νοιαζε ταυτοχρονα. ηταν στραμμενα σχεδον καταναγκαστικα προς το εδαφος, με μια αφελεια προκλητικη, με μια αγνοτητα ερεθιστικη. σχεδον στεναχωριοσουν με τους φυσικους νομους μολις εβλεπες τα ποδια της. ηθελες να σπρωξεις τη γαμπα της με το δαχτυλο σου για να δεις αν αναπνεουν ή αν απλα ηταν βυθισμενα σε κατι που εσυ δεν καταλαβαινες. στην ανεμελια. που και που τα εβλεπες να τριβουν το ενα τ'αλλο, να τεντωνονται τα δαχτυλα, να κουνιουνται μπρος και πισω απο το γονατο και κατω, ενω τα μπουτια ηταν ακουμπισμενα ατσαλα πανω στο ξυλο. και θυμωνες. θυμωνες που περνουσε καλα. αυτη η προσωπικη και ασυνειδητη χαρα σου προκαλουσε οργη. οργη που ειναι κατι εξω απο εσενα αυτα τα ποδια. οργη που εσυ καθοσουν σταυροποδι τοσο καιρο και δεν ειχες τριψει ουτε μια φορα τα δαχτυλα σου αναμεσα στην κουβερτα. κανεις δε σου πε οτι γινεται και σενα δεν πηγε ποτε ο νους σου. και τωρα εξοργιζοσουν. εξοργιζοσουν που καποιος ευχαριστιοταν με τον εαυτο του. θυμωνες που εβλεπες τοσο βαθια μεσα τους.που το βλεμμα σου τρυπωνε το δερμα της και ετρεχε μεχρι το μυαλο της και ενιωθες αυτο που δεν μπορουσες να ανεχτεις. την επιγνωση του αλλου οτι υπαρχει και αναπνεει και το γουσταρει. που υπαρχει μεσα απο τις δικες τις κινησεις και χωρις εσενα. εξοργιζοσουν με αυτες τις μικρες κινησεις που σου θυμιζαν οτι υπαρχει εαυτος και εκτος απο σενα. που υπαρχει κατι που δεν ειναι δικο σου και δεν μπορεις να το κανεις δικο σου. σκεφτηκες οτι παντα προσπαθουσες να χωρεσεις καπου αυτο που ξερεις, χωρις να το ανακαλυπτεις. περιμενες παντα να χωρεσεις σενα περιβαλλον και δε δημιουργουσες το δικο σου. και τωρα ησουν εξοργισμενος. κακο του κεφαλιου σου. να ξεθυμανεις.

Ωπ

2010-02-07T12:02:00.005+02:00

Τελικα ειναι η δεν ειναι τοσο απλο? να νιωθεις τα παντα τοσο πανοραμικα, τοσα απλα, τοσο απτα,τοσο ουσιαστικα και κατα τοσο βαση ανουσια που να το βρισκεις πολυ ανοητο το να τα περιγραψεις. να νιωθεις πως μπαινεις σε μια κατασταση περα απο αυτη που εισαι. πως μπαινεις σε μια διαδικασια να περιγραψεις αυτο που θεωρεις αυτονοητο. Αλλα αυτονοητο οχι με την εννοια της κυνικοτητας και του παντογνωτισμου αλλα με την βεβαιβοτητα που σου προκαλει το απειρο, με την αμφισβητηση που σου προκαλει η γνωση. να θεωρεις ολα αυτα που συμβαινουν στον ανθρωπο τοσο προβλεψιμα παρανοικα. Να μην λαμβανεις ολες αυτες τις πτυχες των ανθρωπων σαν προβλημα, σαν κατι που παρεκκλινει, γιατι αυτο που παρεκκλινει το φτιαξαμε εμεις. να γνωριζεις με καποιο τροπο οτι ολα αυτα που ζουμε και βιωνουμε δεν ειναι ουτε σωστα ουτε ασχημα απο μονα τους. ειναι πως θα το δεις. και εχουμε την ταση να απορροφομαστε απο τον εαυτο μας. να βλεπουμε μονο εμας ως μοναδα και να ξεχναμε οτι και για τον αλλο ετσι ειμαστε εν τελει. ολα αυτα τα συναισθηματα που μεσω της ανιαρης ζωης μας παμε να τα θαψουμε η να τα βγαλουμε καπως αλλιως καταπιεζοντας τα ο καθενας με τους δικους του φραγμους(τους φραγμους ομως οχι αυτους που εχει φτιαξει ο ιδιος μεσα απο μια εσωτερικη διαδικασια, μεσα απο το ζυγισμα πραγματικοτας, κοινωνιας, συναισθηματων και θελω,αλλα με τους φραγμους μεσα στους οποιους προσπαθει να στριμωχθει. σε φραγμους που προσπαθουν να χωρεσουν τοσο κοσμο) ειναι απλα διαδικασιες που δεν ειναι καθολου παραλογο να περναει ενας ανθρωπος και κακως προσπαθει να τις ερμηνευσει μονο με τα κοινωνικα κατασκευασματα. ισα ισα αυτο πιστευω πως ειναι το προβλημα μας. οτι δε μαθαινουμε οσο περναει ο καιρος. δε λαμβανουμε ουσιαστικη γνωση της παραγματικοτητας ξεκινωντας απο τα απλα και καταληγοντας στα συνθετα, οτι απλα ονομαζουμε και δινουμε λυσεις, κοιτωντας μονο το δεντρο και οχι το δασος.θαρρουμε πως ολα ειναι τετριμμενα γιατι δεν εχουμε προσπαθησει να τα ερμηνευσουμε καπως τελειως διαφορετικα. και με το διαφορετικα δεν εννοω μεσα στα ηδη υπαρχοντα πλαισια. γιατι τοτε μπαινει παλι σα μετρο συγκρισης το ιδιο πραγμα. ουτε για ακροτητες και αντιθεσεις μεσα στο ιδιο τετραγωνο. δεν ξερω βασικα για τι μιλαω. δεν εχω το πως αλλα εχω μαθει να σκεφτομαι οτι υπαρχουν πολλα πως. εχουμε πολυ αργους ρυθμους. δε γινεται να συγχρονιστουμε τοσοι ανθρωποι γιαυτο δεν μπορει να υπαρξει ενας 'καλυτερος' κοσμος. ποσα διαφορετικα πραγματα βλεπει ο καθενας, ποσες διαφορετικες εμπειριες ζει καθε δευτερολεπτο της ζωης του, ολα αυτα σε επηρεαζουν. ας μην πνιγομαστε σε μια κουταλια νερο. δε μ'αρεσει να κρινω. το θεωρω πολυ ευκολο. το προσεξα και στην τηλεοραση. μου φανηκε πως το εχουν παρακανει. και αυτο γιατι πιστευω πως ταυτιζουν το δυναμισμο με την κακια και την αλαζονεια με την υπεροχη. ο καθενας θεωρει τον εαυτο του καλυτερο, αλλα το θεμα ειναι, ειναι αυτος καλυτερος ουσιαστικα? προσπαθω να κρινω τον καθενα αναλογα με το περιβαλλον του και τις καταστασεις αν και σε μερικα θεματα, οπως ας πουμε για το πως ειναι γενικα ο πληθυσμος ενος μερους, χρησιμοποιω και γενικευμενες εκφρασεις. νιωθω σα να δικαιολογουμαι και μαλιστα με πολυ για τον πουτσο λογο. σαν να πρεπει να εξηγησω τα αυτονοητα. αναρχικος για μενα μπορει να ειναι καποιος που ειναι τελειως μονος του σε καμια βουνοκορφη ας πουμε. ειδαλλως θελωντας και μη βασιζεις, τον εαυτο σου σε καποιες αλλες διαδικασιες(εκτος αν παιρνετε απειρα ναρκωτικα, που και παλι καλα κανετε) ,οχι ασχημες ουτε καλες. και τα δυο. ολα. αυτο ειναιι . εκθετεις τον εαυτο σου σε μια αλλη πραγματικοτητα. αυτη της υπαρξης ενος αλλου πλασματος ιδιου αλλα τοσο ξενου. και μονο αυτο σου αλλαζει την ολη υπαρξη σου. οποτε. το ολα και το τιποτα. το ιδιο πραγμα. η αρχη και το τελος. ουρομπορος. γιαυτο δεν μπορω να γραψω για να επιστρεψω και σαυτο που ελεγα στην εβδομη σειρα(χα!). γιατι ολα μου φαινονται πιθανα.γιατι συμβαινουν ολα. αν μπω σε μια διαδικασια να περιγραψω ας πουμε κατι δε θα μπορω γιατι εκει που θα γραφω θα σκεφτομαι 'μα οχι υπαρχει και η αλλη πλευρα', ή 'και ομως μπορει να μην συμβαινει παντου αυτο και εφοσον ο καθενας σκεφτεται με διαφορετικο τροπο και εχει διαφορετικη αντιληψη του κοσμου ακομα και λογω φυσικης διαπλασης, δεν μπορω να τους εξαιρεσω ολους αλλα και τοτε δε θα μπορω να γραψω κατι συγκεκριμενο'. εκει ειναι που αποφασιζεις να μπεις σε ενα μονο τριπακι που τελικα πρεπει να συνδυαζει περισσοτερα γιατι αλλιως πνιγεσαι απο τις αλλες σου φυσικες αναγκες και ετσι προσπαθεις να κανεις τη συμπεριφορα σου, τη σκεψη σου , τη γνωση και ενα ενα το καθε πραγμα που σε χαρακτηριζει αλλα και που ουτε εσυ γνωριζεις γιατι καθε στιγμη χτιζονται και εξελισσονται, να συγκλινουν στα συναισθηματα σου και να ανταποκρινονται στο τωρα και αν το καταφερεις μπραβο, εχεις βρει την ισορροπια σου ( συμφωνα με τους τωρινους μου υπολογισμους γιατι σε λιγο μπορει να αλλαξω γνωμη.)

συνεχιζεται(ή οχι)

Aaall right

2009-11-04T18:38:00.001+02:00

Silly Olympics

2009-10-26T13:38:00.001+02:00

Monty Python

Το ιπταμενο πτηνο

2009-10-13T11:50:00.004+03:00

Καλημερα το πρωι, καλημερα και το βραδυ, καλημερα γενικως.

Χθες βγηκα(φςςςς, πςςςς, ωω, κλαπ, κλαπ, κλπ). Οχι το λεω γιατι ειχα πολυ καιρο να βγω, εννοω να βγω σε μπαρ κανονικα οχι σε πλατειες και μουφοπαρτυ, να πληρωσω και τα κερατιατικα μου σε σφηνακια(αλιμονο, για ενα κεφαλι ζουμε), να κερασω τον κοσμο τσιγαρα(αλλουνου), να παραπατησω σε λοιπους θαμωνες κανα δυο, τρεις, πεντεξι φορες(ω συγγνωμη, σας λερωσα, παρδον, ενα σφηνακι να το πιουμε?), να κερασω μπαφο τον ιδιοκτητη του μαγαζιου χωρις να ξερω οτι ειναι ο ιδιοκτητης και γενικοτερα να δημιουργησω μια πολυ ανετη ατμοσφαιρα(για την παρτη μου) και μια πολυ στεναχωρη για το πορτοφολι μου, αλλα αυτο ειπαμε δε μας ενδιαφερει, στον πουτσο μας λουλουδια, ε? Ναι.Πιο πριν τα πιναμε σ'ενα κρητικο στεκι, ουζο ηπια, ναι κωλοτρυπιδι εγινα, καλα το καταλαβατε, δεν πειραζει, καλα ηταν. Αυτο ειναι το καλο αμα εχεις να πιεις πολυ καιρο ξυδια. Σου τα σκανε, τσαααακ απο το δευτερο(τριτο) ποτηρι και ευφραινεται η καρδια σου μαζι και το κεφαλι σου. Ειδικα το κεφαλι σου. Καλημερα λοιπον, σαν τα χιονια, σαν τα πιονα, σαν αφιονισμενα πριονια, σαν λιονταρι που ναι λιωμα, σαν βγεις στον πηγαιμο για την Ιθακη να ευχεσαι να ναι μακρυς ο δρομος.

Εν τω μεταξυ καθε φορα που παω στην επιλογη "Νεα καρτελα" στον μοτζιλα(μεγαλη η χαρη του) φανταζομαι τον γκουγκλ, το ιπταμενο πτηνο, ντυμενο χοφμαν να μοιραζει καρτελες ελεσντι. Βγηκε και ο ηλιος μεσα απο τα συννεφα, σαν κυνηγημενη νυμφη, σαν τον αλεξη πισω απο τις λεξεις, να τος, αλεεξηηη ουυυ. Ξανα συννεφια, εν πειραζει, αΝγχος μεδεν, ολα καλα. Εχθες συνειδητοποιησα οτι βαρεθηκα (κουραστηκα) να ειμαι θυμωμενη με τους ανθρωποι (συριανη γραμματικη). Θελω να πω, με το να εξοργιζομαι συνεχεια μολις τους βλεπω και να τους θεωρω ολους ηλιθιους ψωλοκοπανους, απλα συγχυζομαι χωρις λογο (τζαμπα κα το κεφαλι). Εκανα και κατι σκεψεις εκει, αυτοσυγκεντρωσεις, αυτοκριτικες τετχοια πραματα και κατεληξα οτι υπαρχουν τοσοι πολλοι ανθρωποι(παμπολλοι μαλακα) που σημαινει πααααρα πολλη βλακεια (βλακεια διαφορετικη απο τη δικη μου, γιαυτο και κατακριτεα) και αρα πολυ οργη--------->Τς τς τς τς. Κατεληξα οτι θελω να αποφευγω να τους φτασω στις απαιτησεις μου(σλε ε τρε εκλεκτικ,ουι) και να κανω μια προσπαθεια να τους δω στα δικα τους πλαισια και αρα να τους κρινω με αλλο ματι. Κοιτα, κανονικα ολο αυτο ειναι πολυ περιπλοκο που σκεφτομουν, μη βλεπεις που εδω μονο ολοσελιδες εικονες δεν εχω βαλει να κανω το μπλογ βιβλιο νηπιαγωγειου, αλλα ειναι που βαριεμαι κιολας και! επιτελους βιωνω ενα ησυχο πρωινο μετα απο καιρο, που οπως ειναι γνωστο τοις πασοι(αρχαια γραμματικη) λατρευω το πρωινο αραγμα.Και αυτο γιατι οι μισοι ψωλοκοπανοι φιλοι μου εχουν φυγει για δουλειες (!) και οι αλλοι μισοι κοιμουνται! Ετσι απολαμβανω ενα ησυχο πρωινο με μουσικη, καφε, τα αγαθα της φυσης και συννεφια(σημερα για αλλαγη μ'αρεσει η συννεφια).

Θα βγαλω διπλωμα. Χαχ! θα παω σημερα να του σκασω προκαταβολη, ελπιζω να μην αρχισει παλι να μιλαει, μου βγαλε την κυστη (δεν εχω πιστη, την εχασα σ'ενα παρτυ) την αλλη φορα, μπουρου μπουρου μπουρου, συφοριασμενο. Ερωτηση. υπαρχει περιπτωση να μπορεσω να βρω δουλεια σε μικρο βιβλιοπωλειο? Εννοω οχι σε ιανους και μαλακιες αλλα σε μικρα ρομαντικ, αποπνυκτικ βιβλιοπωλεια. Ή τα 'χουν για την παρτη τους και τα δουλευουν μεχρι τα απυθμενα γεραματα παριστανοντας το γραφικο γερουληξ της γειτονιας που καθεται σε ξυλινη καρεκλα εξω απο το μαγαζι, διαβαζει καβαφη και ταχταριζει το Θανασακη απ΄το δευτερο? Με τουτα και μ'εκεινα εβγαλε και ηλιο κ'ενα τσιγαρο δε στριψαμε. Εχω και αρκετο καιρο να παω σε γιατρο, ψεμματα πηγα σ'εναν αλλα δεν ηταν κανονικη επισκεψη ξες με μπηχτες κλπ, μονο τα ακροαστικα και τα βυζια μου ειδε και μου ΄δωσε αντιβιωση. Συνεχιζω, παραυτα να βηχω σαν καναρινι που δοκιμασε ασσος αφιλτρο(τα αμπελοφυλλα) και δε θα σταματησω αν δεν κοψω το τσιγαρο(λαιμο).

Ξυπνησαν. Τωρα ειναι δυσκολα τα πραγματα. Πρεπει να φυλαω το πισι μην ερθουν και βαλουν στα μουλωχτα σαικεντελικ, ντουρουντου ντουρουντου, πριονια, νταρκιλες ολα αυτα και μου κανουν το κεφαλι κανταιφι. Ειπαμε καλη χρυση, σκαλωματικη, ο αλλος εχει χασει το μισο του εγκεφαλο απ'τα ντραγκια για καθε τραγουδι και τον ευχαριστουμε γιαυτο, αλλα οχι και ολη την ωρα. Πονοκεφαλιαζω.
Η Γ. μου κανει τσαι, ο Α. μου δωσε το κουτι με τα τριγωνα πανοραματος και ΄γω για ανταλλαγμα παω να στριψω. Ολα βαινουν καλως.

Αντε ωραια τα παμε, του χρονου παλι.

Τσαο.

Μπρειν Νταματζ

2009-09-19T13:52:00.002+03:00

Χθες εγω και ο Α. πηγαμε στις Πρεσπες και γραψαμε 3 σιντι για το δρομο. Ενα σαικεντελικ, ενα του χατζιδακι και ενα που το καψαμε κυριολεκτικα.

Αυτο:

1)Ατακα απο μια σειρα.

2)Enola Gay-OMD

3)Σβηστε μας απ'το χαρτη σας-Βανδαλουπ

4)Gypsy reggae-Bregovic

5)Xaos Irak Express-Βανδαλουπ

6)Minha Galera-Manu chao

7)Merry Blues-Manu Chao

8)Denia-Manu Chao

9)Symphony No.9-Beethoven

10)Sandstorm-Darude

11)The Shire Soundtrack-Lord Of The Rings

12)Raining in Paradize-Manu Chao

13)Out of time Man-Manu Chao

14)Εντροπια-7-15

15)Love is gonna save us-Benny Bennasi

16)Το βαλς των χαμενων ονειρων-Μανος Χατζιδακις

17)On the turning away live-Pink Floyd

18)Καιγομαι-Απο την ταινια ρεμπετικο.

Εχω την αισθηση

2009-09-11T11:14:00.002+03:00

πως απεκτησα τικ στο αριστερο ματι.

Μπρεινστορμινγκ

2009-08-31T17:37:00.005+03:00

Σκεφτομαι πολλα πραγματα. Ταυτοχρονα, μεμονωμενα, μπερδεμενα, ξεκαθαρα. Τρωω φρικες μετα τις ξερναω και τις κανω αναλαμπες. Τους βαζω ενα κερασακι και τις κανω φιλοσοφιες. Τους βαζω 2 κερασακια και τις κανω λογοτεχνια. Τους βαζω 3 κερασακια, βαρυστομαχιαζω και δεν κανω τιποτα. Οι δυνατοτητες μου ειναι αντιστροφως αναλογες της προθυμιας μου και η προθυμια μου πηδιεται με τον καθε τυχοντα, σαν να φοβαται μην και δεν ξαναπηδηχτει ποτε. Οπως οι ελληνες στους μπουφεδες του εξωτερικου. Γεμιζουν και γεμιζουν και γεμιζουν το πιατο λες και δε θα ξαναφανε ποτε. Κατοχικο συνδρομο. Σαν να φοβασαι πως θα στερεψει η ζωη και συ δε προλαβεις να φας ουτε μια τριχα απ'τα αρχιδια της. Αυτη θαρρω πως ειναι η εκφυλισμενη εκδοχη του να ρουφας τη ζωη. Ομως πως ρουφας τη ζωη? Μπορεις να τη ρουφηξεις με καλαμακι, μπορεις να τη ρουφηξεις με κουταλι κανοντας φφφφοφυφυφυουφ. Μπορεις και να βουτηξεις ολοκληρο το κεφαλι σου μεσα, να γινεις μουνι και να κανεις σκατα και τη λεκανη.
Μπορεις να εισαι οργανωμενος, επιπολαιος, ερωτευσιμος, κυνικος, αξιαγαμητος, εξωστρεφης και κοινωνικος λειτουργος. Μπορεις να μην εισαι τιποτα και μπορει να χρειαζεσαι εστω και εναν ακομα για να γινεις τα παντα. Μπορει μετα να κουραστεις απο τα παντα και να θες τιποτα και οταν ερθει το τιποτα να το βγαλεις στο κλαρι και να μεινεις με το πουλι στο χερι σαν προδωμενος νταβατζης. Μπορει να θες οτιδηποτε και να μην ξερεις το κατι. Μπορει να ξερεις τα παντα και να μην μπορεις να βρεις το ενα. Μπορει να βρεις το ενα και να θες το τιποτα. Μπορει να σε βρει το τιποτα και μετα να μην εχεις θελω και ξερω. Εγω εχω θελω που θελω να προσδιορισω και ξερω που θελω να εφαρμοσω.
Υπαρχουν στιγμες που θελω απεγνωσμενα να μιλησω και δεν μπορω να ξεκλειδωσω το σκαλπ μου. Υπαρχουν στιγμες που εχω απειρα να πω και δε θελω να μιλησω. Υπαρχουν ανθρωποι που μιλανε χωρις να θες να τους ακουσεις και δεν εχουν οφ. Υπαρχουν ανθρωποι που εχουν οφ και δε θες να τους το πατησεις. Εχω ενα ον που θελω να πατησω και ενα οφ που θελω να εξολοθρευσω. Υπαρχει μια αναμονη που θελω να σφαξω και ενα μετα που με κανει να νιωθω αγριμι. Υπαρχουν πειρασμοι που με διαολιζουν, τροποι γραφης που με αναβουν, ταινιες που με θυμωνουν. Υπαρχουν μουσικες που κατοικουν στις αρτηριες μου και μουσικες που παιζουν μπασκετ με τον εγκεφαλο μου. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους γουσταρω να μιλαω για ωρες και ανθρωποι με τους οποιους γουσταρω να μιλαω για μερες. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους δε γουσταρω να μιλαω καθολου. Υπαρχουν ανθρωποι με τους οποιους θελω να 'μαι και δεν μπορω. Υπαρχουν μπορω τα οποια αρνουμαι να κανω. Και υπαρχουν δεν μπορω που αγαπαω να υποστηριζω. Υπαρχει μια φουσκαλα στο ποδι μου και χιλιοι δυο διαφορετικοι τροποι να μιλησω γιαυτην.
Η διαφορετικοτητα δεν ειναι μονο επιλογες αλλα και αδιεξοδα. Τα αδιεξοδα δεν ειναι αδιεξοδα αν ξερεις να σκαβεις. Αν δε, ξερεις να σκαβεις με κουταλι ακομα καλυτερα. Αν ξερεις να σκαβεις με κουταλι, αλλα βαριεσαι να το κανεις γινεσαι σλε.
Δε μ'αρεσει να παταω το μπακσπεις. Σημαινει οτι (πολυ)σκεφτομαι αυτο που γραφω. Σημαινει οτι αυτο που μου βγαινει αυθορμητα εκεινη τη στιγμη δε μ'αρεσει και οτι πρεπει να το σκεφτω αλλιως και ξενερωνω. Δεν ξερω αν εχω δικιο ή αδικο. Δεν εχω αποφασισει. Συνηθως οταν κανω πραγματα, οτιδηποτε, απο πλυσιμο πιατων μεχρι να ντυνομαι σκεφτομαι συνεχεια στο μυαλο μου. Οτιδηποτε. Απο φανταστικους διαλογους μεχρι τα συστατικα του ζαμπον. Και καποιες φορες οταν σκεφτομαι, σκεφτομαι σαν να γραφω, αλλα μετα δε τα θυμαμαι για να τα γραψω. Αλλα ακομα και αν παω εκεινη ακριβως τη στιγμη να τα γραψω, το πιο πιθανο ειναι να κομπλαρω λες και θα χω επανελθει στην πραγματικοτητα και δεν θα εχω συνδεση με το κεφαλι μου. Επιπλεον, νιωθω συνεχεια χαμενη και αυτο δεν ειναι καλο γιατι ειμαι και κοντη και δε με βλεπουν τ'αμαξια. Γιαυτο οι στιγμες του αραγματος το πρωι -αλλα και ολες τις υπολοιπες ωρες- ειναι τοσο σημαντικες. Γιατι ειναι η στιγμη που απλα συγχρονιζεις το φανταστικο με το πραγματικο, τον εαυτο σου με το περιβαλλον, τη σκεψη σου με τα αντικειμενα. Βαζεις τον εαυτο σου σε μια ροη και κυλας αναμεσα στις ωρες και στις σκεψεις και στα χρωματα γυρω σου, οπου και αν εισαι. Η μανα μου με λεει τεμπελα.
Αν μπορουμε να 'χουμε αυτο που λεμε προδιαθεση, αυτο δε σημανει πως ειμαστε ικανοι να βαλουμε τον εαυτο μας σε οποιαδηποτε κατασταση θελουμε? Αν μπορω να ξεκινησω για κατι θετικα ή αρνητικα, μπορω να το επεκτεινω και να ξεκινησω και παιχνιδιαρικα ή θυμωμενα ή σοβαρα ή οπως να 'ναι. Τι γινεται ομως αν βρισκεσαι μονιμως σε κατασταση προδιαθεσης? Αν δεν μπορεις να συγχρονισεις τον εαυτο σου με τη συμπεριφορα σου και νιωθεις πως πρεπει να αποφασιζεις και να οριζεις τη συμπεριφορα σου καθε στιγμη? Σαν να μην υπαρχει γραφη για τη σκεψη σου. Σαν να μην υπαρχει χορος για το τραγουδι σου. Σαν να μην υπαρχουν συγκυριες για το σκοπο σου. Ενα τετοιο πραγμα σκεψου. Νιωθεις να εγκλωβιζεσαι αναμεσα σε κινησεις χεριων, σε μειδιασμα των χειλιων, στο που θα κοιτας, στο πως θα μιλας. Αποφασισε. Τι ειναι πηγαιο, τι θελει να πει το ειναι μας, οταν αποφασιζουμε να μαστε πηγαιοι μηπως απλα εκτονωνουμε αυτα που με τις εμπειριες μας και τις αποψεις που ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΑΜΕ εχουμε ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ πως τα 'χουμε αποβαλλει? Μηπως ειναι απλα απωθημενα?
Να κατι τετοια σκεφτομαι ολη μερα και δεν μπορω να βγαλω ακρη. Και οταν σκεφτομαι κατι τετοια μετα μάρεσει απλα να τα εκφραζω με 2-3 λεξεις. Με μια κοφτη φραση. 2-3 προτασεις το πολυ. Ειχα γινει αρκετα λιγομιλητη και πολυ πιο κλειστη μια περιοδο η αληθεια ειναι αλλα τωρα που το σκεφτομαι θαρρω πως εφταιγε και αυτο. Οτι απο την απροθυμια μου να μιλησω για αυτα που σκεφτομουν, για διαφορους λογους, απλα τα συνεκοπτα και οριστε. Γιαυτο απολαμβανω το πρωινο αραγμα. Γιατι δεν βιαζεται και δεν κοβεται και απλα κυλαει.

μουτσος Μπεσος.

0.9

2009-08-28T09:18:00.004+03:00

Επεσα στην πορτα της τουαλετας γιατι ηταν κλειστη και δεν την ειδα. Εχει κλεισει η Γ. τα παντζουρια και δεν την ειδα. Οχι πως αν ειχε φως θα την εβλεπα, αλλα εκατσε και δεν ειχε. Μετα εψαχνα τον καφε που φεραμε απο το σπιτι της Γ. και δεν τον εβρισκα. Τον ειχε βαλει στη θεση του γιαυτο. Και χθες επαθα το ιδιο με τα πεδιλα μου. Τα εψαχνα να τα βαλω, βρε που ειναι, βρε εδω τ'αφησα. Τελικα τα ΄χα συμμαζεψει και αυτα γιαυτο δεν τα βρισκα.
Τελος παντων, ετοιμος ο καφες, ετοιμος ο μπαφος, η μουσικη βαραει, η Γ. κοιμαται και η μυτη μου τρεχει. Παλι καλα. Να ξεμπουκωσει απ΄το Αουρορα. Ωρες ωρες φανταζομαι το μυαλο μου να βγαζει ποδια και να τρεχει να φυγει και σημερα ειναι απο τις μερες που το βλεπω να επιστρεφει σιγα σιγα. Γαμωτο καιει ο καφες. Μουφα. Ασε που πρεπει να τον εκανα για τον πουτσο. Θα δουμε κατσε να κρυωσει. Καηκε η γλωσσα μου, ωραια.
Βρηκα μια ζακετα στο Αουρορα γαματη, μετα βρηκα αλλη μια αλλα ηταν του Β. τελικα. Μετα πορωθηκα κ ηθελα να βρω και αλλα τζαμπα πραγματα αλλα δεν, αρχιδια πηρα. Στον Πατον δεν πηγα. Ημανε Σαμοθρακη. Μου πανε γαμησε. Τους πιστευω.
Μου λειψε τοσο πολυ η μουσικη το καλοκαιρι -αν εξαιρεσεις τα 2 φεστιβαλ(βασικα το πρωτο γιατι το δευτερο ηταν τρανς και 'γω λεω πως μου ελειψε η ρεγκε, οχι πως δε μ'αρεσει η τρανς, αλλα εμενα μου λειψε η ρεγκε)- που εδω και 2 μερες ειμαι κολλημενη στον καναπε και ακουω συνεχεια μουσικη και κατεβαζω τη μια δισκογραφια μετα την αλλη. Και μεσα στην πορωση μου λεει ο ΕιτςΠι οτι δεν εχω αλλο χωρο στο δισκο και να παω να γαμηθω. Πρεπει να παρω ενα σκληρο επιτελους. Ακομα καιει ο καφες. Και οντως ειναι ψιλοαισχος. Περιεργο, τον ελληνικο τον κανω ωραιο συνηθως.
Εν τω μεταξυ αρχιζει η εξεταστικη και αν και ειμαι προθυμη ως ενα σημειο να διαβασω δεν εχω ως συνηθως ουτε υλη, ουτε βιβλια. Το μπουλο δηλαδη. Πρεπει να ξυπνησω τη Γ. σε λιγο να παμε προς τα εξω. Εχω χασει ενα σωρο κιλα με τουτα και με κεινα και χθες πλακωθηκα στο φαι και στα γλυκα να στανιαρω. Μετα πηγαμε στο βιντεο κλαμπ λιωμενες και οι 2, εγω πιο πολυ σκουπιζα σχεδον τους παγκους απ'το σουρσιμο, κατσαμε ουτε και γω ξερω ποση ωρα ωσπου βαρεθηκαμε και οταν βγηκαμε εξω βλεπουμε τις ταινιες και λεει η Γ. "Καλα δες πως φαινεται οτι πηραμε εμεις τις ταινιες. Εσυ πηρες το "χαλαρα και ψυχραιμα" και γω το γιαπωνεζικο το "Το κοκκινο κατι κατω απ'τη γεφυρα". Και δωστου χαχανα. Μετα πηγαμε σπιτι μου και ξεραθηκα στον υπνο.
Επειτα ολο κανω σχεδια για κατι, αλλα το κακο ειναι οτι εχω βαρεθει με τα σχεδια και θελω να κανω κατι επι του πρακτεου, αλλα δεν μπορω ακομα γιατι εχω εξεταστικη ειπαμε.
Παντως ευτυχως που τρεχει η μυτη μου γιατι χθες ενιωθα την παραμικρη σκονη ή μυρωδια που εμπαινε στα ρουθουνια μου να βαραει κατευθειαν στον εγκεφαλο. Περιμενω να ΄ρθει ενας κουριερ μα δε χτυπαει το τηλεφωνο και δεν εχω κινητο. Πως θα βγω απ΄το σπιτι? Μουφα. Ωραια αρχισε και ο βηχας. Πολυ τσιγαρο αυτες τις μερες. Πολυ καπνισμα. Και μπυρα. Ηπιαμε μπολικη μπυρα. Βασικα ολο μπυρες πιναμε. Και γαλα αμα βρισκαμε. Μπυρες και γαλα. Αρχισα να γουσταρω παλι το γαλα. Εχω την ψευδαισθηση οτι θα πιω ενα μπουκαλι και η ασπριλα θα καθαρισει τα μεσα μου. Να τωρα το μελετησα και θελω να πιω γαλα. Λες να πεταχτω να παρω? Θα πεταχτω ρε. Πεταχτηκα. Εσκασα στο περιπτερο με το μπλουζακι που κοιμομουν, σορτσακι, πεδιλα, απλυτο δοντι και νταγλαρισμενα ματια. Ευτυχως που με παιρνει να κανω χαριτωμενιες και μειωνονται οι υποψιες. 1,70 το γαλα.
Μισο να βαλω νταμπ ρεντιο και να στριψω. Εβαλα 2-3 σταθμους με αμπιεντ νταμπ κλπ, δε μ'αρεσε κανενας τελικα εβαλα αυτον που βαζω παντα.Με το στριψιμο δεν αντιμετωπισα καποιο προβλημα. Με τουτα και με κεινα ξεχασα και το γαλα, κατσε να πιω λιγο.
Σκεφτομουν τα φυτωρια. Εννοω τη δουλεια εκει. Να δουλευεις στα φυτωρια. Θα παω σένα φυτωριο να δω αν μ'αρεσει η δουλεια εκει. Εχω παει σε φυτωριο. Δεν εχω παει να δουλεψω, εχω παει να παρω λουλουδια. Τον ξερω αυτον που το 'χει. Αλλα ειναι στην Χαλκιδικη. Πρεπει να βρω φυτωριο πιο κοντα.
Δε θελω να χαλασει ο καιρος. Το γουσταρω το καλοκαιρι. Στ'αληθεια μ'αρεσει πολυ. Και η ανοιξη. Γενικοτερα αν εχει ηλιο καλα ειναι. Ασε που μου κλεψαν τα πραγματα στην Ιταλια και δεν εχω μακρυ παντελονι να βαλω αν χαλασει ο καιρος. Οποτε ας μη χαλασει. Νομιζω δεν εχω ουτε και παπουτσια.
Νομιζω ηρθε ο καιρος να ξεκινησω αλλο ενα βιβλιο του Ρομπινς. Χθες αρχισα κατι κειμενα του και το καταλαβα. Εβγαλε και ενα παιδικο. Το "Μπι οπως Μπυρα". Το διαβασε η Σ. και ειπε οτι εγω που ειμαι αλκοολικη θα το εκτιμησω περισσοτερο.
Ενα αλλο θεμα που σκεφτομουν, δε θυμαμαι που, ειναι η αποφασιστηκοτητα. Το αν αυτο το ηλεκτροσοκ που παθαινεις οταν αποφασιζεις κατι μετα απο διλημμα και σε σπρωχνει να κανεις κατι που νομιζεις πως θελεις πολυ, ειναι πηγαιο και αληθινο, ειναι απλα αυτο που εχεσε ενα καποιο απωθημενο που εκτονωνεται σε τολμη, ειναι ψυχεδελεια, ειναι τι? Σηκωθηκε η Γ. Της εδωσα το μπαφο να ξυπνησει. Ανοιξε τα παντζουρια και ειπε "Ωααχ (δεν μπορω να μεταφερω ακριβως το επιφωνημα) βουνο!" Κανει καφε. Ελπιζω να βγει καλυτερος απ'το δικο μου για να πιω.
Πραγματα που πρεπει να παρω:
1)Υλη
2)Σημειωσεις
3)Βιβλιο αμα λαχει
4)Τσιγκελακι
5)Σταφυλια
6)Μπυρες
7)Α και κανενα κρεμμυδι
Τελικα μπορει να μη φταιω εγω για τον καφε. Ηταν μπαγιατικος λεει. Γιατι τον φεραμε αφου ηταν μπαγιατικος? Ειχα και γω 2 μπαγιατικους.
Μου πε για τη γιαπωνεζικη. Ω Τζα, απαλευτο. Για μια που αφριζαν τα νερα καθε που 'χε οργασμο και αναβλυζαν απο μεσα της καταρρακτες και ηταν το κλημα στραβο το φαγε και ο γαιδαρος. Συμβολισμοι και ετσι. Θα το δω το μεσημερι. Για την κουλτουρα και μονο.

.

Ilha das Flores

2009-07-24T15:02:00.002+03:00

Το νησι των λουλουδιων

απο tvxs.

0.9

2009-07-22T14:25:00.003+03:00

Τα απλυτα ονειρα μας επιστρεφουν σχολαστικα στους λοφους των καταπτυστων αστερισμων μας, αλαλαζουν σαν εκκωφαντικα αδιεξοδα και σπερνουν τη γυρη τους σε ενα απροσπελαστο πηγαδι με τοπλες αμυγδαλα.

Το θεμα ειναι: Προλαβαινεις να γαντζωθεις στη φτερνα του ανατελλοντος ηλιου?

(Αυτο το μηνυμα θα αυτοκαταστραφει απ'την ντροπη του σε 5 λεπτα.)

Prugna con cafe

2009-07-18T13:31:00.007+03:00

Συμπαγη διαστηματα που ανα διαστηματα παλευουν με αποστηματα απο παλια αποστρατηματα σε μια βεραντα με υακινθους.

Υακινθους! Ω το αρωμα σας σαλευει τους αισθητηρες του αστραγαλου μου και ισως μια μερα να τυλιχτουμε σαν κισσος μαζι γυρω απο το ομιχλωδες και παρανοικα επικινδυνο χιουμορ του συμπαντος!

Ω. Επιφωνω! Και παω να πασσαρω το πνευμα, τυλιγμενο σε πλατια αγουροκιτρινα φυλλα κουβανεζικης μπανανας, καταδικασμενες να σαπιζουν στα εγκατα της διανοησης!

Το πνευμα δεν περασε. Ο καθενας ειχε το δικο του! Ω, η επιτομη της αυταρκειας και της αυτονομιας! Η ατλαντιδα μας, τολμω να πω μετα πολλων αμφιμβολιων!

Και υπαρχουν κατι στιγμες, ω στ' αληθεια, που διασκεδαζω τοσο μα τοσο πολυ! Μα ναι! Με μια ηλιαχτιδα ας πουμε που τρυπωνει στα δωματια τα μεσημερια σαν την ανατροφη που στη σπερνουν τσιπ τσιπ τσιπ σε κομματακια υπουλα σαν το ουζο! Ααααχ τοοο οουυύζοοο....

Και θα συνεχισω θαυμαζοντας ως το ζενιθ του θαυμασμου, ως το τελος της φασολιας του τζακ, ως την ανατριχιαστικη στιγμη που μια μελωδια φτανει στην ψυχη σου, ενα συγκροτημα που φτανει στην πηγη, πινει νερο, πλατσουριζει τα ποδια του, λουζεται, σε πιτσιλαει και στο τελος παιρνει για να μοιραζει στους περαστικους. Οι κονγκος. Μου γαργαλανε την κεντρικη αρτηρια του ειναι μου. Φυσανε υπαρχω στο κορπους της βαβυλωνας του μυαλου μου που καμια φορα επιστρεφει τοσο αποτομα στην πραγματικοτητα που τρανταζεται και ταλαντευεται και ησυχαζει. Μαλλον (ανω τελεια) ρεμπελιαζει. Τρανο παραδειγμα, νατο [ Ειμαι το λινκ πατα με! ]! Μα δες αυτο! [ εμενα! ] Ακου στα 4:δεκακατι! Και μετα που αλλαζει τη μελωδια και τα γαμαει ολα! Γινεσαι ή δε γινεσαι ευτυχισμενος ανθρωπος μετα απο αυτο? Ημανε παρουσα, το διαβεβαιωνω! Μα το οσοπο, το ουρητηριο των αλπεων, αυτο ειναι το ουρανιο τοξο που φωτισε τα ηλιοκαμμενα προσωπα μας μετα απο τις ατυχιες μας! Το καρπουζι που δροσιστηκε στο ποταμι για να το φαμε μετα απο το τουρλου που μας σερβιρε η συμπαντικη ενεργεια στο πηγαινε και στο ελα του ταξιδιου μας! Αααααχ τη δροσια του να 'χεις!

Απλα δες. Οσο αναζητω τη μοναξια, αλλο τοσο δεν την ανεχομαι. Καμια ανοχη που λενε στα μιντια, καθως ακουσα προσφατα. Καμια ανοχη. Ανοχη καμια. Καμια. Ανοχη. Μ'αρεσει να μοιραζομαι, μα τις παραφουσκωμενες με φετα και γιαουρτι κοκκινες πιπεριες φλωρινης! Γιατι αν δε μοιραζεσαι τι σκατα ηρθες να κανεις σ'αυτο τον σουρεαλιστικα γαμημενο και απο πολλες πλευρες κωμικο πλανητη? Καλυτερα να κλειδωνοσουν σε μια σπηλια με κοχυλια και φτερωτες βενταλιες και αυτοφωτα βιβλια. Απλο ειναι, θαρρω.

Και εχουν βουλωσει τα αυτια μου και ειναι ολα, σαν την κραυγη που χτυπιεται σαν φλιπερακι στο κεφαλι σου. Ξερεις, μια αδιορατη ενοχη, κατι απροσδιοριστες τυψεις, μια εμφανη αλλα ωστοσο με τακτ μεγαλωμενη ανησυχια. Το τακτ του πολιτικου. Πολιτικο τακτ. Σας μερσω. Ειστε επιβητορας με το γαντι. Τα ρεστα μου, τα βλεπω. Μιλαω με ελκηθρα. Η φωνη μου τραβιεται απο ενα ταρανδο και τσουλαει στον παγο. Στον παγο. Παγο. Ωραιο βιβλιο, τω οντι. Το δοντι. Αχ.

Τι δυνατα που ειναι η μουσικη! Τι προκλητικα και θρασυτατα που εισβαλει μεσα μου και με ανσηκωνει στις μυτες των ποδιων μου και με βγαζει απ'το μαγικο καπελο του μαγικου μαγου! Σερβιρεται με αφθονο ηλιο. Στιρντ νοτ σεικντ. Μα ακου μουσικη!
[ Πατα με! ] Απιστευτο.Και τουτονα τον ειδα! Αχ τι στρογγυλες και μυτερες στιγμες! Ενα τεραστιο παρκο που κανει χουλα χουπ για 10 μερες.

Που κυλανε (κυλαω>κυλω) σαν φαντασμα απο διπλα σου, αερικο, μυρωδικο. Μυρωδια φρεσκοψημμενου τι? Δε μαντευεις? Ολουθε. Πουθε. Απ΄τη Βαβυλωνα. Νοτ. Chant down Babylon!

Και γυρανε οι τροχοι της σκεψης, παρασυρομενοι απο τους τροχους 4χ4 για ανεση και στυλ. Πολυ στυλ, σου λεω! Και επειτα φανταζεσαι να ακολουθουσες αυτην την πορεια? Η ασφαλτος ειναι καυτη, καλυτερα το χωμα. Φα καλντο. Ε?

Αιθερες και κυμινο, μια δοση καρυ και χιλιαδες κρουσματα αγαπης στα τραμπολινα της αλασκας. Μπουμ! Αν μπορεις να γελας γινεσαι τα παντα! Αν μπορεις να γελας, να γελας δυνατα, αφορητα, ανυπακουα, αυθορμητα, πρασινα, υστερικα, χορευτικα, γαληνια, πειθηνια, ενθυμια, χαχα τι λες μωρε μαλακα. Γελα και γελα και γελα, γελα με τη ψυχη σου, με την ακοη σου, με την οραση σου! Γελα μυριζωντας και γελα γευοντας! Μποντζορνο ρρρροτοτοΤΟΜ!

Η αισθηση της συνενοχης. Της κυνηγημενης ασφαλειας. Της εν σπερματι λυπης. Μα δεν ειναι απιστευτο, θελω να πω εμενα με ξαφνιασε, να βλεπεις τα ματια του μπροστινου οδηγου μεσα απο το μπροστινο καθρεφτακι. Θα λεγα πως ειναι σχεδον προδιαγεγραμενο. Σαματις και δεν ειμαστε κοκκοι μαυρου καφε πασπαλισμενοι σε σορμπε παγωτο σοκολατας? Ε?

Νιωθω πως το κεφαλι μου θαλασσοδερνεται, αλλα μετα ξεσπαει η ποιηση, να βλεπεις και φτανει στη Σομαλια, αγναντι οι πειρατες, το κανονι σας κυριε, παρακαλω. Και σαν να σου κανουν μασαζ, απομακρυνει το τοπι του πειρατη,εκσφεντονιζοντας ειρηνοποιους μπαφους και αφθονη μουσικη να ρεει. Να ρεει τοσο που καμια φορα να παραγεμιζεις και να πνιγεσαι και να χαχανιζεις ενω φτυνεις το νερο που σ'επνιξε. Χαχ!

Και να νιωθεις πως επιτελους μετα απο τοσο καιρο εχεις ξανα τη διαθεση να γραψεις. Σαν να εχεις την ορεξη να γελασεις με την ψυχη σου! Να ξεδιπλωθεις, να κυλιστεις, να τυλιχτεις, να χοροπηδηξεις, να δειξεις τον κωλο σου, να χορεψεις μεχρι να απογειωθεις και να προσγειωθεις, ωσπου να πεις "μ'αρεσουν οι τηγανητες πατατες με μαρμελαδα παπαγια!". Α ναι σου λεω! Δεν εχω λογο να σου πω ψεμματα. Τις ιδιες αμαρτιες πληρωνουμε, αλλωστε!

Ζεστο ή κρυο? Φα φρεντο ή φα καλντο? Δεν μπορω να σταματησω. Νιωθω σαν να εχω καταπιει ολες τις καβες του κοσμου και των περιξ και τωρα να ξερναω αδιακοπα, ανελεητα, ευτυχως παρανοησαμε. Ευτυχησαμε και επινοησαμε.

Πωπω ψοφια ειμαι, σου λεω.

Τσαο!

------>

2009-06-25T20:52:00.004+03:00

Οχριδα, Μπιτολα, Εγω

2009-06-17T14:40:00.010+03:00

Οι λεξεις ειναι πυγολαμπιδες και εκολαπτομενα πυροτεχνηματα.

Ξεκινανε σαν μια φωτεινη ομιχλη και καταληγουν κροτοι και ξεσπασματα.

Κουβερτες και σκεπασματα.

Αγανακτισμενοι οδοστρωτηρες και καταραμενοι μπακαληδες.

Αφρος απο τη λυσσα νηπιου και δολοφονικος μεσηλικος καθωσπρεπισμος.

Λογικη συμβιβασμου και παρανοηση.

Αφορισμος και ενοραση.

Δαγκωνουν τα χειλια τους και φτυνουν φυματικο αιμα, στα μουτρα του εν τοις ουρανοις πατερα τους

και στην ποδια μιας αλφα αλφα αφυδατωμενης μυτης.

Σαδοφεμινιστικα αλογακια της παναγιας και σοφτ πορνο για ηλικιες 0-5. Περιεχει μικρα κομματια. Μην το καταπινετε.

Γινεται το "Αυτο!Αυτο!Αυτο ειναι!" που εψαχνες.

Διστακτικη ανακουφιση και επιζητουμενη απελευθερωση.

Μπορει το χωμα μου να μολυνει τα φυτα σου? Ποσο τα 'χεις τα ροδακινα?

Α μα δε χαμογελας! Χαμογελα ειδαλλως θα φερω τις λ..λεε...λεξεις!

Φουρτουνιασμενα Επειδη, αλλοπροσσαλοι τοπικοι προσδιορισμοι, σαφρακιασμενες επικινδυνες γιαγιαδες παροιμιες, γνωση ισα με απεναντι και αδεια, κουφια, ελεεινα και τρισαθλια κεφαλια.

Θα φερω τις λεξεις.

Υπερπροστατευτικες κοντομανικες μπλουζες, κομμενες με ψαλιδι στο λαιμο για φαση αφασια και περπατας ξυπολητος, ηδονιζεσαι αλλα που 'σαι.

Δεν ξερεις τι σου γινεται.

Γιαυτο δεν ερχονται ουτε οι λεξεις. Μονο τα ζωωδη, απ'τις πατουσες ορμωμενα αισθηματα

Τα σταφυλια της κοντης και το ανιδιοτελες "μου".

Ιπταμενα φωτογραφικα αλμπουμ, χαμόγελα, δασοκομοι, ιπποκομοι, νοσοκομοι. Και με πονουν οι ωμοι.

Εκρηκτικοι μηχανισμοι και μηχανικες εκρηξεις. Λαμπαδες για το καλοκαιρι, βοηθεια μας! Κυαλια να βλεπουμε τα σωψυχα μας να γελαμε. Με το λ παχυ παρακαλω να ναι το γελιο απυθμενο.

Τι? Τιριτιτι? Τι?

Εγω δεν εχω κορδελες καρδια μου. Εχω ενα λεμονι, ενα σπορο και ενα σπορο και μια σοκολατα με πιπερι.

Και φυσικα κουρτινες. Για αρχη, μεση και τελος. Το δεκατιανο χρεωνεται στον κυριο με το γκρι. Εκλεισε. Παρακαλω πεταξτε τα σκουπιδια σας στον μπροστινο σας και καντε τον αδιαφορο.

Ενα ποστ πηχτρα στους συμβολισμους

2009-06-13T14:24:00.004+03:00

Σηκωσε το βλεμμα του που 'χε πεσει στο πατωμα, το σκουπισε και το πεταξε πανω δεξια. Προσπαθησε να εστιασει αλλα ενα τσουρμο απο υπεροπτικα και αγριεμενα καραμελωμενα ποπκορν, τοσο αηδιαστικα ασφαλη -ή μηπως εγκλωβισμενα και ως εκ τουτου υπεροπτικα και αγριεμενα?- μεσα στη πορτοκαλοκαφε τους κρουστα, διεσχιζε εκεινη τη στιγμη το δρομο. Οταν καθαρισε ο ουρανος και μυρισε ο τοπος ολος σαπουνι Μασσαλιας προσπαθησε αλλη μια να συγκεντρωθει σε εκεινο που του ειχε τραβηξει εξαρχης την προσοχη. Ενα μπλε φτερο, στο μπλε ουρανο που επεφτε στη μπλε θαλασσα. Και σκεφτηκε την αρμονια, την ισορροπια και την προσαρμογη. Και περιμενε μια κινηση που να επιβεβαιωνει τις σκεψεις του, ωστε να εγκριθουν και να μπορεσει να τις εκδωσει μεσω της συμπεριφορας του, αλλα το φτερο δεν επεσε ποτε. Απλα παρεμεινε ενα μπλε φτερο στο μπλε ουρανο που επεφτε στη μπλε θαλασσα. Και αυτος δεν μπορουσε να αποφασισει αν αυτο ηταν η επιβεβαιωση ή αν επρεπε να περιμενει και αλλο μεχρι το μπλε φτερο στο μπλε ουρανο να καλει σαλτο μορταλε και να πεσει επιτελους στη μπλε θαλασσα που εν τω μεταξυ ειχε βαρεθει και ειχε αρχισει να γινεται μαυρη απ'το κακο της. Και επειτα, ουτε εγω ξερω αν τελικα επεσε το φτερο γιατι με τρελανε η μυρωδια απο τα ποπκορν και πηγα να φαω σπανακορυζο.

Γραμματεας σε μπλε χωριο

2009-06-08T01:53:00.002+03:00

Σημερα, δηλαδη χθες αν σκεφτεις οτι εχουν περασει 12, πηγα να παραστησω τη γραμματεα για τις ευρωεκλογες σ'ενα χωριο κοντα στη φλωρινα. Πηγα για τα λεφτα, για να τη φαση και γιατι δεν ειχα και τιποτα αλλο να κανω και αυτο το αποδεικνυει και το γεγονος οτι δεν ψηφισα και οτι απο κει και περα δεν παρακολουθησα την πορεια των εκλογων. Του δε ποιντ. Το χωριο ηταν πιτα στους δεξιους. Ενδεικτικα, απο τους 412 ψηφους (τρομερο νουμερο, συγκριτικα με τα αλλα χωρια του νομου, οπου ο μεσος ορος ηταν 200 και αν), χώρια απο του πασοκ και των λοιπων κομματων- το θεμα μας ειναι οι δηλωμενοι δεξιοι- οι 224 πηγαν στη νδ, 23 στη χρυση αυγη (πιπερι!) και 18 στο λαος (φτου κακα). Το διανοεισαι? Μιλαμε για 23 ψηφους στη χρυση αυγη! 23 ανθρωποι ενστερνιζονται ή εστω πλησιαζουν τις αποψεις αυτες. Προσπαθω να φερω προσωπα στο μυαλο μου και να φανταστω ποιος απ'αυτους μπορει να τους ψηφισε. Βεβαια μονο υποθεσεις μπορω να κανω καθως ποτε δεν ξερεις αλλα και γιατι αναμεσα σ'αυτη τη φασιστοθαλασσα καποιος ψηφισε τροτσκικιστες! Που θα μου πεις και αυτοι φασιστες ειναι, αλλα ειπαμε εδω μιλαμε για τους δηλωμενους. Παρ'ολο που η διαδικασια ειναι απιστευτα κουραστικη (ξυπνησα 5 το πρωι και γυρισα σπιτι 11 το βραδυ), τεινω να πιστευω οτι τα λεφτα δινονται για καλυψη ψυχικης οδυνης. Νομιζω οτι περισσοτερες ηταν οι φορες που θελησα να ουρλιαξω μ'αυτα που ακουγα, παρα μ'αυτα που παθαινα. Μου ηταν πιο ευχαριστο να ελεγχχω 10 ταυτοτητες τη φορα, παρα να καθομαι και να ακουω τις συζητησεις των δεξιων αντιπροσωπων και των δεξιων μελων της εφορευτικης επιτροπης (οι οποιες-μα τα χιλια μανταρινια δεν το πιστευω!- αφορουσαν κατα κυριο λογο τους ξενους). Περα απο αυτο υπηρξαν και στιγμες γελιου (σλε: Ονομα συζυγου ταδε? εκλογεας: Τι?? Που τη θυμηθηκες αυτη? Σβηστη! Σβηστη να μη τη βλεπω!) ή το γεγονος οτι μαθαινα απο τη διπλανη μου για καθε ονομα που της υπαγορευα το αν εχει προβατα, με ποιον ειναι παντρεμενος, και τι παιζει γενικα με τη φαση του. Δυστυχως το κινητο κανει εναν εκνευριστικο θορυβο οταν τραβαει φωτο και ετσι δεν μπορεσα να αποτυπωσω στιγμες οπως : γιαγια σταυρωνει καλπη για γουρι, γιαγια ριχνει το ψηφοδελτιο στα σκουπιδια αντι για την καλπη κλπ κλπ.

Ατακες: Γιαγια φευγοντας :Αξιος ο Καραμανλης! Και λεβεντοπαιδο!
Η διπλανη μoυ προς απαντηση στη διαβεβαιωση του αντιπροσωπου της νδ οτι
θα ρθουν αλλοι 100 τουλαχιστον: Μακαρι! Ποιος δεν το θελει?
Παπας:Ντροπη που τις εβαλαν σημερα που ειναι η επισημη μερα για την ιδρυση της εκκλησιας. Οι εβραιοι! Οι μασσονοι!
Μπατσος: Εχετε μεσο? Γιατι μπορω να σας γυρισω με το περιπολικο.
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΧΧ Λε Κοπ ντε πουα!

Γενικοτερα, αν και αντι να βγαλω γουστα με τους δεξιους, περισσοτερο σπαζομουν (ισως και επειδη δεν μπορουσα να πω τιποτα λογω της θεσης μου(γελαστε ελευθερα),περα απο κατι μπηχτες που πετουσα,πιστευω θα το ξαναεκανα ειδικα σε χωριο οπως αυτο που η φαση ειναι πιο στενη και σε κερνανε συνεχεια καφεδες,χυμους, μπυρες και κοψιδια.

Sle and the nature. Now the brain as well.

2009-06-03T14:57:00.012+03:00

Ολο καπνιζω. Μονο καπνιζω. Νομιζω πως καμια φορα σκεφτομαι, αλλα ειναι μια πραξη ασυνειδητη, αναγκαια, διακριτικη και πιο πολυ τρανταχτη. Τοσο τρανταχτη που καταληγει αναιπαισθητη.

Και δε θυμαμαι τι σκεφτομαι. Σαν να του αρκει η ολη διαδικασια και τα συμπερασματα να περισσευουν. Αγοραφοβικο μυαλο,

που τρεμει μηπως καποιος το ακουσει να μιλαει ή να σκουζει ή να εξηγει και οποιον βλεπει να τρεκλιζει ή να τρεχει προς τα πανω του ή να προσπαθει να του μιλησει,

τον αποπροσανατολιζει, ωστε σε καμια περιπτωση να μη μαθει τι λεκτικα ή εικονικα κεικ φτιαχνει και ποσα αυγα καταπινει αμασητα για να δυναμωσει.

Κανεις να μη μαθει γιατι αν ειναι τρελα, τοτε τι γινεται? Πως αποκαλυπτεις τη λογικη σου σ'ενα κοσμο αλογο που εχει αυτοχριστει αντικειμενικοτατος κριτης εγκεφαλικων διεργασιων?

Εγκεφαλικοι μπατσοι και μπογιες ασυναρτων σκεψεων.

Μονο καπνιζω.

Να βαρυνει και αλλο το στηθος και ισως να καταφερω να εστιασω εκει την προσοχη μου.

Αντιβαρο?

Ολο καπνιζω.

Και στην πορτα του μυαλου μου εχει ενα Ν. Ντροπη. Γιατι ΠΡΕΠΕΙ να 'μαι ενταξει και ηδη ετοιμη.

Αν οι απαιτησεις των αλλων μας πνιγουν, οι δικες μας, μας ευνουχιζουν. Κλειτοριδεκτομη.

Αναστολη.

Καταστολη.

Μονο καπνιζω, ολο καπνιζω.

Κανεις να μην εχει προσβαση στο κεφαλι μου.

Αλλα να 'χω την απαιτηση να με πιστεψεις.

Εσυ,ο εκεινος, ο παραπερα, η πισω και ο διπλα.

Πισσα να μαυρισει την καρδια μου. Αν ειναι φωτεινη καιει ρευμα. Αν ειναι μαυρη παραγει.

Βραδινο ηλεκτρικο. Μονο καπνιζω, το ξερεις?

Και σαν σκεφτομαι να σου πω, δεν ξερω τι να σου πρωτοπω. Πως να συμμαζεψεις,

ενα κεφαλι ανω κατω, που τα 'χει σπρωξει ολα κατω απ'το χαλι?

Μονο οσα βλεπει η πεθερα. Εγω ας ζησω και στη βρωμα.

Για σενα θα καθαρισω. Για μενα θα καπνιζω. Μονο θα καπνιζω.
Ολο θα καπνιζω.

Πονγκο

2009-06-02T17:55:00.005+03:00

Εν αναμονη της συνειδητοτητας, η φαντασια πειραματιζεται σε διαφορους τομεις και καταστασεις, πατωντας διακοπτες σε δεξια και αριστερα ημισφαιρια, κανοντας
φορματ χωρις μπακαπ οπου της καυλωσει, παιζοντας τεννις με βρωμερες και τρισαθλιες σαν την εχθρικοτητα μνημες, xορευοντας πονγκο φορωντας κιλτ και
κυνηγωντας τσιχλες στις Αλπεις. Αλλα εγω δε θελω να μιλησω για τη φαντασια. Θελω να μιλησω με τη φαντασια. Αλλο το 'να αλλο τ'αλλο. Λενε οτι οταν κυνηγας
κατι παρα πολυ
αυτο φευγει. Που ειναι το παραξενο? Eσυ αν εβλεπες καποιον να 'ρχεται κατα πανω σου σα μαλακας, θα καθοσουν να την φας? Δε νομιζω. Τεσπα ουτε αυτο
ειναι το θεμα.

Το θεμα(το οποιο δεν εχει καμια σχεση με τον προλογο) ειναι οτι υπαρχουν καποιες καταστασεις που απλα δεν ξερεις πως να τις χειριστεις. Νιωθεις τοσα αισθηματα που 'χες προ πολλου ξεχασει να τρεχουν σαν αλαφιασμενα
κατα πανω σου, σαν τοσο καιρο να τα κρατουσες σ'ενα κλουβι που ξαφνικα ξεκλειδωσες και ορμουν λοιπον αυτα τα αιμοβορα (πολυ αιμα σου λεω) συναισθηματα και
αρχιζουν να δαγκωνουν τ'αυτια σου, οχι επειδη ειναι σεξουλιαρικα και θελουν να σε καυλωσουν, αλλα επειδη θελουν να σε φανε! Εχουν δοντια σμερνας, σωμα
ιπταμενου ελεφαντα και ποδια καλικαντζαρου. Φρικη, σου λεω, αστα να πανε.Που λες, ορμανε τωρα αυτα τα συναισθημτα, εσυ κατατι υποψιασμενος δε λεω,
ωστοσο
αναβλητικος, τα βλεπεις, τους κανεις νοημα να σταματησουν στο ενα μετρο, κατεβαζεις μια γουλια απ'τη μπυρα σου, πετας το κουτι και λες "Παμε".

Που πηγε η σλε μετα τη συγκρουση?
Παντουυυυυυυυυ

Στοματικη υγειινη

2009-05-29T11:13:00.004+03:00

Σλε: Σημερα δεν αργησα!
Οδοντιατρος: Μια μερα.
Σλε: Τι μια μερα?
Οδοντιατρος: Χθες ειχαμε ραντεβου.

0.7

2009-05-25T14:08:00.002+03:00

Οταν η αμμος ειναι ηρεμη, πασχιζει να την κανει κινουμενη ελπιζοντας πως οταν βγει θα εχει φτασει εκει που θελει. Ξεχναει ομως πως η πτωση ειναι καθετη και ετσι οταν ξυπναει βρισκεται στο ιδιο ακριβως σημειο.

Μονο πιο κουρασμενη.

Απο τον εαυτο της.

0.6

2009-05-21T23:11:00.003+03:00

Νομιζω πως προσπαθω να ζω με τον ιδιο τροπο που προσπαθω να κοιμαμαι.

Και συμβαινουν τοσα ομορφα πραγματα γυρω μου.

Αυτο το τραγουδι

2009-05-19T03:21:00.001+03:00

Αχ, αυτο το τραγουδι

Περικοκλαδες, κομματια και χωρισμοι

2009-05-13T12:14:00.005+03:00

Χανομαι μεσα σε περικοκλαδες που μπλεκονται μεταξυ τους και μεγαλωνουν και μετα βγαινουν απ'το κεφαλι μου και γραπωνονται σε αλλα κεφαλια και μπλεκονται και 'κει μεχρι να σχηματισουν μια ζουγκλα απο περικοκλαδες, ενα λαβυρινθο αδιεξοδων, μια παγωμενη μπαλα παγωτο για ενα ευαισθητο δοντι. Και σερνονται αλλοτε σαν φιδια και αλλοτε σα λυσσασμενοι λεπροι ή σαν μεθυσμενος ή ορμανε σαν ενα τεραστιο κυμα απο ανιθο. Μπορουν και γλιστρανε για να χωνονται παντου χωρις να τις καταλαβαινω αλλα συνηθως σερνονται, ριζωνοντας το σωμα τους βαθια σπαζοντας καταξερο χωμα, σπερνοντας παντου σπορους, ξεσκιζοντας τις μαργαριτες. Και ή που θα περπατησω πανω τους οπου αυτες θελουν να με βγαλουν ή θα με περικυκλωσουν προκαλωντας μου ασφυξια σα πυθωνας, αποξενωνοντας με. Απλωνονται και μεγαλωνουν οπως μεγαλωνει η ουρα της σαυρας αφου την κοψεις. Οπως μεγαλωνει ενας ιμπεριαλιστης καρκινος, εισβαλλοντας και αφηνοντας παντου τα κομματια του. Και 'γω τι αφηνω? Τα κομματια μου δεν αφηνω και 'γω? Τι αφηνει ο ενας στον αλλο? Τα κομματια του αφηνει. Αφηνει και ο αλλος τα δικα του και μετα χωρις να το καταλαβεις εχεις φτιαξει ενα παζλ. Και μετα οι περικοκλαδες ανακαλυπτουν το παζλ και το διαλυουν και το χαλανε και το περιπλεκουν και εσυ αποφασιζεις να μαζεψεις τα κομματια σου και και να την κανεις αλλα βαριεσαι να ξεμπλεξεις τα κομματια και ετσι μαζευει ο καθενας ο,τι βρει μπροστα του. Και ετσι εμεις τα διποδα γεμιζουμε σιγα σιγα μικρα ή και μεγαλυτερα κομματια για να φτιαξουμε οχι ενα μεγαλο κομματι αλλα ενα ακομα παζλ ατσαλα βαλμενων κομματιων που ειτε θα το βαλουμε σε μια σωστη σειρα καποτε, ειτε θα το κανουμε παλι κομματια και θα τα χουμε να σερνονται οπως οι νιοπαντροι τα τενεκεδακια τους. Οι περικοκλαδες λοιπον. Και ειναι τοσο πουτανες οι ρουφιανες που κατασπαραζουν και η μια την αλλη. Παλευουν σ'ενα ρινγκ απο κισσο για το ποια θα επικρατησει. Ορθωνονται σαν λιονταρια και βρυχωνται για να τρομαξουν η μια την αλλη. Πως μπορω να ζηταω παγκοσμια ειρηνη οταν ζω μες στον εμφυλιο? Και αν κατα τυχη βγουν ισοπαλες, τοτε μου τραβανε το μπατζακι και και μου λενε "Μαλακα, ξηγησου". Και 'γω ο μαλακας που απο κηπουρικη δε σκαμπαζω σε βαθμο περικοκλαδας και που και την αδικια δεν την μπορω, τις βουταω και τις χωνω και τις δυο μες στο κεφαλι μου βαθια να γουσταρουν και οι δυο, μην μεινει καμια απ'εξω. Και τις αφηνω να περιφερονται ελευθερα, διχως περιορισμους, να ενα ρισκο αξιοπροσεχτο, ας σημειωθει παρακαλω. Αλλα ετσι οπως τρωνε θεριευουν και εκρηγνυνται και καταληγω να χανομαι μεσα σε περικοκλαδες που μπλεκονται μεταξυ τους και μεγαλωνουν και μετα βγαινουν απ'το κεφαλι μου και γραπωνονται σε αλλα κεφαλια και μπλεκονται και 'κει μεχρι να σχηματισουν μια ζουγκλα απο περικοκλαδες, ενα λαβυριθο αδιεξοδων, μια παγωμενη μπαλα παγωτο για ενα ευαισθητο δοντι.

Περικοκλάδα θηλυκό,

* (Βιολογία) Πολυετές φυτό, ανήκει στην οικογένεια Convolvulaceae, με αναρριχώμενους βλαστούς μήκους έως 2 μ. Τα φύλλα έχουν τριγωνικό σχήμα και στη βάση καταλήγουν σε μυτερούς λοβούς. Τα μεγάλα και εντυπωσιακά άνθη εμφανίζονται μεμονωμένα, στις μασχάλες των φύλλων. Έχουν λευκή, συμπέταλη χοανοειδή στεφάνη, μήκους έως 5 εκ.

Εγωισμοι

2009-05-11T15:27:00.004+03:00

Ειμαι η ακρη του φρεσκοξυσμενου μολυβιου που τη σπας πριν σχεδιασεις. Ειμαι εμπριμε μαξιλαρι και ηλιακος θερμοσιφωνας στην ταρατσα. Ειμαι η πιο φαλτσα νοτα και το πιο πεζο πεζο. Αν ημουν ποιημα θα ειχα ομοιοκαταληξια για να χορευω εξαλλα αναμεσα στην αλφαβητα. Και αν ημουν η αλφαβητα θα γινομουν κυκλος για να ταυτισω την αρχη και το τελος. Ειμια το ανταλλακτικο κουμπι σε μια καινουρια ζακετα, η αναρτηση που σηκωνει το αυτοκινητο, ενα τραπεζι με παιδικα γευματα και ενα βερυκοκο. Και οταν βρεχει κερασια ειμαι φυσιολατρης που χορευει αναμεσα σε πεγιοτ και βουκαμβιλιες. Ισως και αμυγδαλιες. Αλλα σιγουρα ψηλα πρασινα δεντρα. Και ειμαι παγκος κρεοπωλειου και ενα καφασι μπυρες. Ειμαι το "ενδεχεται να περιεχει ιχνη ξηρων καρπων" και ο ανθρωπος πισω απο την κουνουπιερα. Ειμαι η οικεια σιωπη και η αμηχανια του πρωτου ραντεβου. Ειμαι το τελευταιο ραντεβου. Ειμαι το μπαλωμα στην κωλοτσεπη και η περουκα ενος μεσαιωνιου γαλλου. Ειμαι μια γοπα που βγηκα απ'τη θαλασσα για να γινω πιθηκος και μετα ανθρωπος αλλα ξαναγινα γοπα. Ειμαι ενα ακυρο σχολιο. Μια αυθορμητη κινηση, ενα κομματι κορμου. Ειμαι ενα αγνωστο κειμενο και μια παδικη εκθεση. Ειμαι μια φρουτοσαλατα και μια δοση ποντικοφαρμακου. Ειμαι το γυρισμα του καιρου και του φρονιμου το παιδι. Ειμαι το κρεμασταρι που προσπαθει να πιασει η αλεπου και το διχτυ μιας αποχης. Ειμαι ενας αχινος. Η κοτα που περναει το δρομο. Ειμαι η βαλβιδα του γεματου σπρει και ειμαι μπαταρια. Επαναφορτιζομενη. Δεν παραιτουμαι, απλα αραζω. Επαναφορτιζομενη. Ειμαι ενα θαυμαστικο που δεν εχει προταση να θαυμασει. Ενα ερωτηματικο που βαρεθηκε να αναρωτιεται. Ειμαι αδιαλλακτα διαλυτικα. Ενας νεφτης και ανεξιτηλος τελειωμενος μαρκαδορος.

-Στελλα κραταω μαχαιρι.
-Στ'αρχιδια μου.

Υποκλιση

Με σεβασμο και ασφοδελους.

η σλε

0.5

2009-05-02T20:34:00.003+03:00

Λοιπον απο φαγητα τα παντα. Τα γουσταρω ολα. Δεν εχω θεμα. Α, λαγο δεν εχω φαει ποτε. Ουτε κουνελι. Εχω φαει ταρανδο. Σκληρο κρεας. Και προχτες εφαγα πρωτη φορα πατσα. Μου μυρισε σα μασχαλη ιδρωμενου χοντρου. Ε, ναι. Αλλα το 'φαγα τελος παντων. Και πατατες. Τρελαινομαι για πατατες. Οι πατατες ειναι η σταθερα, ολα τ'αλλα ειναι μεταβλητες. Τηγανητες, βραστες, στο φουρνο, στα καρβουνα, στο διαολο. Ολων των ειδων. Μπορω να τρωω καθε μερα χωρις να τις βαριεμαι σε αντιθεση με το φρικασε που ενω το γουσταρα τρελα απο το να το τρωω συνεχεια πλεον δε με εξιταρει. Εξακολουθει να μ'αρεσει παρ'αυτα. Μεταξυ Μερεντας και Νουτελας δηλωνω Μερεντα. Σταθερη αξια. Η Νουτελα δε μου παει και να πα να γαμηθει. Μερεντα σε τοστ. Ναι αυτο ειναι πολυ ωραιο. Το ιδιο και με λακτα και ιον. Δαγκωτο Ιον. Η Σ. τρελαινεται για ορεο, αλλα εγω νομιζω πως εχουν πολλα χημικα. Και το κατσικακι μ'αρεσει πολυ. Και αυτο σε ολες του τις μορφες. Με πατατες, ρυζι, μενταγιον απο κουλουρια θεσαλονικης, αρχιδια ωριμου μεταξοσκωληκα. Οtιδηποτε. Γαμαει. Εκτος αμα το βαλεις στο μιξερ. Εκει δε θα μ'αρεσει. Απο κινεζικα μ'αρεσουν κατι φτερουγες με μελι που ειναι. Γαμανε. Και κατι αλλα πικαντικα με φιλαδελφεια. Αυτη η λεξη μου θυμιζει μια σκηνη απο μια βιντεοκασετα του σπαιντερμαν που εβλεπα πιτσιρικακι. Ναι. Και τα νουντλς φυσικα. Με μπειμπι κορν, μπειμπ σριμπς, μπειμπι οιλ. Γενικα γαμανε. Ειδικα τα πικαντικα και τα καυτερα. Και τα ινδικα μ'αρεσουν(εχουν καρυ) και τα ταυλανδεζικα. Γενικα οχι δε λεω. Ολα μ'αρεσουν. Σκυλους δεν τρωω. Γατα παιζει να 'χω φαει στα Εξαρχεια. Ποτε δεν ξες. Ειμαι 49 κιλα. Νταξ παιζει να 'χω βαλει κανα 2 τωρα, με μαγειρα τα 'χω μπλεξει επομενο ειναι. Και απο ποτα. Κρασι, τσιπουρο, ουζο(μιας και δεν παιρνω ελεςντι), μπυρες, αμε. Τανκιρει με τονικ και στυμενο λεμονι, αγαπημενο, ενιοτε κουμπα λιμπρε με λευκη αβανα, σφηνακια τεκιλες, το τζακ αμαρετο το 'χω κοψει(βλ.πατσας) και γενικα πειραματισμοι. Βλεπεις μπαρ, εντοπιζεις ποτα, πειραματιζεσαι. Απο ναρκωτικα ειπαμε πιουριστ. Χολι χερμπ και τα ρεστα. Πριν που ημουνα στο μπανιο, ειδα στα πλακακια ενα 3. Και λιγο πιο κατω ενα ακομα αλλα αντιστροφα. ε. Εψιλον δηλαδη. Αυτο ειχε και καπελακι. Και μετα ειδα ενα μυρμηγκι. Το καημενο. Ειχε χαθει. Τα 'χε παιξει το βαριομοιρο. Δεν ηξερε που πηγαινε. Ποσα μυρμηγκια να χανονται απ'το σπιτι τους καθε χρονο? Και για φετα τρελαινομαι. Αλλα οχι σαγανακι. Και τ'αλλα μ'αρεσουν, αλλα μερικα μου γαργαλανε τον ουρανισκο. Οπως και το σπανακορυζο. Ουτε σαλιγκαρια εχω φαει. Μα εχεις δει πως τα πουλανε? Ολα στοιβαγμενα, να τρεχει το 'να απο 'δω, να σερνεται τ'αλλο απο 'κει, να ποδοπατιουνται. Απαπαπα ανατριχιασα. Τωρα θα μου πεις τα κατσικια και τα κρεατα που τα κρεμανε σα νυχτεριδες δε σ'ενοχλανε? Οχι δε μ'ενοχλουνε, τι να κανουμε, σορυ κιολας φιλαρακι. Τεσπα, μ'αρεσουν και οι Βεσπα. Και οι Εντουρο. Αυτες οι 2. Απο αμαξια δεν εχω θεμα. Αρκει να παιζει μουσικη και να ανοιγουν τα παραθυρα. Στο αμαξι αν καθομαι πισω,καθομαι παντα πισω απο το συνοδηγο. Κολλημα, δεν ξερω. Και ενω ολοι λενε οτι ειμαι παιδι της νυχτας, εμενα μ'αρεσει η μερα. Και ειδικα το μεσημερι. 4 το χειμωνα. 6 την ανοιξη. Τωρα δηλαδη. Ειναι η πιο γαληνια ωρα. Η ωρα που ολα ηρεμουν. Ραστωνη. Αναπαυλα. Ωραιο το μεσημερι. Μικρη σιχαινομουν το απογευμα. Εκεινη την ωρα που δεν ειναι ουτε σκοταδι, ουτε φως. Που ενω δεν εχει πολυ φως, δε θες να αναψεις και τη λαμπα. Απαπα, σαν το βασανιστηριο που 'σαι αναμεσα σε 2 τοιχους που πλησιαζουν ο ενας τον αλλο. Τηλεοραση δε βλεπω. Τελικα ή την εχεις στην καθημερινοτητα σου ή δεν την εχεις. Ειναι ενας τελειως αλλος κοσμος. Στη Φλωρινα εβλεπα πολυ τηλεοραση. Απαπα. Τωρα τιποτα. Αλλα εχω ιντερνέτ και το ιντερνΕτ εχει τα παντα(..η υπερβολη..)

Ουτε το σινεμα μ'αρεσει.

Μ'αρεσει ομως να τρωω ντοματα με αλατι.

1,2,3 και 4

2009-05-01T18:16:00.002+03:00

1.
Εαν τα συνορα ειναι χαρακιες στο σωμα του πλανητη, η συνηθεια ειναι χαρακια στο σωμα του εγκεφαλου. Η συνηθεια της σκεψης. Το κολλημα. Το κεφαλι σου. Το πως σκεφτεται. Η χαρακια μεσα στο κεφαλι σου που ειναι παντα εκει και δε φευγει. Ειναι χαραγμενη. Ο,τι καινουριο και να χτισεις αυτη θα ειναι παντα εκει, εχοντας χαραξει για παντα το μυαλο σου. Πως μπορεις να βγαλεις την χαρακια? Μηπως κοβωντας το μερος πανω στο οποιο ειναι? Πως το κοβεις? Πως το εντοπιζεις εξαρχης? Και εν τελει πως το κοβεις? Θες να το κοψεις? Υπαρχουν και αντενδειξεις προφανως. Οι χωρισμοι ειναι βασανο ή βαλσαμο? Πως το κοβεις? Η συνηθεια μπορει να περιγραφει με τη σχεση απαγωγεα-ομηρου. Ο συναισθηματικος δεσμος που αναπτυσσεται μεταξυ θυτη και θυματος. Ξες μωρε. Καπως ετσι. Αγαπας τη συνηθεια σου. Αλλα η συνηθεια σου εισαι εσυ. Δεν μπορεις να την κοψεις. Χαχα. Φατο.

2.
Θα περπατησω αναμεσα σε χρωματα. Χρωματα και αντικειμενα. Φυση. Καλη ειναι η φυση. Εχει χρωματα. Και η θαλασσα εχει χρωματα αλλα μονο με τον ηλιο. Και τα βραχια εχουν χρωματα σε σχεση με τον ηλιο, τη θαλασσα και τη φυση. Ο ηλιος μονος του αρχιδια χρωμα φτιαχνει. Τι μας λεει αυτο? Δεν ξερω. Κατι για αλληλεπιδραση μαλλον.

3.
Πως καταλαβαινεις αν κατι ειναι επικτητο ή φυσικο πανω σου? Αν καποιες συμπεριφορες τις εχεις μεσα σου ουτως η αλλως στο Ντιενει σου ή αν τις εχεις φτιαξει εσυ. Αν ειναι φυσικες μπορουν να αλλαξουν? Η μονο να προσαρμοσθουν? Και αν ειναι επικτητες ποσο ευκολα μπορουν να φυγουν? Αυτα, χαιρετισματα στον Γκιουλιβερ.

4.
Μια καφε πλημμυρα που μεσα της κουβαλαει τα κομματια αιωνων και τις ενοχες και τις τυψεις και κατακλυζει τα παντα στο περασμα της και εχει και κοκκινο και ρεει αφθονη και χορευει ενιοτε και τρεχει τρεχει γλιστραει και τρεχει. Αντιο.

HIV και AIDS. Μηπως μας δουλευουν?

2009-04-24T20:35:00.004+03:00

Διαβαζοντας το Ζενιθ Φεβρουαριου-Απριλιου επεσα σε μια συνεντευξη της Μαριας Παπαγιαννιδου, πρωην ασθενη του AIDS. Καλα διαβασατε. Πρωην. Αρχικα την προσοχη μου τραβηξε ο τιτλος του βιβλιου της "Αντιο AIDS", για το οποιο γινοταν λογος, και ειπα "Τι σκατα?". Διαβαζοντας τη συνεντευξη της εμεινα μαλακας αλλα δεν καταλαβα και πολλα και ετσι μπηκα και στο σαιτ της. Ειχα ακουσει για κατι κομπινες γυρω απο το AIDS αλλα ποτε δεν ενδιαφερθηκα και δεν ασχοληθηκα με το συγκεκριμενο ζητημα και γενικα με το θεμα AIDS. Οταν ομως διαβαζεις οτι δεν εχει αποδειχθει επιστημονικα οτι ο ιος HIV συνδεεται με το AIDS -αν θεωρησουμε πως υπαρχει ιος HIV, καθως δεν εχει απομονωθει- και πως το 94% των θανατων των ασθενων του AIDS (οπου AIDS δεν ειναι μια ασθενεια αλλα ενα συνολο γνωστων ασθενειων) προκληθηκαν απο το ΑΖΤ, ενα απιστευτα τοξικο φαρμακο που καταστρεφει ολοκληρες αλυσιδες DNA και που χορηγειται στους ασθενεις του AIDS και το οποιο κατασκευαζεται απο την ιδια εταιρεια που το '70 κατασκευαζε τα poppers, δεν μπορεις παρα να φρικαρεις και να θες να το πεις σ'ολους.

Το σαιτ της Μαριας Παπαγιαννιδου ειναι αυτο. Διαβαστε την ετικετα "Πως ξεκινησαν ολα" αλλα μετα απο απο το παρακατω λινκ.

εδω το λινκ που αναλυει την απατη του AIDS και τη φαρμα-καρτελ.

Αν και τα 2 κειμενα ειναι πολυ μεγαλα, πραγματικα αξιζει να τα διαβασετε.

Καλη φαση

2009-04-21T13:14:00.005+03:00

Καποτε ειχα κανει ενα κολαζ που μεταξυ αλλων ειχε και μια φραση που ελεγε κατι φιλοσοφημενο οπως "Οταν βρεις το θαρρος να κανεις ενα μικρο βημα θα ακολουθησει ενα μεγαλυτερο". Τελικα η μαλακια ειχε δικιο. Δεν ανεβηκα στο γαμημενο το πλοιο, εμεινα εκει που ηθελα, ειμαι ακομα εκει και δεν το 'χω μετανιωσει καθολου. Και το να μη μετανιωνω εγω, ειναι πραγματι αξιοθαυμαστο. Βιωνω τοσο εντονα συναισθηματα και καταστασεις που εχει καθαρισει το μυαλο μου. Η ζωη εδω περα ειναι μια τεραστια ηλεκρικη σκουπα που ρουφαει ολη τη σκονη απο μεσα μου. Πολλη χαρα φιλε.

Καλα ειναι!

0.4

2009-04-09T14:22:00.003+03:00

Η ωρα ειναι 2:19 στις 4:15 φευγει το πλοιο και εγω ακομα δεν εχω αποφασισει αν θα επιβιβαστω ή οχι. Αν και ειμαι συνηθισμενη στα διλημματα, ή μαλλον στο να χω διλημματα, αυτη τη φορα θα μου ηταν πιο ευκολο να ξεσκατισω τη βασιλισσα ελισαβετ παρα να αποφασισω. Εχω ενα σφιξιμο στο στηθος το οποιο θελω να ξερασω και ενα ριγος ολουθε που αν και κατα πασα πιθανοτητα ειναι απο τα ξυδια, με γαμαει ακομα περισσοτερο. 2:33. Μολις γυρισε η Σ. και ο Α. και βαλαν στα τερματα σαι τρανς. Μ'αρεσει τρελα η σαι αλλα αυτη τη στιγμη το σφιξιμο προκαλει στην ψυχολογια μου περισσοτερα εφε απ'οσα ο γιου ρεκεν στα κομματια του. Τρεμω ολοκληρη απο το αγχος, θελω ειτε να κλαψω με λυγμους ειτε να ξεκωλωθω στο γελιο, οτιδηποτε για να νιωσω κατι ακραιο. Δεν ξερω αν φοβαμαι και τι φοβαμαι αν φοβαμαι και δεν ξερω τι πρεπει να πιστεψω. Εχω κουραστει απο την αναποφασιστηκοτητα μου και την αδρανεια που αυτη προκαλει και το μονο που θελω ειναι να ηρεμησω και να νιωσω γαληνη. Τι αναπνοες γιογκα εκανα, τι μπαλετο χορευα σαν το αρουγκανο σένα ξωκλησι, τι σκαρφαλωμα εριξα, τιποτα. Δεν μπορω να ηρεμησω αν δεν αποφασισω.

Ολη τη γαληνη που ενιωσα χθες στο κρεβατι του, οταν απο τη μια στιγμη στην αλλη μου εδιωξε το σφιξιμο, θα μου την ξεκωλιασει η επιστροφη, αν επιστρεψω.

Και νιωθω πως θα λιποθυμισω μολις σηκωθω. Και νιωθω πως το αγχος θα με καταβαλλει τοσο πολυ που θα παρανοησω και τοτε αυτα που κανω στα ενδοξα μεθυσια μου θα μοιαζουν με καρτ ποσταλ απο την ντιζνειλαντ.

Και δεν αντεχω αλλο.

2:48

Και η Σ. ειναι κοκκαλο και χορευει τρανς και γω θελω να την σηκωσω στον αερα και να χορεψω μαζι της.

Και δεν μπορω.

11880

2009-04-05T13:11:00.004+03:00

-Θεση ταδε, πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Μηπως ξερετε ποτε εγινε η νυχτα των μακριων μαχαιριων και αν οντως λεγεται ετσι?
-Δεν υπαρχει καταχωρημενη αυτη η πληροφορια.
-Α.
Ο παοκ ποσο ηρθε?

-Θεση ταδε, πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Θα σας πω. Ξερετε αν εχει κανενα τρανς παρτυ σημερα στην Αθηνα?

-Θεση ταδε,πως μπορω να σας εξυπηρετησω?
-Μπορειτε να μου πειτε αν αποχωρησε ο Δογης απο την αεκ? Γιατι εχω τον πατερα μου με καρδια.

0.3

2009-04-01T21:27:00.003+03:00

Πανω στους ωμους μου ισορροπει μια αδεια μπαλα -καποιοι το λεν κεφαλι- που με το ζορι γραφει αυτην την προταση. Ειναι πιο αδρανες απο και απο κεφαλι χουλιγκανου, πιο κενο και απο το πορτοφολι μου, πιο στεγνο και απο σαλιο χασικλη. Σαν να παθε ο εγκεφαλος καταθλιψη. Αν δε βρω το ον, μπορει να με καλωδιωσουν. Αν δε βρω το ον, μπορει να με κωλωδιωσω εγω.

25η μαι ας

2009-03-25T10:38:00.004+02:00

Σωτη Τριανταφυλλου για τη σημαια και το εθνος στο tvxs

(κλικ ρε)

Μπιφτεκια

2009-03-18T15:18:00.008+02:00

(Η Κενυα)

Ειμαι στο σπιτι του Α. στη φλωρινα. Εγω ακουω μουσικη και αυτος διαβαζει για τον βραγχανισμο. Τι ειναι αυτο δεν ξερω, αλλα νταξ εγω τις προαλες διαβαζα για τους φυσικους πορους στην Ικαρια. Εχουμε προβληματισμους, οχι αστεια. Χθες εγινε της τρελης. Φοβος και παρανοια στη φλωρινα. Κυριως παρανοια. Χριστεεεεεεεεε μου (φτου) σε τι περιβαλλον εκθετω τον εγκεφαλο(..) μου! Χιονιζε αβερτα πριν. Τι σκατομερος. Τι ηθελα και ηρθα. Βασικα δεν ηθελα, δουλειες ηρθα να κανω, τις οποιες φυσικα δεν εκανα γιατι και τα 2 βραδια κομματιαστηκαμε οι μαλακες και ξυπνησαμε μεσημερι. Ο Α. αναρωτιεται ποιος σκατα ειναι αυτος ο Μαχαμπαρατα. Η Μαχαμπαρατα. Δεν διευκρινιζει. Α, εποχη ειναι. Ωραια, πηρα και την εγκυκλοπαιδικη μου γνωση για σημερα. Σκασαν τωρα 2 τυποι, ο ενας εψαχνε ενα σκουφο, αν καταλαβα καλα. Δεν τον βρηκε. Μας ρωτησε αν θα παμε μαζι τους σαλονικα τωρα. Του πα θα παμε αυριο. Ουτε σαλονικα μ'αρεσει πια. Απελπισια. Σ. επειδη ξερω οτι διαβαζεις, να φας σκατα μαλακα, θελω να διακτινιστω τωρα εκει περα και ας πλυνω ολη την κουζινα και ας εχω για δωματιο το παταρι, δε με νοιαζει. Σ. μαλακα μου γ-λειψες. Γαμω, γαμω ποσα χιλιομετρα μακρια ειμαι απο την ηρεμια? Γιατι δεν ταξιδευουμε με μαγνητικα πεδια γαμω το φελεκι μου, να 'μουν εκει στο τσακ μπαμ? Οσο διαρκει ενας οργασμος. Γαμω,γαμω. Τρενα, πλοια, πετρελαια, καυσιμα, μαλακιες, ηλιθιοι σωληνες στην αραβια και πετρελαιοπηγες και μαλακιες και φυσικα αερια, μη μας κλανετε ρε!

Σοκ, εχω παθει σοκ. Ευτυχως δεν φοραω καλσον, να μου φυγει κανας ποντος. Μα τι λεω?? Ολα μου τα καλσον σουρωτηρια ειναι. Γαμω τα καλσον. Οταν δε σκιζονται μονα τους, μας τα σκιζουν οι Ανδρες. Οι πιο μπγουταλ δλδ γιατι υπαρχουν και οι ευαισθητες ψυχες που στο βγαζουν με χαρη και στυλ-και τακτ πανω απ'ολα- τα ακουμπανε και διπλα να μην ψαχνεσαι σαν το μαλακα το πρωι, φορωντας μονο ο,τι εχεις βρει, δλδ το λαστιχακι των μαλλιων σου. Εγω δεν ξερω κανα τετοιον -ευτυχως. Οχι, συγγνωμη φανταζεσαι εκει που γινεται η φαση, να στο διπλωσει κιολας?? Χαχαχα, τι χιουμορ που το 'χω πρωινιατικο η ρουφιανα, να γραψω κανα ποστ.

Ερωτευτηκα. Το σαββατο. Κεραυνοβολος. Τα ματια σου με καινε, γιατι εισαι μανεκενε. Ο Α. τωρα διαβαζει για το βουδισμο. Ειναι στο σημειο που γεννιεται ο βουδας. Τι θα γινει, τι θα γινει? Εχω μεγαλη αγωνια σου λεω. Τι σκατα ακουω τοση ωρα? Κατσε να βαλω καμια μουσικη. Σ. μαντεψε τι εβαλα. Ε ναι ρε μλκ το γκριν γρας εβαλα. Τι κομματαρα! Τι κολλημα! Τι λεει, καλα?

Που λες. Χθες καβατζωσαμε 4 ουζα και ενα φιλαδελφια απο ενα σουπερ μαρκετ και μας εδωσαν και μια ντουζινα μπυρες τζαμπα,γιατι τις ειχαν για δωσιμο,ληγουν αυριο. Κυριοι σου λεω. Ο Α. τωρα διαβαζει το βιτα. Γραφει,μου λεει, οτι οταν διαβαζουμε το βραδυ, ο εγκεφαλος απομνημονευει καλυτερα. Καλως. Ενα λεπτο πηγα τουαλετα και μου βαλε ινδικη μουσικη. Προχθες ακουγαμε τσακας μεντιτεσιον μιουζικ και αραζαμε στο μπαλκονι του Β. στη σαλονικη στο κρεβατι του, που το 'χει βγαλει εξω για λογους τους οποιους αγνοω. Ωχ, κατσε τωρα μιλαμε για ομαδες αιματος. Του 'πα οτι εχω μηδεν αρνητικο και μου λεει "Γαμωτο γιατι εχεις μηδεν αρνητικο? Γαμωτο. Εδω λεει οτι οσοι εχουν μηδεν αρνητικο και καπνιζουν,πινουν πολλα οινοπνευματωδη και τρωνε ιδιαιτερα αλατισμενα φαγητα εχουν τριπλασιες πιθανοτητες να παρουσιασουν επιθετικο καρκινο των πνευμονων. Γαμωτο, γιατι εχεις αυτη?". Τωρα μου'πε οτι εμεις δεν μπορουμε να δωσουμε αιμα γιατι πινουμε. Ναι γιατι αλλιως, θα το μοιραζα στο δρομο. Εδω μου χωσαν 4 φιαλες το καλοκαιρι που 'χα ελλειψη, για να δινω ειμαι? Σ'αυτο το σημειο να ευχαριστησω αυτον ή αυτην που μου χαρισε το αιμα του. Μραβο παιδια, ευχαριστω, με βολεψε μια χαρα. Φαντασου τωρα διαλογο μεταξυ αιμοληπτη και αιμοδοτη.

-Επ, τι λεει το αιμα? Σε βολεψε?
-Ασε φιλε, να 'σαι καλα, πολυ καλο ρε συ, που το βρηκες?
-Ε νταξ, τωρα χθεσινοι ειμαστε?
-Οχι, σοβαρα δηλαδη μου κανε εντυπωση. Το παιρνω στη δουλεια, στο σπιτι, δε λερωνει, πολυ καλο σου λεω.

Σημερα θα φαμε μπιφτεκια, χθες εκανα φακες(αλλαζω θεμα, να καλυψω τις πιπες που λεω). Τωρα που 'πα πιπες. Εκει που αραζαμε χθες, ηθελα να αναψω μια πιπα να καπνισω. Ετσι μου την εδωσε, τι γουσταρεις ρε?

Σλε: Τοσος καπνος ειναι καλα?
Ν: Καλα ειναι.
Σλε: Να το σπρωξω και αλλο?
Ν: Οχι, καλα ειναι.
Σλε: Α νταξ γιατι δεν ξερω απο πιπες.

Νταξ, τωρα εσυ λες "ναι, τι χαιρεσαι ρε μαλακασλε(μια λεξη), σιγα την παπαρια", αλλα ρε φιλε χθες ξεκωλωθηκα στο γελιο(πρεπει να σταματησω να γραφω αυτο το ρημα, τουλαχιστον μεχρι να μαθω πως γραφεται αυτο το ρημα. Ω, κατσε να το γκουγλαρω). Σωστα το 'χα γραψει. Μα τι γαματη που 'μαι, ρεει στο αιμα μου ο τριανταφυλλιδης. Εβαλα τζανις τζοπλιν, δεν ξερω γιατι. Το κολ ον μι. Μετα θα βαλω κλας, μετα γουαιτ ραμπιτ και μετα ρεγκε. Μ'αρεσει η συνοχη στη μουσικη.

Θα ακουσω αυτο το κομματι και θα παω να κανω τα μπιφτεκια. Εχω ενα κεφαλι γεματο. Νισαφι! Οχι φιλε,οχι. Δεν το ξερεις? Η φλωρινα ευνουχιζει το μυαλο. Το δικο μου τουλαχιστον. Ναι ρε φιλε εγκεφαλικη περιτομη, το κενο, το τιποτα. Παω να κανω τα μπιφτεκια, γιατι πειναω σαν μορμονος σε καβα ποτων. Τωρα που 'πα μορμονους ειπα να τους γκουγκλαρω και αυτους, γιατι ειμαι και φιλομαθης εκτος των αλλων, τι να την κανω τοση γνωση τι, και δες μαλακα που βρεθηκα μεσα απο ενα λινκ. Θαυμα,θαυμα!!

http://www.jesuschrist.lds.org/SonOfGod/eng/

Φιλε σκιαχτηκα που το 'δα. Δηλαδη ο χριστος και η μανα του! Δωστε βαση στη φραση "He Lives!". Ναι ενας ο Ελβις και ενας ο τζιζους. Να συμπληρωσω εδω πως αυτο το πραμα που δεν ξερω πως να το ονομασω,αληθεια αδυνατω, χορηγειται απο την εκκλησια, παρακαλω, γαμω τα περβολια με τις ελιες,γαμω. "Να που πανε τα λεφτα μας", δηλωσε ωσαν ξαφνιασμενος ο Α. και μετα μου προτεινε να ακουσουμε την παραδοσιακη μουσικη της Κενυας. Γιατι οχι? Παω στα μπιφτεκια. Αι σιχτιρια με τις μαλακιες που καθομαι και βλεπω και συγχυζομαι.

Δεν ξεπαγωσαν γαμωτο. Αλλα ανοιξα αλλη μια μπυρα. Μας ειπε ο σουπερμαρκετας να τις πιουμε μεχρι σημερα γιατι ληγουν. Τι να κανω και 'γω? Πινω. Την εχυσα ο μαλακας πανω στο πληκτρολογιο. Μην και δεν κανω την παπαρια μου μια μερα, και μου παρει αλλος τον τιτλο. Σιχτιρια για ανθρωπο. Πραγματικα το πιστευω οτι εγω και η Σ ειμαστε τα μονα ατομα που οταν λεμε "Παμε να τα σπασουμε" το εννοουμε κυριολεκτικα. Οση ωρα ο Α. διαβαζε στο ιντυμιντια για το νεο μετρο του Δενδια, εγω ειχα ξαπλωσει στο πατωμα διπλα στην μπαλκονοπορτα και εβλεπα το χιονι να πεφτει.Ναι στα αρχιδια σου,ξερω. Γαμω ηταν. Πολυ χιονι ρε φιλε. Τωρα σταματησε. Τσιγαρο. Σπιρτο. Μαυρισμενο τσιγαρο. Ολα ρολοι πανε. Ο Α. μου 'πε οτι τωρα βγηκε ηλιος. Δε βλεπω τον ηλιο απο 'δω,αλλα δε βλεπω να 'χει φωτισει το τοπιο. Γουατεβερ.

Προχτες παιζαμε μουσικη με πιρουνια, κιθαρες και εγω βαρουσα κατι ποτηρακια με τσιπουρο. Γαμω ηταν. Το ηχογραφησαμε. Βαλτο στον κωλο σου, θα μου πεις και θα 'χεις και δικιο, αλλα το κομματι βγηκε γαμω, και συ να κατσεις να λυσσαξεις. Ο Α. Το μιξαρε και το ονομασε "λιτλ λειντις τιαρ¨. Ετσι με λεει. Μικρη. Αν και ειμαι μεγαλυτερη. Μικρη,μικρη, θα πω εγω οχι?

Εβαλα King Tubby. Γαμω. Παω στα μπιφτεκια. Τον μπουλο μικρη. Αντε και συ ξεκολλα απ'το πισι. Ανοιξε κανα βιβλιο. Δεν βλεπεις τον Α? Σε σενα το λεω. Ακομα διαβαζεις? Δηλαδη τι παραπανω περιμενεις να πω ας πουμε? Μαλακιες λεω καλε, τι καθεσαι? Καλε. Καλα. Δε πα να κοψεις και το λαιμο σου?

Εγω παω στα μπιφτεκια μου.

Υ.Γ: Ο Α. λεει οτι δεν θα μπορουσε να γινει βουδιστης γιατι εχει πολλα "δεν". Δεν πινεις, δεν κλεβεις,δεν,δεν,δεν. Και ΤΙ σκατα κανεις?? Λεει.

Σοκ και δεος

2009-03-16T21:01:00.002+02:00

Η μουσικη αντικατοπτριζει τις αναγκες μας.

(Ειναι η μονη μπαρουφα που σκεφτηκα, αφου εσβησα κατα λαθος ενα σεντονι)

Διαγνωσεις

2009-03-11T20:19:00.006+02:00

Γιατρος: Δεν ξερω αν φταιει που εισαι αδυνατη, αλλα μπορω να ψηλαφισω το συκωτι σου.

Σλε: Λογικο, αφου μου το 'χουν πρηξει.

0.3

2009-03-10T15:18:00.004+02:00

Εψαχνα επι μια ωρα αναπτηρα για να κανω ενα τσιγαρο με τον καφε μου.

Δεν βρηκα ουτε εναν.
Τελικα αναψα απο το ματι. Πρωτη φορα ειδα την καφτρα μου τοσο σκληρη.
Ενιωσα πως καπνιζω καμιναδα.
Ειχα καψει και τον καφε.
Κοριτσι για σπιτι,οχι αστεια.

Σαπιες γκομενες

2009-03-07T19:15:00.008+02:00

Οταν η ωρα ειναι 7 το πρωι και η σ.λ.ε,

μολις εχει πεσει για υπνο,

εστριβε και επινε απο τις 5 το προηγουμενο απογευμα,

εχει να βγει απ'το σπιτι μια βδομαδα επειδη ηταν αρρωστη με 39 πυρετο και εβλεπε παραισθησεις,

ειδε πριν απο 3 ωρες το fight club και εχει φρικαρει τη ζωη της,

περασε τουλαχιστον 2 ωρες με κλειστα ματια να σκεφτεται,να τρωει σκαλωματα και να κανει αναπνοες γιογκα,

περναει περιοδο φρικης, αυτοαναλυσης και αυτοοργανωσης,

διαβασε μες στην πρηγουμενη βδομαδα 2 βιβλια του Ρομπινς και 1 του Χρηστιδη,

επλεκε επι μιαμιση ωρα με τσιγκελακι τις τζιβες της,

προσπαθουσε να ζωγραφισει επι αλλη μιαμιση ωρα με μπατονετες,

και περασε ακομα ενα μισαωρο σχεδιαζοντας λεπτομερειες στα μαλλια μιας γυναικας που ζωγραφισε,

και ολα αυτα, ενω τρεχει η μυτη της, ποναει ο λαιμος της και εχει ουρολοιμωξη,

οσο ψυχοπαθης και αν εισαι δεν την παιρνεις τηλεφωνο σκαλωνοντας την με ερωτησεις του τυπου "ποια εισαι, τι κανεις εκει" και τρομοκρατωντας την με αποτελεσμα να κουβαλησει 2 ατομα που κοιμοντουσαν για να ανακαλυψουν πως εισαι η σαλεμενη γκομενα ενος γνωστου, που ψαχνεις το κινητο του μολις κοιμηθει και παιρνεις οποιο νουμερο βρεις μπροστα σου!

Δεν το κανεις! Οχι! Ποτε! Για κανενα λογο! ΜΗ!

(Η νταρντανα με τον γκαζμα οπως κοιτας δεξια, ειναι η σεληνιασμενη που στραβοκοιταει τη Σ.(κεντρο) γιατι της εσκισε την μπλουζα με το σπαθι και την αφησε με την κοιλια απεξω με αποτελεσμα να κρυωσει και να κλανει συνεχως. Η δεσποινις στο κεντρο ειναι η Σ. που μολις της τηλεφωνησα ωρυωμενη, εβαλε κατι προχειρο και ετρεξε κοντα μου να με σωσει ανιδιοτελως. Η τσαμπουκαλεμενη με το πολυβολο και το ξωβυζο -γιαυτο αρρωσταινω- που κοιταει με αηδια την τρελη -γιατι συνεχιζει να τις αμολαει- ειμαι εγω που την εδεσα με την αλυσιδα που εχουμε για να βγαζουμε βολτα το κατοικιδιο μας, το λαμα και την παω στον Αρκτουρο να την ενταξουν ομαλα στο φυσικο της περιβαλλον.)

Συγκρισεις,μεταφορες και εξαγωγες

2009-03-04T17:07:00.004+02:00

Με τον όρο λευκός νάνος (white dwarf) χαρακτηρίζεται το υπόλειμμα του πυρήνα ενός αστερα μικρής ή μεσαίας μάζας που απομένει μετά τον θάνατο του αστέρα αυτού. Σε αυτό το ουράνιο σώμα δεν συμβαίνουν πυρηνικές αντιδράσεις, ούτε άλλη διαδικασία που να παράγει ενέργεια. Συνεπώς βαθμιαία ακτινοβολεί τη θερμική του ενέργεια ως ηλεκτρομαγνητικη και ψύχεται. Ωστόσο, είναι τόσο πυκνό και θερμό (η αρχικη θερμοκρασια αγγίζει τις 100 χιλιάδες βαθμούς), ώστε η ψύξη του από τις τυπικές αστρικές θερμοκρασίες να χρειάζεται πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια γήινα χρόνια, διάρκεια μεγαλύτερη από την ηλικία του Συμπαντος. Μετά από δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια, ο κάθε λευκός νάνος θα κρυώσει τόσο ώστε να εκπέμπει πλέον ελάχιστη ακτινοβολία και καθόλου ορατό φως, οπότε θα έχει καταστεί ένας μαυρος νανος . Πολλοί κοντινοί μας λευκοί νάνοι έχουν ανιχνευθεί και ως πηγές μαλακών ακτινων Χ και υπεριωδους . Οι παρατηρήσεις στις ακτίνες Χ και στο απο υπεριωδες βοηθούν τους αστρονόμους να μελετήσουν τη χημική σύσταση και τη δομή των λεπτών ατμοσφαιρών αυτών των λευκών νάνων. Υπάρχουν ενδείξεις ότι υπολείμματα πλανητών και κομητες από το σύστημα του παλαιού αστέρα αλληλεπιδρούν και πέφτουν στον λευκό νάνο προκαλώντας εκπομπές ακτίνων Χ.

(Βικιπαιδεια)

Μηλοπιτες

2009-02-28T18:30:00.004+02:00

Το χθεσινο μου ονειρο ηταν να σαν να προσπαθεις να περασεις το εσωτερικου του αυγου απο ενα πιρουνι. Αργο,βαρυ,κολλωδες.

Χθες χιονιζε κανελα απο τις βλεφαριδες μου.

Μ΄αρεσουν τα συννεφα που πεταγονται απο τις ακρες των βουνων και στεκονται σαν μανιταρια τοτεμ.

Ετσι οπως ενα πελωριο μαυρο σεντονι καλυπτει γρηγορα το νησι, ειναι σαν να κλεινεις την κουρτινα για να κανεις σεξ. Δηλαδη, τη γαμησαμε.

Εχω βρει πολλους τροπους να αρχιζω τη μερα μου. Στο να τη συνεχιζω εντοπιζω ενα προβλημα.

Αν μεναμε στα συννεφα, η ζωη θα ηταν πολυ, πολυ πιο ευκολη.

Η μουσικη που ακουγα το πρωι ηταν σαν να χοροπηδας με ξυλοποδαρα ή χοντρες αεροσολες.

Αποδημησαν και τα συννεφα.

Μου ταιριαζουν τα συννεφα,γιατι ενω τα βλεπεις να κουνιουνται αργα και βαρεμενα ή να αραζουν, στην πραγματικοτητα κινουνται με απιστευτα γρηγορους ρυθμους.

Οταν πορωνεσαι με κατι, το προβλημα ειναι οτι τα βλεπεις ολα μεσα απο ενα πρισμα, πραγμα τραγικο αν σκεφτει κανεις την πληθωρα των πρισματων που υπαρχουν( αν μπορει δηλαδη να οριστει αριθμος).

Η λεξη ραδιουργια ειναι σαν συρματοπλεγμα.

Πως βλεπεις κατι και οχι απλα το κοιτας?

Ειμαι τοσο καμμενη που μπορεις να κανεις 6μηνη συνδρομη στη νοβα και να μη σου λειψει κανενα βραδυ ποπ κορν.

Νιωθω σαν βιντεο κλιπ του Προντιτζι.

Ικανοποιηση ειναι να μη ζηλευεις.

Δυσκολευομαι πλεον να μπω σε καθημερινοτητες.

Καποια συναισθηματα σε καταστελλουν.

Οσπρια

2009-02-26T15:50:00.002+02:00

Εχω χασει το φορτιστη μου. Και πρεπει να κανω και αρακα. Δεν πρεπει, αλλα αν θελουμε να φαμε δηλαδη, θα πρεπει να κανω αρακα. Μα που πηγε ο φορτιστης? Τον κουβαλαω παντα μαζι μου. Εξαφανιστηκε. Καποτε μια τυπισα, ειχε πει πως αυτο το φαινομενο λεγεται χρονιηρ. Χανονται τα αντικειμενα μεσα στο χρονο και τα βλεπεις μετα απο καιρο στο σημειο που τα αφησες. Απιθανο. Μου χε δωσει και ενα παραδειγμα βγαλμενο απ'τη ζωη. Ειχε χασει λεει ενα λαχειο, δεν το βρισκε πουθενα, μετα μετακομισαν και το βρηκε λεει μετα απο 2 χρονια στο κομοδινο. Το λες? Η γιαγια μου παλι οταν χανει κατι κανει επικληση στον Αγ. Μηνα. Καταλαβες? Ο καθενας με την καυλα του. Χρονιηρ η μια, μηνας η αλλη, βγαλε ακρη. Εγω παλια οταν εχανα κατι τρελαινομουν, ηθελα κιολας καθε φορα να σπασω και μια συγκεκριμενη καρεκλα. Παει τωρα η καρεκλα. Ζωη σε λογου μας. Τωρα δεν αγχωνομαι τοσο. Το 'χω στο πισω μερος του μυαλου μου και το σκεφτομαι ανα διαστηματα. Α, να οριστε. Ο Α. τον πηρε το φορτιστη. Οριστε. Ευτυχως που δεν αγχωθηκα.

Εκανα και τον αρακα. Τωρα ειναι στην κατσαρολα και σιγοψηνεται. Τι καλα. Πηραμε και ψωμι και θα κανουμε πλατσα πλουτσα στη σαλτσα. Μμμμ τελεια. Η Σ. μολις μου εδειξε το πτυχιο του ισιντιελ στο φωτοσοπ. Μπραβο Σ.

Θα πανε κατι παιδια Ολλανδια και ζηλεψα και θελω να παω και 'γω. Ολλανδια, φιλε. Πολυ ωραια ειναι στην Ολλανδια. Λεω να παω. Θα πρεπει να βγαλω λεφτα. Σκεφτομαι να δουλεψω σε βιντεο κλαμπ. Δε θελω να δουλεψω παλι βραδυ και τα καφε ανοιγουν πολυ πρωι. Οποτε θα παω να αραζω αναμεσα στις ταινιες που τις γουσταρω κιολας και θα 'μαι κυριλε. Παω να δω τον αρακα.

Μολις διαβασα το σπουργιτι εισαι και φαινεσαι του Αρκα, για ακομη μια φορα. Αυτος ο τυπος ειναι πολυ γαματος ρε φιλε. Το 'χει πολυ ασχημα το θεμα. Παω να δω τον αρακα. Καποιος ηρθε. Μια φιλη της Σ. Καλα, παω στον αρακα.

Εχω παντου αφημενα στο σπιτι χαρτακια με σημειωσεις. Να τωρα βρηκα ενα και αναθεμα και αν θυμαμαι τι σκεφτομουν οταν το εγραφα. Στο πλοιο που ερχομουν γεμισα χαρτακια. Μ'αρεσουν τα χαρτακια.

Αντε ποτε θα γινει ο αρακας. Πεινασα. Σε ενα 20λεπτο θα πρεπει να 'ναι ετοιμος. Ουφ. Αντε. Θα αλλαξω μουσικη. Τελικα δεν αλλαξα, απλα δυναμωσα. Θελω κατι να κανω, αλλα δεν ξερω τι. Να παω να συνεχισω το συνταγολογιο? Να γραψω με σπρει τους τοιχους? Να δω τιβι? Να διαβασω το science illustrated? Να κοιμηθω? Τι να κανω? Δεν ξερω. Μαλλον τιποτα δε θα κανω παλι. Θα ανοιξω μια νεα καρτελα.

Γαμωτο, αρπαξε απο κατω ο αρακας. Γαμωτο. Σκατα. Ξεχαστηκα, Ξεχαστηκε και η Σ. Παει ο αρακας. Οχι νταξ τρωγεται. Απλα απο κατω εχει παρει. Γαμωτο. Τι κεφαλι εχω? Γαμωτο.

Τελικα αλλαξα μουσικη.

Βαρεθηκα θα παω μεσα. Θα φαω και αρακα. Καμμενο αρακα. Ολοι καμμενοι σ'αυτο σπιτι. Μαζι και ο αρακας.

Πρωινη

2009-02-24T20:01:00.003+02:00

Χθες το βραδυ, κοιμηθηκα στο -ελπιζω στο μελλον δικο μου- δωματιο με ενα κερι και νταμπ και μια θαλασσα στο κεφαλι μου. Ειχα καιρο να κοιμηθω με κερι και μουσικη. Θαλασσα εχω καθε μερα. Και τωρα το πρωι που ξυπνησα στις 11(!) ξαναεβαλα την ιδια πλειλιστ και ξανακοιμηθηκα, αλλα εβλεπα την ιδια μαλακια ονειρο με πριν και βαρεθηκα και ξαναξυπνησα. Το κερι δεν ειχε σβησει ακομα. Και ειχα ενα παιδικο σταθμο στην κοιλια μου, και πηρα στο κεντρο του εγκεφαλου μου και ειπα πως δεν αισθανομαι καλα και δε θα παω σημερα και να στειλουν ξανα τη θαλασα στη θεση μου. Και ετσι και εγινε και τωρα σου μιλαω με μια θαλασσα στο κεφαλι μου και τιποτα στην κοιλια μου. Εχει ενα ωραιο κεικ στην κουζινα με πορτοκαλι και αμυγδαλα και λιγο σοκολατα, πολυ ωραιο ειναι, το εκανε χθες η Σ. Τωρα μπηκε ο Α. στο δωματιο και του εξηγησα πως κοιμηθηκα και πως ξυπνησα. Αν και ηξερε πως κοιμηθηκα. Αυτος μου εφερε το κερι.

Ειναι ωραια η μουσικη, φιλε. Ξερεις ο Νιτσε ειχε πει, οτι η ζωη χωρις μουσικη θα ηταν ενα σφαλμα. Η μουσικη σε κανει ο,τι θελει φιλε. Σε βαζει οπου θελει και σ'αφηνει εκει να χανεσαι και να δημιουργεις και σε γυρναει αναποδα, σου αδειαζει τις τσεπες και σου αδειαζει το κεφαλι, σου μετακινει θεση τα χερια, η μουσικη παιζει. Παιζει με σενα, παιζει με τη παρτη της, σου χορευει, σου φευγει, η μουσικη ειναι ατιμο πραμα φιλε. Ειναι ο,τι πιο ωραιο υπαρχει. Η μουσικη ειναι η ιδια η δημιουργια. Ολα ειναι μουσικη, φιλε. Δεν υπαρχει κατασταση χωρις μουσικη.

Ο Α. μου 'πε τωρα να παμε βολτα στη Συρο. Εγω του 'πα να παμε σε λιγο. Ειναι ωραια η βολτα με μπυρες στη Συρο. Ειδικα αν εχει ηλιο. Ειναι ωραια η Συρος. Τωρα ο Α. παιρνει τηλεφωνο. Αυτος με τον οποιο μιλαει ειναι στην τουαλετα.

Μου ειπε να συμμαζεψουμε και το σπιτι. Του ειπα οτι τωρα εχω οιστρο και γραφω. Μου ειπε να μετακινησω αυτον τον οιστρο προς το συμμαζεμα. Αντρες...

Εφυγε. Πηγε να ζουληξει τη Σ. γιατι βλεπαμε κατι παλιες μου φωτο με τη Σ. στη Βαρκελωνη και του ηρθε να τη ζουληξει. Αντρες νο.2...

Λοιπον τις τελευταιες μερες εχω ανακαλυψει κατι καινουριο.

Τωρα ξαναρθε και μου 'λεγε για τις πανελληνιες 5-6 χρονια πριν. Δεν καταλαβα και πολλα. Μονο επιασα που ειπε μια καθηγητρια του ανοργασμικια και που κολυμπουσε γυμνος και μετα που ειπε και κατι αστειο στο τελος, δε θυμαμαι τι τωρα. Κανονισαμε να φαμε ψαρι και χταποδι το μεσημερι. Τωρα ετοιμαζεται να βγει. Του ειπα "Παμε και για μπυρα, ε?"
Και μου απαντησε "Ναι, πρεπει να το οργανωσουμε σωστα. Σελασιεεε". Πανω που θα εγραφα οτι εφυγε, ξαναμπηκε. Ρωταει αν εχουμε χαρτακια. Εχουμε. Λεει να κανουμε τα ψαρια ψητια. Εχει ψησταρια η Σ.?

Ανακαλυψα λοιπον κατι καινουριο. Βαζω στην καφετερια του γαλλικου γαλλικο καφε και σοκολατα και βγαινει κατι πολυ ωραιο. Το ξερω οτι υπαρχουν και ετοιμα τετοια, δεν ειμαι απο αλλον γαλαξια, αλλα εγω τυχαια σκεφτηκα ενα απογευμα να το κανω και απο τοτε το κανω καθε πρωι σχεδον. Σημερα ηπια φραπε.

Ακουω Bub Syndicate τωρα. Ωραιοι ειναι. Ετσι μου 'ρχεται να ξανακοιμηθω! Αλλα δεν ξερω αν θα με ξαναπαρει ο υπνος. Ξερεις, με παιρνει πολυ δυσκολα. Ισως να οφειλεται σε μια βαθυτερη φοβια ασυνειδητοτητας. Να φοβαμαι δηλαδη να μην εχω αισθησεις και να χαθω στο ασυνειδητο. Υπαρχει κατι τετοιο? Πιστευω θα υπαρχει. Θα 'πρεπε τουλαχιστον.

Μολις μου αφησε μηνυμα η Θεια στην προηγουμενη αναρτηση. Χαχα, καμερα στραμμενη πανω σου!

Λοιπον βρηκα τι θα κανω. Θα κανω ενα τσιγαρο και θα ξανακοιμηθω. Και να βαλω και μια φωτογραφια εδω στην αναρτηση να χορτασετε θεαμα. Καλα μπορει και να μη βαλω, βαριεμαι λιγο. θα δουμε. Α, θα βαλω κανοντας το τσιγαρο. Ωραια. Ετοιμο και το τσιγαρο, ας ψαξω για φωτο τωρα.

Αυτη βρηκα. Ωραια δεν ειναι? Θα 'θελα να την εχω στον τοιχο μου. Το δωματιο ειναι σκουρο κιτρινο, σκουρο κοκκινο που πρεπει να ξαναπεραστει και ενα μικρο τοιχο που λεω να τον κανω κυπαρρισι. Εν τω μεταξυ, οσο εψαχνα φωτο σκεφτηκα πολλα πραγματα και τωρα δεν τα θυμαμαι για να τα ξαναγραψω. Πρεπει να επινοηθει κατι, μια σφαιρα ας πουμε που να την ακουμπας διπλα στο κεφαλι σου οταν σκεφτεσαι κατι και να το αποθηκευει οπως το σκεφτεσαι για να το ξαναβρισκεις. Γαμω?

Τωρα που λεω να ξανακοιμηθω ελπιζω να μην ξυπνησει η Σ. Αν και δε νομιζω. Ο Α. πριν φυγει μου ειπε να την ξυπνησω γυρω στη 1, αλλα δεν ψηνομαι. Ασ'την μωρε να χορτασει υπνο και να παμε μετα για μπυρες. Αν και η Σ. δεν πινει μπυρες. Η Σ. δεν πινει καθολου αλκοολ. Τιποτα. Και δεν πινει και καφε. Σιχαινεται τον καφε. Εμενα ο καφες μ'αρεσει. Και η μοκα μ'αρεσει. Και το αλκοολ μ'αρεσει, αν και τελευταια δεν πινω τοσο πολυ. Ψεμματα. Πινω το ιδιο πολυ,αλλα οχι με την ιδια συχνοτητα. Μεθαω στανταρ μερες, καταλαβες? Εχω πλανο. Λοιπον αυτο ηταν. Ξανακοιμαμαι. Αντε, τζιβες!

0.2

2009-02-23T19:55:00.004+02:00

Χθες ανακαλυψα πως δεν ειμαι Λεων με ωροσκοπο Ζυγο, αλλα Λεων με Σκορπιο. Μουφα ε? Τελος παντων, περα απο αυτο σκεφτηκα πολλα πραγματα. Τα εγραψα σ'ενα χαρτι, αλλα τωρα δεν ξερω που ειναι το χαρτι και δεν μπορω να τα γραψω εδω. Αλλη φορα. Εψαχνα το απογευμα στον Ιντερνετ για του Tungus της Σιβηριας, αλλα στο τελος κατεληγα να διαβαζω για τους Ταρταρους στην Τουρκια. Δεν ξερω γιατι, Τουνγκους πουθενα. Να θελω να ενημερωθω και να μην μπορω. Ειμαι στη Συρο και σκεφτομαι να μετακομισω μονιμα εδω γιατι πολυ μου αρεσει. Συννεφια εχει μη φανταστεις και χαλαζι εριξε χθες και προχθες, αλλα ειναι καλη φαση, δεν ξερω αν με πιανεις. Εχει αλλο βαιμπ, ποσιτιβ βαιμπρεσιον κ ετσι, καταλαβαινεις? Τι αλλα? Νταξει καλη φαση, πολυ καλη φαση κακα τα ψεμματα, ωραια περναμε, δε βαριεσαι? Μουσικη να βαραει. Τωρα που 'πα μουσικη κατσε ν'αλλαξω αυτο που ακουω. Ενταξει, αλλαξα. Ναι. Τι αλλα? Λιγο περιεργα, μωρε ξες. Ωχ. Νταξει τιποτα, τι λεγαμε? Ναι τρωμε πολυ. Κανουμε πολλα ωραια πραγματα και τα τρωμε. Καναμε μακαρονια με κοκκινη σαλτσα, μακαρονια με ασπρη σαλτσα, πατατητες τηγανητες 2 φορες, αυγα τηγανητα,αυγα με ρυζι και κρεμμυδια, αυγα ομελετα, μπανανες με σοκολατα, μπανανες με μελι και κανελα, υποβρυχιο με γαλα αντι για νερο και σοκολατα λιωμενη αλλα σταθερη αντι για μαστιχα, μπριζολα με σως βελουτε, δυο σουφλε σοκολατας, ενα σοκολατοψωμο και κατι αλλα.

Ειμαι σωα και φρενοβλαβης. Ευτυχως.

Απντειτ: Τωρα που πηγα στην κουζινα ηταν ενας που μαγειρευε πατατες φουρνου με μια ωραια σαλτσα. Παντα υπαρχει καποιος στην κουζινα που μαγειρευει.

Μπαφερινγκ

2009-02-21T16:29:00.003+02:00

Τι σκεψεις πρεπει να βαλεις σε μια κατασταση ηδη ετοιμη?

Ποσα ναρκωτικα πρεπει να παρεις για να σε καταλαβεις?

Μεσω του χιουμορ καταπολεμας τον πονο η απλα τον υποθαλπτεις?

Ποσα ονειρα μου επιτρεπετε σημερα γιατρε μου?

Δε θελω να τα εχω ολα υποψην.

Δε χρειαζεται να περιμενεις για να γινεις, γινε και περιμενε.

Η λαιμαργια της ψυχης ειναι πολυ μεγαλο πραγμα.

Ποση ωρα θα διαρκεσει το σοου? Εχω βαλει πλυντηριο.

Φινεγκανς Γουεικ.

Θελω να γινω Αλικη στη θεση της Αλικης.

Η φαντασια ειναι μια οαση στο κεντρο του κυνισμου.

Οταν αιωρεισαι μπορεις να ξαπλωσεις?

Follow the white rabbit.

Αναδασωση και λοιπα

2009-02-18T12:50:00.007+02:00

Ο Τομ Ρομπινς σου χαριζει τη διαυγεια των ναρκωτικων χωρις να σου καιει τα εγκεφαλικα κυτταρα-αν και καποιοι μπορει να διαφωνησουν με το τελευταιο, τροπο τινα.

Για την ακριβεια ο Τομ Ρομπινς εχει υπαρξει πυροσβεστηρας του πυρπολημενου -απο πολλες αποψεις, διαλεξε γωνια- εγκεφαλου μου.

Και επιτελους, αρκετα με "αυτες τις δυστυχισμενες μαλακιες"!

Υ.Γ: Ζητειται χρονομηχανη, καινουρια ή μεταχειρισμενη, για προσωπικη - ή και οχι- χρηση.

Οι Ιθακες

2009-02-14T17:28:00.003+02:00

Κι αν πτωχικη τη βρεις, η Ιθακη δε σε γελασε. Ετσι σοφος που εγινες, με τοση πειρα, ηδη θα το καταλαβες οι Ιθακες τι σημαινουν.

Ηδη θα το καταλαβες οι Ιθακες τι σημαινουν.

Ηδη θα το καταλαβες οι Ιθακες τι σημαινουν.

Ηδη θα το καταλαβες οι Ιθακες τι σημαινουν.

Και ας ξερεις απ'την αρχη οι Ιθακες τι σημαινουν.

Jan Svankmajer

2009-02-12T17:39:00.004+02:00

Προτεινομενο μουντ: κομματια

Παρτ ουαν

Παρτ του

Παρτ θρι

(εκτος αν ειστε μαγκες και το βρειτε πουθενα ολοκληρο, οπως εγω, χοχοχο)

Μπλανκ

2009-02-10T19:17:00.000+02:00

Δεν ξερω πως να υπαρχω.

Ξερεις κατι?

2009-02-07T18:49:00.003+02:00

Τσιμπηθηκα και ξυπνησα με κατι ματια ορθανοιχτα, πιο ανοιχτα και απο ανοιχτα, τοσο ανοιχτα που ημουν μεσα στο οπτικο μου πεδιο. Και ημουν γυμνη. Καμια προστασια. Γυμνη και να ουρλιαζω. Ποιος ουρλιαζει? Αυτος που αγανακτει. Λοιπον, εγω ουρλιαξα οπως σου ειπα. Ουρλιαξα τοσο δυνατα, που καθαρισε η φωνη μου και σταματησε να κανει σαρδαμ. Τοσο δυνατα που γεμισε το κεφαλι μου οξυγονο και βγηκε στην επιφανεια. Τοσο δυνατα που -στ'αληθεια ετσι εγινε- αιωρηθηκα για λιγο. Ουρλιαζα και ουρλιαζα και οσο ουρλιαζα, κοιτουσα και οσο κοιτουσα καταλαβαινα και οσο καταλαβαινα ουρλιαζα. Και οταν σταματησα να ουρλιαζω αρχισα να μαζευω ρουχα. Πολλα ρουχα σου λεω. Καταστημα ολοκληρο.

Και τωρα ξερεις κατι?

Πρεπει να τα συνδυασω μεταξυ τους.

Και ξερεις και κατι ακομα?

Δε βλεπω την ωρα.

Ποιος τον χεζει και τον τιτλο

2009-02-05T18:26:00.003+02:00

Η αυτοσυγκρατηση ειναι μεγαλο πακετο φιλε.

Γι'αυτο η απαντηση ειναι "Στο χερι".

Να σλε, μια μουντζα.

Επισκεψεις

2009-02-02T16:20:00.003+02:00

Οταν στερεψε η σ.λ.ε,

ηρθε ο τζον.

Γεια σου τζον.

Αποκοπη

2009-01-26T19:07:00.001+02:00

Εχω να παω 2 μηνες στη Φλωρινα.

Θα ΄χουν ανησυχησει και τα φαστφουνταδικα.

Τοσοι

2009-01-23T22:31:00.003+02:00

μα τοσοι πολλοι κοσμοι.

Ειναι να τρελενεσαι.

(χε)

Ο κυβος,

2009-01-21T18:21:00.001+02:00

κατερριφθη.

Αραγε,

2009-01-20T23:10:00.000+02:00

αξιζει?

Πρεπει

2009-01-18T17:04:00.001+02:00

να σταματησω να τρωω φρικες.

Εχω παχυνει.

Μπουμ

2009-01-14T15:23:00.002+02:00

Ειναι σαν ατομικες βομβες που χοροπηδανε σαν τρελομπαλες μεσα σε ενα κλειστο δωματιο σκουος, μονο που δεν ξερεις ποτε θα σκασουν. Και που.

Και αν.

Ετ λαστ

2009-01-03T21:24:00.002+02:00

Και γω εκει ψηλα να μονολογω καθε μερα το ιδιο: Δεν αντεχω αλλο, θα πηδηξω
και θα λυτρωθω απ'ολες τουτες τις ταπεινωσεις. Κι ειμαι δειλη, δειλη, που δεν το
κανω. Ωσπου ενα πρωι, 5 του Απριλη του '67 π.Χ. μασουλωντας το θλιβερο μου
σαντουιτς, ειπα: Και γιατι αφου εχω το κουραγιο να θελω να πεθανω , δε βρισκω τη
δυναμη να φυγω μια για παντα απο δω μεσα? Υπαρχουν παρα πολλα που μπορουν να
συμβουν πριν ενα αμετακλητο θανατο. Κι υστερα! Ο θαντος δε φευγει απο τη θεση
του...
Λιλη Ζωγραφου
Χαιρετε, φιλοι , γνωστοι, αγνωστοι και γνωστικοι. Λονγκ ταιμ, νο
σι που λενε, αλλα ειμαι εδω φορ ουανς εγκεν για να σας ανακοινωσω τα
καθεκαστα.
Η σ.λ.ε την κανει. Κατσε βρε, παλουκωσου, αμεσως σηκωθηκες να
φυγεις, ουρακοταγκε. Οταν λεω την κανει, εννοω οτι παραταει σχολη, σπιτι,
οικογενεια, πολη και φευγει για να ακολουθησει το μονο πραγμα που την εξιταρει
σ'αυτον τον κοσμο μετα το αρνακι φρικασε. Το δρομο.
Ναι φιλοι μου, οχι αλλη γκρινια και μεμψιμοιρια στο μπλογκ, οχι
αλλο ψυχικο τσιμπολογημα, οχι αλλη καταθλιψη, οχι αλλος αλκοολισμος. Η σ.λ.ε
ξερει τι θελει και αρνειται πια να συμβιβαζεται
με ενα τροπο ζωης που εκτος των αλλων την εχει
στειλει και καμποσες φορες στο νοσοκομειο.
Ετσι η σ .λ.ε πακεταρει το κοκκινο μπακπακ
της και συντομα κατηφοριζει. Οποιος ειναι στο δρομο
της και της εχει δωσει το τηλ του (και αυτη το
θυμαται),να την περιμενει.
(Αν καποιος εχει λογαριασμο στο couchsurfing θα θελα πολυ να μου
στειλει με μειλ το προφαιλ του. Μιλ μερσι!)
Αιντε αλανια, τα μελε!

Χουμορ

2008-12-27T19:27:00.001+02:00

-Τι ειναι μαυρο και φτιαχνει ποτα?

- Ο Μπαρακ Ομπαρμαν

Επικαιρο

2008-12-19T22:25:00.005+02:00

[...] Η ζωη περνα απο μεσα μου, με διαποτιζει με την ασκημια της, με γεμιζει λυσσα με την αδικια της την οργανωμενη, με ταπεινωνει με την ανημπορια μου να αντιδρασω, να επαναστατησω αποτελεσματικα, να υπερασπιστω το μαζικο μας εξευτελισμο. Αν ξαναγινομουν εικοσι χρονων θα ξεκινουσα απο τις κορφες των βουνων, ανταρτης, ληστης, πειρατης, ν'ανοιξω τα ματια εκεινων που δεχονται αδιαμαρτυρητα τη μοιρα τους, οσο και κεινων που εθελοτυφλουν. Οχι, η επανασταση μου, δε θα στρεφοταν κατα του καταστημενου και του συστηματος του, αλλα εναντιον εκεινων που το ανεχονται. Θα σκοτωνα, θα τσακιζα την κακομοιρια, την υποταγη, την ταπεινοφροσυνη. Η γη ετσι και αλλιως δε χωρα αλλους ταπεινους και καταφρονεμενους. Οπως δε χωρα αλλα φερεφωνα προκατ επαναστασης. Η ζωη γινηκε πια παρα πολυ απανθρωπη για να την καλουπωνουμε σε σχηματα, δε μας ανηκει καν, οπως δε μας ανηκει τιποτα, απο τη γη που κατοικουμε ως τα προσωπα μας. [...]Το Συστημα αποχαλινωμενο καλλιεργει σκοπιμα την ασυνειδησια, την αγριοτητα, το χαος, καταλυοντας το σεβασμο για τον ανθρωπινο παραγοντα. [...]Η Ελλαδα εκδιδεται, συνειδητα και ασυνειδα. Κι ουτε ενας αθωος. Ανευθυνος κανενας.

Λιλη Ζωγραφου απο το βιβλιο Επαγγελμα: Πορνη, Οκτωβρης 1978 μ.Χ (μετα τη Χουντα)

Ολοι στους δρομους

2008-12-15T15:52:00.003+02:00

Πηγη: Indymedia

Μεντεσεδες

2008-12-02T16:25:00.004+02:00

Μου ζητησε το λεπον ο Αλφα (δεν τον ξερετε ρε, μην ψαχνετε στο μπλογκρολ) να γραψω κατι για την ελπιδα. Τι μας δινει ελπιδα, απο που παιρνουμε ελπιδα κλπ (μες στην αισιοδοξια δηλαδης). Και επειδη εγω οχι δε λεω (οχι, οχι λεω αλλα οχι παντα, εννοω οχι οχι σε ολα, αλλα οχι σε μερικα). Εεεεεεεενιγουει, ιτ γκοους λαικ δις.

Καθε ανθρωπος σ'αυτον τον πλανητη που δεν εχει αυτοκτονησει ακομα εχει μεσα του ελπιδα. Αλλιως θα ειχε αυτοκτονησει. Ναι κοσμε, η ελπιδα ειναι που κραταει αυτην την ανθρωποτητα ζωντανη.Ειναι το ποστ ιτ με τα "του ντου" στο ψυγειο που πλεον εχεις βαρεθει να το βλεπεις απ'τη μια και το αγνοεις, απτ'ην αλλη ομως γυριζουν μες στο μυαλο σου τα "του ντου" και σου πρηζουν το συκωτι. Ακομα και ο πιο απελπισμενος, υποσεινηδητα ελπιζει, αλλιως θα τα 'χε τιναξει. Κατι μεσα του, του λεει, εστω και εσφαλμενα, οτι καποια στιγμη θα γυρισει ο τροχος, θα γαμησει και ο φτωχος. Αυτο δεν ειναι παντα καλο γιατι σκεψου να 'σαι στο αμην, να μην αντεχεις αλλο ρε αδερφε και μια ρουφιανα ελπιδα μεσα σου να σου σφυριζει σαν φιδι κολοβο "υπομονηηηηηηη". Οι ανθρωποι που δεν εχουν ελπιδα, εχουν ηδη πεθανει, ή απλα ζουν και βγαζουν γουστα.

Η ελπιδα που λες γουσταρει παιχνιδακια, σαν ολες τις γυναικες αλλωστε. Παει για μπυρες με τις κολλητες και σ'αφηνει να βουλιαζεις και να βουλιαζεις, παντα ομως επιβλεποντας σε. Και μολις κανεις γκντουπ(ή πλαφ δεν εχει σημασια), σου ριχνει στο κεφαλι μια φιαλη οξυγονου και σου λεει "Βγες ρε μαλακα εξω, να φυγουμε". Βγαινεις και συ ο μαλακας στην επιφανεια και εκει εχεις να αντιμετωπισεις το εξης. Ή θα χρησιμοποιησεις το οξυγονο για να πας στην οχθη ή θα κατσεις να σου κανεις αερα επειδη ζεσταθηκες απ'το πηγαινε ελα.

Η ελπιδα ειναι σαν τα γουινντοους βιστα. Εχει μεν παραθυρα, αλλα συνεχεια κολλανε οι μεντεσεδες. Ή θα βαλεις αλλα γουινντοους ή θα παρεις μια νταμιτζανα λαδι και θα λαδωνεις καθε τοσο τους μεντεσεδες. Ξερω ρε ξερω, οτι καποιες φορες ειναι πολυ ακριβα, ή εχει τελειωσει το αποθεμα, ή ο υπαλληλος δε σ'αφηνει να το παρεις, γιατι λεει δεν ειναι για σενα αυτο, κατσε να σου δειξω κατι καλυτερο (σαν ντιλερι ακουστηκε αυτο, οχι σαν υπαλληλος καταστηματος-οχι πως το ενα αποκλειει το αλλο,εξτρα εισοδημα κ ετσι- αλλα τεσπα),αλλα αν μη τι αλλο ζουμε μεσα στον καταναλωτισμο και σε καθε γωνια εχει και απο ενα μαγαζι. Δε σου κανει αυτο το μαγαζι? Πανε στο αλλο. Εκτος αν βαριεσαι να περπατας, οποτε τι να πω, γουστο και καπελο σου.

Τι να πει κανεις για την ελπιδα? Αλλος τη βλεπει στα παιδια του μετα τη δουλεια, αλλος σε μια προαγωγη, αλλος σε μια αποτυχια, αλλος δεν τη βλεπει καθολου αλλα πιστευει οτι η ελπιδα βρισκεται εκει εξω κλπ κλπ.

Η διαφορα μεταξυ αυτων των οποιων η ζωη εχει ισοπεδωθει και γκρινιαζουν και αυτων των οποιων η ζωη εχει ισοπεδωθει αλλα δε βγαζουν κιχ, ειναι οτι οι πρωτοι ελπιζουν απελπιστικα πολυ. Η γκρινια, ειναι η τσιμπια που μας δινουμε στη θεα κατι παραξενου για να δουμε αν ειμαστε ξυπνιοι. Μας δειχνει οτι υπαρχουμε μεν, αλλα δεν γουσταρουμε τα σκηνικα. Η ελπιδα ειναι να γινεις εσυ ο σκηνογραφος.

Μπλα,μπλα,μπλα,μπλα,μπλα.

Αλλοι λοιπον, παιρνουν τη φιαλη οξυγονου και κανουν ελευθερο μεχρι την ακτη και αλλοι περιμενουν να ρθει η ελπιδα δωρο μαζι με την πιτσα που παρηγγειλαν. Αλλοι παλι δεν κανουν τιποτα απ'τα 2 αλλα και παλι νιωθουν κατι να βουιζει στ'αυτια τους σαν το τρανζιστορ του παππου.

Γιαυτο λοιπον Αλφα το γεγονος οτι ακομα αναπνεεις και μου μιλας παει να πει οτι εχεις ελπιδα μεσα σου, αλλιως με τοση απαισιοδοξια θα τα 'χες τιναξει. Το θεμα ειναι αν θα ανοιξεις το παραθυρο να παρεις τον αερα σου, ή αν θα περιμενεις τον αερα να μπει στον κοπο να βρει χαραμαδα να μπει. Και μεταξυ μας, την ορεξη σου ειχε. Αν δεν τον κυνηγησεις τον αερα πως θες να τον καταπιεις? Τι εισαι δηλαδη? Ο εκλεκτος? Αιντε φερτε σακουλια με αερα στον μεσιε?? Οχι αγαπητε, εσυ, ναι εσυ, πρεπει να βγεις στο δρομο τρεχοντας με το στομα ορθανοιχτο καταπινοντας οξυγονο. Ναι ρε φιλε, ας φας και καμια μυγα, τι εγινε?

(ειπε και πηγε να πνιγει)

Τα Θελω

2008-11-30T14:44:00.004+02:00

-Αρχιζω να θελω ξανα.

-Το θεμα ειναι αν οντως το θελεις.

-Νομιζω πως θελω να θελω.

-Θελεις να θελεις ή απλα σε ενθουσιασε αυτο και νομιζεις πως αρχιζεις να θελεις?

-Οχι, νομιζω πως πραγματικα αρχιζω να θελω.

-Αυτο ξερεις, πρεπει να το αποδειξεις κιολας.

-Ναι το γνωριζω, αλλα ισως θα πρεπε να περιμενω να δω αν στ'αληθεια αρχιζω να θελω.

-Μα αφου το ξερεις οτι αν περιμενεις να μαθεις αν αρχιζεις να θελεις, και δεν κανεις κατι για να δεις αν θελεις, τοτε θα σκοτεινιασει και δε θα εχεις αρχισει ποτε να θελεις.

-Εχεις δικιο, ισως και να μην αρχιζω να θελω πραγματικα.

-Ισως και να πρεπει να ξεκινησεις περπατωντας.Τοτε μπορει και να αρχιζεις να θελεις.

-Αυτο θα κανω.

-Ενταξει.

-Γεια σου.

-Γεια.

Mode: Μελτινγκ

2008-11-29T13:17:00.004+02:00

Αυτο που βιωνε ηταν το επομενο σταδιο απο αυτο που βιωνε πριν και το προηγουμενο απο αυτο που θα βιωνε στο μελλον το οποιο ομως δεν ηξερε ποιο ειναι καθως δεν το ειχε βιωσει ακομα. Ηταν ενα σταδιο παραξενο, στασιμο και ταυτοχρονα ταχυ. Ηταν ψηλο με καστανα ματια και μπικουτι στα μαλλια. Δεν ηξερε πως να το περιγραψει, πως να κανει τα συναισθηματα αυτα λεξεις και επειτα προτασεις. μα πρωτα λεξεις, πως θα γινοταν αυτο? Και στην τελικη υπηρχε νοημα στο να το κανει? Οποτε εκατσε και βιωσε αυτα τα παραξενα, αλλοκοτα ψηλα, με μπικουτι στα μαλλια σταδια, χωρις ποτε να τα αναφερει ξανα σε κανεναν, ωσπου τα μαλλια εγιναν σγουραααα και τα μπικουτι πεταχτηκαν, αλλα και παλι τιποτα δεν αλλαξε, απλα ειχε λιγο πιο σγουραααα μαλλια. Σκεφτηκε λιγο πιο δυνατα απο το συνηθισμενο για να για να κανει ησυχια ο λεκτορας στη διπλανη αιθουσα που παρεδιδε μαθηματα ψυχραιμης αντιμετωπισης, εντονων προβληματισμων. Ακουγε κατι με τιτλο Ατλαντις, παραξενο ονομα δεν το ακους καθε μερα ρε παιδι μου.Ακουγε τους στιχους, ενω το βλεμμα της ηταν καρφωμενο σ'ενα μαυρο πληκρολογιο με κατι χερια να χοροπηδανε πανω τους. Ειχε μπει στο επομενο σταδιο και δεν ηξερε αν της αρεζε η οχι. Χαιδεψε λιγο τα συναισθηματα,επαιξε με τα ματια της, ρουφηξε καποιες μυρωδιες και πλανηθηκε λιγο στο χωρο. Θα δειξει σκεφτηκε. Μονο να μην χτυπησει το τηλεφωνο. Αυτο ειναι κατι που δε χρειαζομαστε καθολου αυτη τη στιγμη. Ολοι συμφωνησαν σ'αυτο. Σχεδον ολοι. Βασικα δε ρωτησε και κανεναν, αλλα υπεθεσε οτι ηταν καθολικη αποφαση. Εψαχνε να βρει κατι. Δεν ηξερε τι ακριβως. Κατι να κανει εκεινη τη στιγμη. Τι ομως? Τι? Δεν μπορουσε να σκεφτει. Γιαυτο δεν εκανε τιποτα. Και την επομενη μερα εκανε το ιδιο και την παραεπομενη και ολες τις μερες εκανε τιποτα και μαλιστα με ζηλο, δε σταματουσε ποτε. Ωσπου μαραθηκε, εγινε κιτρινη και εσπασε και επεσε στο δρομο ωπου ενας μεσηλικας υπαλληλος δημοσιου την πατησε στο δρομο για το Ι.Κ.Α.

(Μου 'χουν κοψει το νερο, δεν ειμαι καλα)

Της ωρας

2008-11-24T21:50:00.005+02:00

Λοιπον, αυτη η λογικη εξηγηση που προσπαθουμε να αποδωσουμε σε ο,τι μαλακια μας συμβαινει ή υπερβαινει κατα πολυ το -ουτως ή αλλως μηδαμινο- πνευματικο μας επιπεδο, σαν βουδιστης μοναχος που προσπαθει να εξηγησει σε μπαοκτση οτι η βια δεν ειναι λυση, ή ειναι κατι τοσο προφανες οσο η ενδειξη "ελξατε", μονο που ολοι την αγνοουν και σπρωχνουν.

Το πρωτο δε θελω να το σκεφτομαι, οχι γιατι ειναι απιθανο, αλλα γιατι θα με πιασει παλι καταθλιψη για τη ματαιοτητα των παντων και θα το ριξω παλι στο αλκοολ.

Η δευτερη περιπτωση παλι, απαιτει το πατημα του εγκεφαλικου μας ον, ή εστω μια διαφορετικη οπτικη γωνια. Οσον αφορα το πρωτο την τελευταια φορα που το επιχειρησα το μηχανημα μου εφαγε το κερμα και οταν παραπονεθηκα, ο υπευθυνος μου ειπε "Να το σκεφτοσουν αυτο οταν ελιωνες μπροστα απο την τηλεοραση τα μεσημερια." Οσον αφορα το δευτερο, η αλλη οπτικη γωνια εχει περιτεχνα στολιστει με ενα ψυχεδελικο ιστο αραχνης, ασε που, που να σηκωνομαι τωρα.

Οποτε τι μας μενει? Η μεμψιμοιρια. Αγαπημενο και προσφιλες χομπι, με το οποιο εχεις 100% επιτυχια να αποποιηθεις ολων των ευθυνων που σε βαραινουν και να τα ριξεις ολα σ'οποιον ή ο,τι βρισκεται ευκαιρο(σ'αυτο το σημειο να ευχαριστησουμε ολοι μαζι την υπεροχη ελλαδιτσα μας και τους ακομα πιο υπεροχους ελληναραδες μας-ειδικα αυτους που κατεχουν και αξιωμα- οι οποιοι καθε μερα, μας χαριζουν απλοχερα και ανιδιοτελως ατομα και καταστασεις για να φτυνουμε τις ευθυνες που μασουλαμε καθως βλεπουμε τηλεοραση).

Η μεμψιμοιρια. Βεβαια. Σπουδαιο πραγμα να μπορεις να γκρινιαξεις για τα παντα, ενω εσυ κολυμπας μεσα στην ασπιλη πισινα των πραξεων σου. Τοσο καλος. Μα τι καλος? Θα κλασω απο συγκινηση.

Αλλα πριν κλασω,θα θεσω ενα ερωτημα γιατι ειμαι και σκεπτομενο ατομο εγω(θα κλασω πριν της ωρας μου) και ετσι θα επιστρεψω στο αρχικο θεμα το οποιο παραλιγο να το ξεχασω, ευτυχως που εκανα σκρολ απ κατα λαθος και το ειδα.

"Ποσα κιλα μαλακας εισαι?"

Ακου να δεις τωρα. Ανηκω στην κατηγορια των ανθρωπων που καμια φορα παρασυρονται και σκεφτονται οτι κατι κανουν λαθος, αλλα μετα ευτυχως συνερχομαι και γυρναω μετανιωμενη στη ληθη μου. Γιατι να κατηγορησω εμενα οταν υπαρχουν τοσοι ανθρωποι γυρω μου να κατηγορησω? Χαζη ειμαι? Οχι μαλακας ειμαι. Γιατι? Κατσε να σου εξηγησω γιατι δε σε κοβω και πολυ τσακαλι και θες υποτιτλους. Ειμαι μαλακας γιατι ριχνοντας την ευθυνη στους αλλους, μπορει να ανακουφιζω λιγο τον πρησμενο μου εγωισμο, αλλα απ'την αλλη δεν κανω καλυτερα τα πραγματα. Ενω αν ειχα παρει παραμασχαλα τις ευθυνες μου να τις παω για κανα καφε να ξεκαθαρισουμε τα πραγματα, ισως και να 'χα βρει μια καποια λυση.

Προς το παρον βρισκομαι στο σημειο οπου εχω παει στην απεναντι γωνια αλλα δεν τολμαω να παρω το ξεσκονοπανo μου απ'την ντουλαπα,μηπως και πεταχτει κανας μπαμπουλας, ενω ο Τζειμς Μποντ σκοτωνει τον ενα μετα τον αλλο τους κακους, τη στιγμη που ο Κακος ετοιμαζεται να καταλαβει τον κοσμο(ή κατι τετοιο, δεν το εβλεπα απ'την αρχη,εγραφα αυτες τις μαλακιες).

Σχεσεις

2008-11-21T16:42:00.004+02:00

"Ποναω", της ειπε. "Η μαλακια που σε δερνει θα 'ναι" του απαντησε. Δεν της εδωσε σημασια. Ειχε αποδεχτει πλεον οτι αυτη η σχεση ειχε βουλιαξει στη ρουτινα και την αδιαφορια και οι φιαλες οξυγονου ειχαν εξαντληθει προ πολλου. Αρπαξε την εφημεριδα του και πηγε στην τουαλετα να της δειξει και εμπρακτως οτι την ειχε χεσμενη. Απλωσε τον πλαδαρο πλεον κωλο του στη λεκανη και πλημμυρισε το χωρο με ηχους και μυρωδιες που θα εκαναν και το ακριβοτερο αρωματικο χωρου να σκυψει ντροπιασμενο το κεφαλι του. Αφου βεβαιωθηκε οτι τελειωσε ολο το χαρτι για να αναγκασει τη συμβια του να χοροπηδηξει στη λεκανη την επομενη φορα που θα τη χρησιμοποιουσε, βγηκε εξω.

Αρχισε να πασπατευει το δεξι του ποδι. Αλλη μια μελανια ειχε αρχισει να ανθιζει, πεταγωντας περηφανα τα μοβ της πεταλα. "Μωρη", της φωναξε. "Δε σου χω πει να μη με κλωτσας οταν κοιμασαι?" "Και γω εδω και 2 βδομαδες σου χω πει να φτιαξεις το κουρτινοξυλο, αλλα ακομα παιρνει ματι ο απεναντι καθε βραδυ που αλλαζω." Της εριξε ενα αδιαφορο βλεμμα και γυρισε στην εφημεριδα του."Καφε εχει?". "Ναι να σου βαλω?" Αν και παραξενευτηκε με την προθυμια της, της απαντησε καταφατικα. Μετα απο 2 λεπτα ενιωσε κατι ζεστο να τρεχει στο μετωπο του. "Ας επλενες τα φλυτζανια" του ειπε στεγνα, φορεσε το παλτο της και εφυγε.

Ανοιξε η πορτα. Ενα μπολ με κορνφλεικς εκτοξευθηκε. Περιμενε ενα λεπτο και μπηκε μεσα. Ειχε μαθει πια το κολπο. Ετσι ειχαν χασει 2 τηλεκοντρολ, ενα σετ ραπτικης και το κλουβι του καναρινου,μαζι με το καναρινι. Βουτηξε τα ποδια της στο γαλα, εβγαλε τα παπουτσια της και τα καθαρισε στο παλτο του που ηταν κρεμασμενο διπλα. "Και σου πα να παρουμε ενα χαλακι για την πορτα" του φωναξε σαρκαστικα. "Τι θα λεγες να κουνησεις τη μαζα λιπους σου που ονομαζεις κωλο για να κατσω και εγω?"συμπληρωσε. Της πεταξε την εφημεριδα και της εδειξε το πατωμα ενω παραλληλα διεγραφε με τα νυχια του ομοκεντρους κυκλους στην αγαπημενη του περιοχη συνοδευοντας τους με ενα ευηχο "χρουτσου,χρουτσου".

Την επομενη χωρισανε.Αυτη αρχισε να βγαινει εναν νεο παιδαρα (πουτσαρα) που τη λατρευε και παραλληλα ειχε αρχισει μαθηματα κηπουρικης με ψαλιδακι νυχιων για να πολεμησει την ανια. Εκεινος ειχε μεινει μονος στο σπιτι βλεποντας τσοντες και ριχνοντας κλεφτες ματιες στο ξεραμενο γαλα που ειχε αρχισει να μαζευει γυρω του μυγες πραγμα το οποιο του θυμισε την υπεροχα κακιαμενη φατσα της οταν του 'λεγε "Εχεις σκατα στο κεφαλι σου".

Μετα απο 2 χρονια χλιαρου σεξ και δεκαδων ανεκδιηγητων χομπυ απο τη μια και αχαλινωτου αυνανισμου με τελειωμενα ρολα υγειας και την εφη θωδη απο την αλλη, αυτη και αυτος βρεθηκαν τυχαια σ'ενα μπαρ. Αυτη με τον πουτσαρα(παιδαρα) και εκεινος με τον αγαπημενο του zippo τον οποιο εκεινη ειχε χαραξει τοσο περιτεχνα μια φορα, που τωρα εγραφε ziggolo.

Πλησιασαν. Οι κινησεις τους ηταν σαν σχεδιασμενες απο καιρο. Εχυσαν τα ποτα τους ο ενας στον αλλο.

-Πως σου φανηκε εκεινη η βδομαδα που δεν ειχες νερο?

-Ημουν σιγουρος οτι ησουν εσυ γι'αυτο και εκανα κομματακια ολους του συλλεκτικους σου δισκους βινυλιου που ξεχασες.

-Σε μισω.

-Σε σιχανομαι.

-Θα γυρισεις?

-Σημερα κιολας.

Και ζησαν αυτοι σκατα και μεις χειροτερα.

Γκειμς

2008-11-20T06:33:00.003+02:00

Με καλεσαν το λεπον σε 2 παιχνιδια και λεω να τα παιξω(αντε καλε προστυχη,δε ντρεπεσαι βραδιατικο!)

Γουελ το πρωτο ειναι προσκληση απο Λορη:

1. Ποιο μυστικο θα ηθελες περισσοτερο να ξερεις?

Ο,τι αφορα τον Κωστακη Αναν.

2.Ποσους ανθρωπους του αντιθετου φυλου εχεις αγαπησει πραγματικα?

Δυο. Οχι 3. Ψεμματα 1. Αρχιδια κανεναν, τους μισω ολους. Και μενα μαζι.

3.Αναγκαζεσαι να αλλαξεις το ονομα σου.

Βελζεβουλης.

4.Τι θα χαραζες στην ταφοπετρα σου?

Αν και προτιμω να με καπνισουν ή να με κανουν λιπασμα για χορτα θα πω "Οριστε, τωρα με θαψατε και κυριολεκτικα κουφαλες"

5.Διαλεξε ενα παραμυθι που πιστευεις οτι σου ταιριαζει απολυτα.

Η Κοκκινοκαυλιτσα και οι 7 βαρβατοι.

6.Διαλεξε καινουριους γονεις. Δωσε οσες περισσοτερες λεπτομερειες μπορεις.

Αν μπορουσα να χω αλλους γονεις ρε γαβ γαβ δε θα καθομουν να στους περιγραφω. Θα πηαγαινα να τους χαρω.

7.Γραψε τα τελευταια διασημα λογια σου.

Α δεν ξερω, ηδη εχω πει ενα σωρο γαματα, σκεψου ποσα θα πω μεχρι να πεθανω.

8.Αν ησουν συγγραφεας ποιος θα ηταν ο τιτλος του πρωτου σου μυθιστορηματος?

Calle.

9.Αν ησουν αυτοκινητο τι μαρκα θα ησουν.

Αγροτικο.

10.Αν ησουν αγριο ζωο τι θα ησουν?

Πανθηρας γιατι ειμαι και γαμω.

11.Γιατι πραγμα μετανιωνεις περισσοτερο?

Σχεδον για τα παντα.

12.Πες κατι για το οποιο θα ηθελες να σε θυμουνται.

Για τη γαματοσυνη μου, το ταλεντο μου(δεν ξερω σε τι, μαλλον σε ολα) , την ομορφια μου και τη σεμνοτητα μου.

13.Θα Θυσιαζες τη ζωη σου για καποιον?

Δε νομιζω.

Δευτερο γκειμ απο Ναγια. 7 ψεμματα που σου 'χουν πει και εχεις πει.

1. Αυτη η επεμβαση δε θα πονεσει καθολου. (γιατρε ακομα στο φυλαω, κουφαλα!)

2. Θα κοιμηθω στην ταδε. (Κλασσικο ψεμα λυκειου οταν ηταν να κοιμηθω σε γκομενο ή να παω σε παρτυ)

3. Ειμαι 2 χρονια μεγαλυτερος σου.( και γω ειμαι αποροφητηρας. Παπαρα ε παπαρα!)

4. Ησουνα γαματος! (Θα θελες μαλακα)

5. Οχι πως δεν περναω γαματα,αλλα εχω μια δουλεια! ( εισαι για τον πουτσο απλα, καμια δουλεια δεν εχω, ειμαι αργοσχολη)

6.Θα σε παρω τηλ. να βγουμε. (ακομα περιμενω)

7. Θα σε παρω τηλ. να βγουμε. (ακομα περιμενει)

Παιξτε βρε παιδια και σεις!

Désirs

2008-11-18T18:00:00.010+02:00

Je voudrait jeter une gifle à cette maladie.

Je voudrait jeter une gifle à moi.

La prochaine fois je mettrais ma cagoule.

(αμ πως)

Ποιηση δε σικουελ

2008-11-15T23:45:00.005+02:00

(φανς)

Μετα την τεραστια επιτυχια της πρωτης μου ποιητικης συλλογης η οποια ξεπουλησε σε ολα τα βιβλιοπωλεια την πρωτη κιολας μερας της κυκλοφοριας της, αποφασισα μετα απο παροτρυνση χιλιαδων-μα τι λεω, εκατομμυριων- θαυμαστων, να εκδωσω και δευτερη.

Αυτη η ποιητικη συλλογη ειναι εξαιρετικα αφιερωμενη στην Κλαινε Βολκε και στον Α.

Ιδου:

Ετσι πως πηδας Θαναση, θα μου παθεις καμια θλαση.

(προειδοποιηση)

Το κορμι σου λεει μεν, μα απο μεγεθος μηδεν.

(διαπιστωση)

Μ'αρεσει που 'λεγες Αντωνη, πως θα ησουνα κανονι.

(φρουδες ελπιδες)

Εισαι σιγουρος καλε μου, πως μου παει το κολιε μου?

(προβληματισμος)

Καπνισα κοντα 2 κουτες, για τα λογια αυτα που μου πες.

(της παρηγοριας)

Ακουσα στο Χορταρεα, πως πηδιεσαι με τη Ρεα.

(απιστια)

Γνωρισα σε ενα φορουμ, εναν που μοιαζε με γκολουμ.

(ραντεβου στα τυφλα)

Δε θα ερθω παλι πισω,παω αλλον να γαμησω.

(χωρισμος)

Μη με λες εμενα κοτα,μη σου ριξω καμια μποτα.

(καυγας)

Και μου το 'λεγε ο μπαμπας, πως θα ησουνα χαλβας.

(δεν ηξερες,δε ρωταγες)

Αντε παγαινε απο 'δω, που μου θελεις και κοκο.

(θρασος)

Εισαι γκομενος μοιραιος,μα πηδας σαν τελευταιος.

(παραπονο)

Μου πες θα σαι στο γιατρο, μα σε ειδα με τεκνο.

(στα πρασα)

Ολο σεξ θελεις να κανεις και τον κωλο μου να πιανεις.

(ρουτινα)

Ολο ψεμματα μου λες, εισαι βλακας και μπινες.

(αγανακτηση)

Αν στ'αληθεια μ'αγαπας, να με κανεις τατουαζ.

(αποδειξη)

Θυμαμαι τοτε στην αρχη,που σου ητανε καρφι.

(νοσταλγια)

Παρε ματι ενα μαναρι,λες να του 'ναι και μεγαλη?

(απορια)

Τι δουλεια εχει μωρο μου, η κουταλα στον ποπο μου?

(εκπληξη)

Σας φιλω.(Ναι καλα, θα θελατε)

Σοφια

2008-11-14T04:45:00.004+02:00

Εγωκεντρισμος ειναι να κοιτιεσαι με τον αλλο μες στα ματια και συ να χαζευεις την αντανακλαση σου.

Γαστρονομια

2008-11-11T19:59:00.005+02:00

"Θα σε φαει το μαυρο σκυλι"

ειπε αυστηρα και ξεραθηκε σε μια εισοδο πολυκατοικιας.

Ενα αλλο πρωινο

2008-11-09T14:58:00.006+02:00

Ζεστος γαλλικος, καινουριος καπνος,

εφημεριδες, περιοδικα

και Tom Waits.

//01

2008-11-06T22:46:00.005+02:00

Παρανοια

Μια.

Ενα πρωινο

2008-11-04T00:54:00.003+02:00

Βγηκε στη βεραντα φορωντας το κατασπρο εμπριμε φορεμα της και ξαπλωσε το σωμα της σε μια σεζ λονγκ. Βεβαιωθηκε οτι ο γκομενος της κοιμοταν και αφησε ενα μεγαλο και περηφανο ρεψιμο να χαθει αναμεσα στα φοινικοδεντρα. Ενα μπρι μπρι τιναχτηκε και αλλα 2 πουλακια πεταχτηκαν, στο περιπτερο να παρουν τσιγαρα. Τι υπεροχη μερα, αναφωνησε η γυναικα και ανοιξε τα χερια σαν να θελε να χωρεσει μεσα ολο τον κηπο και τον ουρανο. Το μονο που καταφερε ηταν να χτυπησει μια μελισσα με αποτελεσμα να πρηστει το χερι της σαν μπαλονι σε παιδικο παρτυ. Γαμω την τυχη μου, εσκουξε. Τι θα κανω τωρα? Τελικα εβαλε φενιστιλ.

Dub Incorporation

2008-11-02T22:58:00.010+02:00

Bouchkour(ημαρτον) και Komlan

Komlan

Bouchkour

Bouchkour και Mathieu

Jeremie Gregeois, ο νεος μου συζυγος. Οχι, δε χωρισα με το Manu, απλα το 'χω διπορτο.

Και εδω ενα βιδεο με ενα σολο του αντρα μου και τον Bouchkour να τον βαραει- κατα λαθος.
Α ναι, το κατσικι που χοροπηδαει ειναι ο Mathieu. Αλλο κουκλι και αυτος. Μα που τους βρηκαν?

Ο ντραμερ ειναι ελλην. Μαυριδορακης. Αντε τυχερε την εκανες εσυ απο 'δω, να παιρνουμε και 'μεις σειρα.

Υπεροχοι. Απλα υπεροχοι. Εδωσαν ενα καταπληκτικο σοου. Δεν μπορω να πω τιποτα αλλο. Με ξεσηκωσαν, με διασκεδασαν, με βοηθησαν να εκτονωθω,κατι που το ειχα πολλη αναγκη, με εφεραν σε εκσταση και σημειωστε πως ειχα πιει πολυ λιγο. Με εβγαλαν απο την καταθλιψη μου,εστω και για λιγο. Οσο δηλαδη κρατησε η συναυλια.

Υ.Γ: Αχ, Jeremie,Jeremie ποια γαλλιδα σε χαιρεται.

Ξεχασα να πω μες στον ενθουσιασμο μου οτι πραγματικα τελειοι ηταν και οι Fundracar που εκαναν σαπορτ.

Numb

2008-11-01T17:20:00.004+02:00

Τρεμω. Τριβω ασυναισθητα τα δαχτυλα μου μεταξυ τους. Μου το υπενθυμιζει μια σακουλα που πεφτει πανω μου.Κοιταω κατω. Περπαταω σαν να μαι μονη.Θελω να 'μαι απαρατηρητη. Σενω τη σακουλα μου. Σερνω εμενα. Σηκωνω το βλεμμα μου. Κοιταω με μισος οποιον με κοιταει.

Αμυνα.

ΑΜΥΝΑ.

Τρεμω. Τριβω ασυναισθητα τα δαχτυλα μεταξυ τους. Δεν αντεχω να ειμαι αλλο εξω. Περπαταω πιο γρηγορα. Σχεδον τρεχω. Χαιρεταω το γειτονα. Ξεκλειδωνω. Ακουω το σκυλο μου. Δε θελω να τον ακουω. Μπαινω μεσα.

Σπιτι.

ΣΠΙΤΙ.

Τηλεοραση, ταινιες, φαι. Γεια σου αδερφε. Μια χαρα. Θα μου φερεις φαι? Θενξ ρε.

Μια χαρα.

ΜΙΑ ΧΑΡΑ.

Θελω να μεινω ναρκωμενη. Κλεινω παντζουρια,οχι τηλεφωνα, ΟΧΙ ΤΗΛΕΦΩΝΑ.

Το ποδι μου τρεμει. Σαν να χω σπινταρει. Εχω νευρα. Εχω υπερενταση.

Πηρα ρουχα. Το τζιν δε μου κανει. Θα το δωσω στη μανα μουνα το γυρισει και να παρει ο,τι θελει γιαυτην. Το βραδυ θα βαλω την καινουρια

μαυρη μπλουζα και την καινουρια κεραμιδι σαρπα. Ισως τη βαλω στη μεση μου.Και τοτζιν μου απ'το Λυκειο. Το σκισμενο τζιν. Πανω στη βιασυνη μου να γυρισω ξεχασα να αγορασω καποια πραγματα που χρειαζομουν.

Δε θελω να παω.

Θελω να παω.

Δε,Θε-Δε,Θε-

Ισως να πρεπει να παω. Γιατι στους αλλους ντρεπομαι. Και γιατι αν μεινω μονη στο σπιτι σημερα. Αν μεινω μονη. Δε θα μεινω μονη.ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ. Και ειμαι φυσιολογικη. Λιγο νταουν, αλλα νορμαλ. ΝΟΡΜΑΛ.

ΜΙΑΧΑΡΑΜΙΑΧΑΡΑΜΙΑΧΑΡΑΜΙΑΧΑΡΑ.

Τι εχεις σλε, τι εχεις σλε, τισκεφτεσαι σλε, σλε ,σλε ,σλε, σλε ΣΛΕ!

Παρατηστε με.

Θελω να μεινω ναρκωμενη.

Παρατηστε με.

Numb.

Να Γελας?

2008-10-31T02:10:00.004+02:00

Ψαχνοντας ενα κειμενο που ειχα γραψει, βρεθηκα να διαβαζω καποια παλαιοτερα ποστ μου. Τοτε που καθομουν και 'γραφα κατεβατα για τη μερα μου, που διηγιομουν την καθημερινοτητα μου κλπ. Καμια σχεση δηλαδη με αυτα που γραφω τωρα. Και σκεφτομαι τωρα η σκεπτομενη.

Τι αλλαξε σινς δεν?

Σοβαρεψα? Μπα. Τις ιδιες μαλακιες που εκανα τοτε και γελουσατε (δε ντρεπεστε λιγο, λεω εγω) τις ιδιες κανω και τωρα. Ακομα πεφτω στους μπροστινους μου στο δρομο γιατι ειμαι αφηρημενη. Ακομα ριχνω τραπεζια σε μαγαζια, ακομα βριζω στο δρομο τους οδηγους που πανε να με πατησουν, ακομα μου ρχονται ειδοποιητηρια διακοπης ρευματος κλπ κλπ κλπ.

Βαρεθηκα? Δε θα το λεγα.

Θα σου πω εγω διψασμενε για κουτσομπολιο αναγνωστη τι αλλαξε.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ

Και αυτο ειναι μαλλον που με τρελαινει. Ακομα και αν οι παρεες,τα στεκια, οι γκομενοι και οι συνηθειες μου αλλαζουν ολα παραμενουν ιδια στο γαμημενο μου εγκεφαλο. Και αυτο συνεπαγεται διαφορα. Διαφορα πραγματα τα οποια επαναλαμβανονται και επαναλαμβανονται και απλα που και που σταματουν για χαρουμενες διαφημισεις με γιαουρτια.

Κρισεις καταθλιψης,ατελειωτες ωρες στο σπιτι, περισσοτερες καταχρησεις(ισως να 'ναι και οι ιδιες απλα οταν εισαι αλλιως τις βιωνεις αλλιως), καθαρισμα του σπιτιου(!!!!), ορεξη για τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα, τιποτα.

Ισως απλα τοτε να 'χα την ταση να τα ωραιοποιω,ωστε να γελαω και γω. Ισως εδω να επικεντρωνομουν μονο στα θετικα. Ισως να λεω και μαλακιες, που κατα πασα πιθανοτητα λεω, αλλα μην ενοχλειστε, τελειωνω.

Τι να σου πω για την καθημερινοτητα μου? Δεν εχει νοημα για μενα. Οχι το να σου πω για αυτην, αλλα αυτη η ιδια.

Υπαρχουν καταπληκτικες στιγμες για τις οποιες θα μπορουσα να γραψω σεντονια. Για το 3ημερο μου στην Αθηνα πχ αυτο το πσκ, που περασα γαματα. Η για σημερα ας πουμε που το μπαιγκον μου, αρχισε να με γαργαλαει μεσα σε ενα καφε και εγω απ'το γελιο επεσα στο πατωμα. Να οριστε, ειδες? Αστειο περιστατικο! Σλε γιατι δε γελας?

ΣΛΕ ΓΕΛΑ

Σλε δεν αποκρινεται

ΣΛΕ ΓΕΛΑ ΜΗ ΣΟΥ ΓΑΜΗΣΩ

Σλε χασμουριεται

ΣΛΕ ΑΙ ΓΑΜΗΣΟΥ

Σλε γαμιεται

Υ.Γ: Αλλα τι περιμενεις απο ενα ατομο που εχει βαλει στο ριπιτ απο το απογευμα το χελπλες απο νιλ γιανγκ?

Μονολογκ

2008-10-30T17:40:00.001+02:00

Αληθινη ιστορια

2008-10-28T11:32:00.004+02:00

Φουντες παππου,φουντες. Που να καταλαβεις....

Μας βλεπεις εδω χαχανιζουμε χωρις λογο, γυρναμε τσιγαρα, λες τι κανουν αυτα τα παιδια τοσες ωρες?

Φουντες παππου, φουντες..

Ονλι Ταιμ

2008-10-22T14:51:00.007+03:00

Χθες το βραδυ ξεκινησε για τη σλε, μια περιοδος, που μονο μια φραση μπορει να τη χαρακτηρισει ευστοχα:

"Σουηδια γιναμε".

Τα παραπονα σας στο συμπαν και το επικινδυνο χιουμορ του.

Αι ρεστ μαι κεις.

Τα ρεστα μου, τα βλεπω.

Παθετικ

2008-10-21T01:46:00.004+03:00

Οσο τραβαω την πριζα, τοσο το baygon προσπαθει να κρατηθει και να διωξει τα κουνουπια μακρια. Αλλα ισως τελικα να μην μπορω να ζησω χωρις αυτα. Η ισως να χρειαζομαι πιο δυνατο αντικουνουπικο.

Μεσημερι στο Μπαλκονι

2008-10-19T18:22:00.003+03:00

Σλε: Ενα φλιτζανι καφε φορεσε το αρωμα του και βγηκε για σεργιανι στη βεραντα.

Γ: Το μοναδικο πραγμα που του αρεζε ηταν τα χρωματα και τα αρωματα.

Σλε: Τοσο ρηχο και κενο ηταν που το μονο που κοιτουσε ηταν η αμιμητη μυρωδια του, ενω γυρωτου υπηρχαν τοσα πραγματα να θαυμασει.

Γ: Και ξαφνικα το μικρο φλιτζανακι αρχισε να στροβιλιζεται παρασυρομενο απο αιθερες μακρινους και αερικα πασπαλισμενα με αστεροσκονη.

Σλε: Καφε σταγονες πεταχτηκαν προς ολες τις κατευθυνσεις, ενω η μυρωδια του καφε χαθηκε σιγα σιγα αναμεσα στο καυσαεριο.

Γ: Γιατι χαθηκαν τα μυστικα σου και τα τοσα αρωματα σου?, ρωτησε ενα λιλιπουτειο κοριτσακι με τα μικρα παραμυθενια ματακια του σπαρμενα με απορια.

Σλε: Το φλιτζανι εμεινε να κοιταει με μεγαλυτερη απορια γιατι ποτε ως τωρα δεν ειχε ενδιαφερθει να ψαξει σε βαθος αυτες τις αρετες του, ωστε να τις εκτιμησει αναλογως.

Γ: Μεσα του ομως μια φλογιτσα τοσο δα μικρη, σαν τη χαμενη του σιωπη, ψιθυρισε στ'αυτι μια λεξη μαγικη....Ο ηλιος! Εκει θα εβρισκε τη χαμενη του στολη!

Σλε: Κοιταξε απο ΄δω κοιταξε απο 'κει μα ηλιος πουθενα! "Μηπως μπορεις να μου πεις που μπορω να βρω τον περιβοητο ηλιο?" ρωτησε ενα τσαλακωμενο κουτι καπνο.

Γ: Ζωγραφισμενο απο θυμο το προσωπο του Κυριου Καπνου στραφηκε κατα την Ανθρωπουπολη. Εκει θα βρεις την απαντηση που ζητας....σ'αυτους τους λιγους που δεν εχασαν τη θολη τους μνημη και νιωθουν ακομη τη ζεστασια της Κυριας Ηλιαχτιδας. Σ'εκεινους τους λιγους που το καυσαεριο γκριζαρισε τα σπιτικα τους, οχι ομως και τα βλεμματα τους.

Σλε: "Παραξενα πραγματα" αναλογιστηκε το φλιτζανι. Προκειμενου ομως να ανακτησει τη μυρωδια του, ηταν διατεθειμενο να κανει τα παντα. Αυτο που δε συνειδητοποιουσε ομως ειναι οτι δεν αρκει να περπατας, αλλα να νιωθεις το χωμα απο κατω σου.

Γ: Καθως προχωρουσε σερνοντας τα βηματα του, προβαλαν μπροστα του τα πρωτα σπιτια της Ανθρωπουπολης, σκεπασμενα απο αχνη σκια. Κατα εναν παραξενο τροπο ενα αισθημα θλιψης πλημμυρισε το φλιτζανι. Απο που θα ξεκινουσε και αραγε τι θα συναντουσε?

Σλε: "Δε γαμιεται?" σκεφτηκε. Ας προχωρησω και οπου με βγαλει. Κανεις δεν ειπε οτι η ζωη ενος περιπλανητη ειναι ευκολη. Και επειδη ρωτωντας πας στην πολη ρωτησε μια πινακιδα STOP προς τα που ειναι το "Φως".

Γ: Εκεινη αποκριθηκε: Ο γεροντας της πολης ο "Αρχων" φυλαει καλα κρυμμενο το φως σε ενα μπαουλο. Τα ματια της πινακιδας γεμισαν με δακρυα. Τα δακρυα παγωσαν διχως να κυλουν.. Ο κοσμος εχει χασει τη μνημη του, δεν υπαρχει καμια φλογα που να μπορει να ζεστανει τη σκληραδα που εχει σμιλεψει τα προσωπα τους.

Σλε: "Σκατα!" φωναξε το φλιτζανι. Συνεχισε ενα περπαταει ωσπου..."Ωχ!". Μια μυρωδια περασε απ'το χερι του και μεσα του. Μια μυρωδια οικεια που σχεδον τον....αναψε! Βρισκοταν μπροστα απο ενα καφεκοπτειο, οπου χιλιαδες θηλυκοι κοκκοι καφε του εστελναν προκλητικα το αρωμα τους!

Σλε+Γ: Μπηκε μεσα μαγεμενος απο τα οιστρογονα των καφεδων! Οι θηλυκοι κοκκοι τον μετετρεψαν σε σπορο και τον πεταξαν στο δρομο! Ενα πουλι τον αρπαξε και τον μετεφερε στην Ολλανδια οπου 2 τζιβαδες τον εστριψαν σε ενα coffee shop. Το φως βρισκοταν στα ματια αυτων που την επιναν. Το φλιτζανι ειχε ολοκληρωσει το σκοπο του!

Συνειδητοποιηση

2008-10-17T10:33:00.004+03:00

[...] Ταξιδευα μ'αυτη την αργη, αυτη τη μοιραια ταχυτητα.

Σηζαρ Λονζανο.

Δεικτης

2008-10-14T11:24:00.003+03:00

Θες να μαθεις πως ειναι να κανεις μαλακιες? Κοψε το δεικτη σου τοσο ωστε να πονας καθε φορα που ακουμπας κατι και ασε το αιμα να τρεχει. Λερωσε ο,τι πιανεις. Λερωσε και σενα. Ασε το αιμα να στεγνωσει τοσο ωστε να μη βγαινει οσο και αν το τριψεις. Τοσο που να εχει κρυφτει στις γραμμες του δαχτυλου σου και το σαπουνι να ειναι ανικανο να διωξει το λεκε. Και αν εχεις κανει καλη δουλεια με το κοψιμο, ολο και καποια μολυνση θα 'χεις παθει. Ετσι ειναι. ΜΑΛΑΚΑ.

Nada

2008-10-11T14:30:00.004+03:00

Οταν τρομαζω απο την υπερβολικη σιωπη,αναβω 2 φωτα. Ενα πρασινο και ενα κοκκινο.Και το φως του αποροφητηρα. Kανουν ωραια ατμοσφαιρα με τον μπεζ τοιχο και το ξυλινο πατωμα. Kαι βαζω μουσικη. Νταουνιαρικη. Και καμια φορα μαγειρευω.Παντα καπνιζοντας ταυτοχρονα.Και πινω.Και κοιταω τον εαυτο μου στο τζαμι. Ισως και να χορευω. Ισως και οχι. Ισως απλα να περπαταω. Και να παραπαταω.Και βριζω. Απο μεσα μου απο εξω,δεν εχει σημασια. Και σκεφτομαι οτι με σιχαινομαι. Και περιμενω. Η φαντασια μου οργιαζει οταν βρισκεται σε κατασταση αναμονης. Ειδικα οταν δεν περιμενω τιποτα. Οταν δεν υπαρχει τιποτα ειναι η καταλληλη στιγμη για να δημιουργησεις. Eιναι σαν να εχεις ενα ασπρο φυλλο χαρτι. Ειναι τοσα πολλα αυτα που μπορεις να γραψεις. Για την ακριβεια ειναι τοσα που στο τελος μπερδευεσαι και δε γραφεις τιποτα. Οπως οταν θελεις να ασχοληθεις με πολλα πραγματα. Χορος, διπλωμα,σχεδιο,πανεπιστημιο. Και τελικα δεν κανεις τιποτα.Απλα καθεσαι και βλεπεις τις ατελειωτες επιλογες πισω απο ενα τζαμι αστικου με ακουστικα στα αυτια να απομακρυνονται απογοητευμενες και ανεκπληρωτες.Το τιποτα κατεχει εξεχουσα θεση στη ζωη μου. Οχι παντα. Ας πουμε προχθες το πρωι με περιτριγυριζε το ολα αλλα το βραδυ ειχε κανονισει εξοδο και εμεινα με το τιποτα και τους πορτισχεντ να μου λενε "γκιβ μι ε ριζον του λοβ γιου". Αι μωρη που θες και λογο. Και περναει η ωρα. Η μερα, η εβδομαδα, ο μηνας, τα χρονια. Τα χιονια. Και ωσπου να πεις "μαλακας" εχεις γινει εσυ ο ιδιος. Για αδιευκρινιστους λογους. Και για να χουμε καλο ρωτημα αυτοι οι λογοι διευκρινιζονται ποτε? Και αν ναι απο ποιον? Υπαρχει καποιο εγκληματολογικο τμημα στον εγκεφαλο μας που ειναι αρμοδιο για τετοιου ειδους λογους? Και αν ναι γιατι την εχει δει δημιοσιουπαλληλικι και δεν κανει τιποτα? Τι ειναι τιποτα? Τι ειναι ολα? Τι ειναι κατι και τι μερικα? Πως οριζουμε το ποσό σε τετοιες καταστασεις? 700 γρ μερικα. Να τ'αφησω?

Ε και τι?

2008-10-08T18:36:00.004+03:00

Υπαρχει μια ωρα της ημερας που καθεσαι νηφαλιος, με μυαλο τοσο καθαρο οσο και αδειο, σε μια νιρβανα, οχι απο τις καλες, που εχεις ορεξη να σκεφτεις αλλα δε δυνασαι. Κοιτας απο το παραθυρο. Ε και τι? Τιποτα. Ενα βουνο, το απαλο φως του ηλιου που πεφτει ωραια και γραφικα οπως κανει καθε μερα. Ενταξει οταν θα χειμωνιασει θα σου λειπει και θα αναπολεις,αλλα προς το παρον ειναι το ιδιο. Ε και τι? Τιποτα. Αδειο το ψυγειο, θα σε φαει το ντελιβερι και η λεσχη. Δε γαμιεται, καλο ειναι και το πανέ. Και κατι δουλειες που πρεπει καιρο τωρα να γινουν αλλα μενουν ξεχασμενες και κοντευουν να γινουν απο μονες τους ποστ ιτ να γεμισουν το σπιτι ή να πανε μονες τους ξερω γω να γινουν. Βρε δε πα να γαμηθουν. Και τα μαθηματα της τελευταιας εξεταστικης αντε ξανα μανα για του χρονου. Και ενω εισαι καθισμενος τρεχεις και δε φτανεις. Ο χρονος ο μαλακας ειναι σαν αθηναιος. Τρεχει τρεχει και σταρχιδια του ξερω γω σε παταει αμα λαχει και δε δινει μια.Ε και τι? Ε να σου ειπα. Οσα σκεφτεσαι και οσα γινονται και οσα προλαβαινεις να δεις και μετα χανεσαι και μετα τα ιδια. Εγω και το baygon μου κλεισαμε σημερα ενα μηνα. Μπραβο μας. Και του χρονου. Να 'χαμε να λεγαμε. Ετοιμαζω για καποιον μια εκπληξη. Ελπιζω να αρεσει. Το ελπιζω πολυ βασικα. Ναι ρε κοπτομαι. Αι σιχτιρ,λογαριασμο θα σου δωσω? Πηγα και Συρο,πηγα και Ικαρια να 'ναι καλα η κολλητη που μ'εψησε να ξεκουνηθω, το παιζα και δυσκολη τρομαρα μου. Ωραια ηταν. Βασικα γαμιστερα ηταν μη λεμε χαζα τωρα. Ε και τι? Ε να ξερω γω τι με ρωτας και συ τωρα σου λεω ειναι ωραια φαση, να ξερω γω. Ξες αφου. Α ναι και εκει που καθεσαι αρχιζει και να βραδιαζει,οχι πολυ μη φανταστεις νωρις ειναι ακομα,αλλα εφυγε το πολυ το φως καταλαβες? Μα τι βλακας που εισαι. Σου λεω δεν εχει σκοτεινιασει τελειως απλα δεν πεφτει πια το φως. Μηπως θες και φωτογραφια ρε μαλακα? Μα τι γαβ που εισαι. Τελος παντως, εχουν τρυπησει και οι καλτσες δε νομιζω να 'χω κ αλλες. Ε και τι? Οχι νταξ απλα το αναφερω ξερω γω τωρα που το δα. Και εκει που καθεσαι ξερω γω και αγναντευεις απο το μισοκλειστο παντζουρι γιατι εχει πεσει το κουρτινοξυλο και δεν εχεις κουρτινες σκεφτεσαι οτι πεινας. Φτου γαμωτο. Και να 'σαι λεει τοσο γαματος που να μην εχεις βιολογικες αναγκες. Απλα να τρως,να πινεις,να κατουρας,να χεζεις οποτε σου γουσταρει ξερω γω επειδη σ'αρεσει οχι επειδη θα λυσσαξεις απ'την πεινα η θα σκασει τ'αντερο σου. Καταλαβες? Απλα τα πραγματα. Ναι. Ε και τι? Ε αυτο.

Υ.Γ: Α, νταξ τωρα σκοτεινιασε τελειως.

Δε γαμιεται?

2008-10-03T15:49:00.003+03:00

Ανοιγω τα ματια μου.Κοιταζω το χωρο γυρω μου. Προσπαθω να θυμηθω που ειμαι και πως βρεθηκα εκει. Α, ναι. Ψαχνω για τσιγαρα. Βρισκω ενα πακετο. Δεν ειναι δικα μου. Δε γαμιεται? Αναβω ενα. Ξαπλωνω πισω. Κλεινω τα ματια μου. Γυρω μου χορευουν μαυροι ανθρωποι. Εκστασιασμενοι. Χορευω μαζι τους. Με πιανουν απ'τη μεση και με πετανε στον αερα. Ανοιγω τα ματια μου. Γαμωτο, μου 'πεσε η σταχτη. Ακουω βηματα. Κανεις. Δε γαμιεται? Που να 'ναι τωρα η τουαλετα? Σηκωνομαι. Τη βρισκω. Κοιταζω το καθρεφτη. Ο χριστος και η μανα του. Προσπαθω να διωξω με νερο τις καταχρησεις απ'τα ματια μου. Αδυνατον. Δε γαμιεται? Βαζω στο δαχτυλο μου οδοντοκρεμα και πλενω τα δοντια μου. Σε ποια περιοχη ειμαι?. Πως παω σπιτι μου? Φτυνω. Ξεπλενω. Προσπαθω να χωρεσω κατι μετεωρες τζιβες σ'ενα μαυρο λαστιχακι. Αναβω αλλο ενα τσιγαρο. Παιρνω τα αδεια μπουκαλια και τα γεματα τασακια απ'το κρεβατι και ξαπλωνω. Θα 'θελα ενα καφε, αλλα,

δε γαμιεται?

Ας ξανακοιμηθω.

Κιτρινολαδοσκατι

2008-09-26T18:02:00.004+03:00

Ανοιγω το μπουκαλι κοιταω επιμονα μεσα, μια μπαλαρινα μου κλεινει το ματι και με προσκαλει διπλα της μα το μπουκαλι ειναι εντονο κιτρινολαδοσκατι και μ'εχονλει μ'ενοχλει πολυ. Μυριζει στασιμοτητα και απογευματα κυριακατικα βαρετα στο σπιτι και αντρογυνα που βλεπουν τηλεοραση ο ενας στον καναπε η αλλη στο σιδερο και χασμουριουνται διωχνοντας με τη βρωμερη τους ανασα τη ζωη απο πανω τους, και δεντρα, δεντρα ψηλα που το χειμωνα δεν εχουν κανενα σκοπο δεν προσφερουν κανενα φυλλο, απλα στεκονται εκει για να χτυπιουνται το βραδυ και να σε τρομαζουν. Εκει ειναι η θεση σου μπαλαρινα μες την καταθλιψη και τη ψυχροτητα καταδικασμενη σε αιωνια απογνωση, υπαρχει τιποτα χειροτερο απο την απογνωση? Πεταω το μπουκαλι στον τοιχο, την σκοτωνω.

Ψοφα μπαλαρινα. Δε θα μαθεις ποτε τι θα ειχες καταφερει αν ειχες αγγιξει μια πραγματικη στιγμη αυτογνωσιας.

Ψοφα.

Εξαισιο πτωμα

2008-09-25T13:56:00.004+03:00

λεγεται κανονικα το παιχνιδι στο οποιο κληθηκα να παιξω απο την Ινκο, αλλα το πραγματικο εξαισιο πτωμα ειμαι εγω που ταλαντευομαι σαν το σκιαχτρο πανω στην καρεκλα και ησυχια δεν εχω. Ααααααχ γαμημενε φρονιμητη την καταρα μου να 'χεις. Δεν μπορω να μασησω, δεν μπορω να μιλησω, δεν μπορω να φιλησω! Τιποτα δεν μπορω να κανω μ'αυτο γαμωπρηξιμο, γαμω την πουτανα μου,γαμω. Αλλα εννοια σου φρονιμητη και οι μερες της αφθονιας σου ειναι μετρημενες. Θα σε βγαλω μπασταρδε και θα σε πεταξω κατω και θ'αρχισω να σε φτυνω παλιοξεφτιλα! Αφου βρε μαλακα στο 'πε καθαρα η οδοντιατρος "Δεν εχεις χωρο να βγεις"!. Παρτο αποφαση βρε πουλάκι οτι δεν προκειται ποτε να γινεις ενας μεγαλος και περηφανος φρονιμητης και κατσε στ'αυγα σου και σταματα να μου γαμας και μενα τα πρεκια καθε που σε πιανουν τα ψυχολογικα σου! Και περα απο το μαλακα, σημερα που σηκωθηκα, μια ωραιοτατη μυξα προσπαθουσε να ξεγλιστρησει απ'τη μυτη μου, σημαδι κρυωματος! Και ναι, το κρυωμα δεν αργησε να εμφανιστει! Η μυτη γαργαλιεται σαν να χει μαζεψει μεσα τονους σκονης, το ματι εχει γλαρωσει, τα φταρνισματα δινουν και παιρνουν! Και το καλυτερο ειναι οτι σε 3 περιπου ωρες κατεβαινω Αθηνα(6 ωρες με το τρενο)! Βρε τι ωραια! Ολα ρολοι πανε! Ολα ρολοι!!!!!

Και για να επανελθω στο θεμα. Οι κανονες του παιχνιδιου ειναι εδω. Διαβαστε τους και ελατε να την παιξουμε.

Πρωτα η παραγραφος της Ινκο:

"για να πνιξουμε
Έναν σύντροφο που λιγο πριν μπει να κλανω πομολα ΣΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

και τωρα συνεχιζω με τη δικια μου:

"Μας ζαλίζουν τα ούμπαλλα θυμα του φαινεσθαι, Μαλάκες ξεκολλάτε απο ενα παραξενο πεπρωμενο, θυμασαι τη γιαγια σου? "

Οσοι αναγνωρισατε τις φρασεις σας μεσα στον αχταρμα,ναι καλα το ψιλιαζεστε ειστε και σεις καλεσμενοι! Αναφερομαι στους:

Απαραδεκτο,Ναγια, Sdryche,Καβαλαρη και Λορη.

3 ευχες

2008-09-23T15:48:00.004+03:00

Προσκληση απο Λορη

Για μενα ευχομαι να σταματησω να φοβαμαι και να κλανω πομολα και να κανω επιτελους αυτο που θελω.
Για τους φιλους ευχομαι απλα να περνανε καλα, ο,τι και αν συνεπαγεται αυτο για τον καθενα.
Τελος για τους οχτρους που ειναι μπολικοι ευχομαι, τι αλλο, να παν να γαμηθουν με μπατσο! Α, και να παθουν ουρολοιμωξη!

Ερωτας

2008-09-17T15:12:00.005+03:00

Would you like fries with that?

De facto

2008-09-12T19:40:00.007+03:00

Ειμαι το χωμα κατω απο το οποιο σερνεται το φιδι, η κεραια της πατημενης κατσαριδας, τα υπολειμματα στις κατσαρολες και η μουχλα που αναπτυσσεται οπου της καπνισει. Ειμαι το Tab στο πληκρολογιο, το Off της τηλεορασης, τα περιεχομενα ενος βιβλιου και το σπαμ της αλληλογραφιας. Ειμαι το τελευταιο ζ του υπνου.Το μικροβιο στο πομολο της πορτας. Ειμαι γραμματοσημο. Το τελευταιο στρωμα του κρεμμυδιου, η μυρωδια του οικειου. Ειμαι ενα χαστουκι, ενα γαμωσταυριδι, η τελευταια κουβεντα. Ειμαι η αποδειξη του σουπερ μαρκετ, η γιρλαντα του παρτυ, το σιδερο που βγαζει το κερι απο τα ρουχα και η τζιβανα. Ειμαι μανιταρι παραισθησιογονο, χαλασμενη εξατμιση και νανουρισμα.

Και αν ολα αυτα σου φαινονται ασυνδετα, τοτε ειμαι η φωνη απο το +απειρο που ποτε δε θ'ακουσεις αν δε σταματησεις να φωναζεις.

Αγορες

2008-09-10T13:28:00.004+03:00

Προμηθευτηκα το Baygon που λεγαμε.